แอน ทองประสม เปิดใจหลังแข่ง HYROX รับมีช่วงถอดใจ พร้อมตอบคำถาม “ทรมานตัวเองทำไม” – รับ “น้องพบรัก” ตัวใหญ่จนแทบอุ้มไม่ไหว
เพิ่งผ่านการแข่งขัน HYROX มา สำหรับ “แอน ทองประสม” ที่ล่าสุดเมื่อวันที่ 27 ส.ค. เจ้าตัวได้มาร่วมงานฉลองครบรอบ 30 ปี วัตสัน ประเทศไทย “30 Years Celebration of Friendship” ณ สุราลัย ฮอลล์ ชั้น 7 ไอคอนสยาม พร้อมเปิดใจย้อนเล่าถึงโมเมนต์การลงแข่งขันครั้งนี้
โดยแอนได้เล่าย้อนโมเมนต์ลงแข่ง HYROX ครั้งล่าสุด ยอมรับว่าครั้งนี้ทั้งสนุกแ ละกดดัน เพราะต้องแข่งด้วยน้ำหนักผู้ชาย และมี “เจมส์” ยืนยันว่าปีหน้าหากมีเวลาว่างก็ยังอยากลงแข่งอีก เพราะมองว่าเป็นการออกกำลังกายที่สนุก และเป็นความท้าทายของตัวเอง ส่วนกระแสวิจารณ์ว่าการแข่งขันเป็นการทรมานร่างกาย เจ้าตัวมองว่าเป้าหมายของแต่ละคนแตกต่างกัน ขอเพียงไม่ฝืนหรือทำจนบาดเจ็บก็เพียงพอ
ไปแข่ง HYROX มา? “ใช่ค่ะ รอบนี้คนเชียร์เยอะมาก คนมาดูก็เยอะมาก เหมือนอยู่ในคอนเสิร์ตอ่ะค่ะ เหมือนร้องเพลงให้เค้าฟังเต้นให้เค้าดู มีป้ายเชียร์ป้ายไฟ สนุกมาก คนเชียร์อาจจะรู้สึกว่าเหมือนไม่ได้ออกกำลัง แต่คนเล่นอย่างเราก็เอาเรื่องอยู่เหมือนกัน”
คนแชร์ของเราเยอะมาก? “มันเป็นน้ำหนักผู้ชายเนาะสำหรับการแข่งแบบผู้ชาย เราก็โดนเจมส์ปลุกปั้นมาไง แม่ยกได้ เค้าก็พยายามให้เราฝึกยกให้หนักขึ้นเรื่อยๆ แต่เราก็ถือได้ไม่ระยะนานเท่าเขา เราก็ได้ประมาณนึง ไม่ได้เล็กขนาดนั้นหรอก”
หลายคนตกใจกับความแข็งแรงของเรา? “อาจจะช่วยใครหนีภัยน้ำท่วมในระยะสั้นๆ ช่วยยกของ ช่วยอะไรได้ (ก็มีช่วงถอดใจเหมือนกันใช่ไหม?) มีช่วงถอดใจตั้งแต่รอบแรกแล้วค่ะที่วิ่ง เจมส์วิ่งเร็วจนแอนตกใจ แล้วรอบนี้เค้าทิ้งห่างแอนค่อนข้างเยอะ จนเริ่มจะหงุดหงิดแล้ว แล้วบอกเจมส์หยุดพี่ไม่ไหว ขึ้นเสียงเลย อันนี้เล่าแบบย่อๆ แต่จริงๆ เรียกตลอดทางแหละ เค้าก็ไม่สน เค้าได้ยินแล้วก็ไปต่อ เหมือนเด็กดื้ออ่ะ เพราะเค้าตกลงกับพี่แล้วว่าแม่ไม่ต้องสนใจอะไรเลยวิ่งตามผมอย่างเดียว”
ย้อนกลับไปตอนชวนกันมาลงแข่ง? “คือรอบแรกแอนชวนเขา และแอนก็เข้าใจว่าน้ำหนักเป็นผู้หญิง ไม่รู้กติกาเลยตอนนั้น พอตกลงแล้วมาดูน้ำหนักว่าเป็นน้ำหนักผู้ชายแล้วก็มารู้ตอนนั้น พอรอบสองเค้าชวนแอนกลับ ตอนแรกแอนกะจะไม่เล่นกับเขา กะว่าเค้าคงเบื่อเล่นกับเราแล้วแหละ เด็กผู้ชายคงอยากไปเล่นกับคนอื่น ปรากฏว่าเค้าก็ชวนลงเราอีกรอบนะ เค้าจ่ายเงินให้แอนด้วย สองรอบเป็นเงินเจมส์หมดเลย”
เป็นเหมือนการบังคับไปในตัวด้วยไหมว่าต้องไป? “ขอเบอร์บัญชีหลายรอบก็ไม่ให้ เค้าชวนเราก็ไปแค่นั้นเอง ก็สนุกดี ก็ห้ามเขาวิ่งไม่ได้ แล้วก็หยุดไม่ได้ ถ้าเราล้มเลิกเค้าก็จะหมดสนุกไปด้วย เราก็พยายามกัดฟันควบคุมให้มันไปรอดที่สุด ถ้าทุกคนเห็นตอนโยนบอลแอนหมดแล้ว แอนดันไม่ขึ้นแล้วเพราะว่าเจมส์เอาไปหมดแล้ว”
ปีหน้าเอาอีกไหม? “ถ้าเอาอีกขอเวลาเดิมอ่ะได้ แต่ถ้าให้ต่ำกว่านี้ไม่น่าได้แล้ว (ต้องเปลี่ยนคู่ด้วยไหม?) หญิงหญิงหรอ เดี๋ยวหาพาร์ตเนอร์ก่อนนะ เคยจีบคิมเบอร์ลี่แล้ว คิมบอกไม่เอา ไม่มีใครเล่นกับแอนแล้วตอนนี้ ก็เลยมีแต่เด็กผู้ชายชวน แต่มองว่ามันสนุก แล้วก็เล่นคู่สนุกกว่าเล่นเดี่ยว สำหรับแอนแอนชอบเล่นคู่มากกว่า”
เหมือนการแข่งครั้งนี้ก็มีคนถอดใจไปเยอะเหมือนกัน? “ใช่ คือถ้าคนที่ไม่ได้ซ้อมมาก็อาจจะรู้สึกว่าเวลาลงสนามมันยาก ก็เข้าใจนะ มันเป็นกีฬาที่ต้องซ้อม มันจะใช้ดวงไม่ได้เลย มันต้องใช้ความแข็งแกร่งและจิตใจของตัวเองเท่านั้น ก็เลยอาจจะเป็นเรื่องที่ไม่มีใครกล้าท้าท้ายถ้าตัวเองไม่พร้อมพอ”
มันมีคนวิจารณ์ว่าเหมือนเอาตัวเองมาทรมาน? “สำหรับแอนตอบได้แค่ความรู้สึกของแอน มองว่าการออกกำลังกายโดยการวิ่งตัวเราทำมาแล้ว เราซ้อมมันอยู่ทุกวัน เพราะฉะนั้นก่อนตัดสินใจมาลงเราไม่ได้มาลงเพื่อให้ได้เหรียญทอง เก็บแต้ม หรือได้รับการว่าจ้างให้มาเล่น เรามาด้วยใจของเราจริงๆ ก็เลยไม่ได้รู้สึกว่าเอาตัวเองมาทรมาน ก็รู้สึกว่ามาออกกำลังกายวันนึงของแอน เพียงมันอาจจะมีความเข้มข้นของระยะเวลา ที่เราอยากทำให้มันดีกว่าซ้อม อันนี้ที่ทำให้เรากดดันตัวเองและอาจจะดูเหมือนทรมาน นึกออกไหม คนก็เลยมองว่ามันทรมานไปหรือเปล่า มันอยู่ที่เป้าหมายของแต่ละคน คือแอนมาด้วยความเป็นสนามเด็กเล่นของแอน แอนก็เลยไม่ได้รู้สึกแบบนั้น แต่ถ้าคนที่เขารู้สึกแบบนั้นต้องให้เค้าอธิบายว่ามันคืออะไร บางคนอาจจะอยากมาเพราะว่าเค้ารู้สึกว่าอยากมีรูปมีคอนเทนต์ แอนก็รู้สึกว่ามันไม่ได้ผิดหรอก ถ้าการออกกำลังกายทำให้คนมีความสุข คุณก็ทำไปเลย แต่ว่าอย่าบาดเจ็บนะ อย่าเอาเปรียบร่างกายตัวเอง หรือจะมาทำด้วยเพราะหน้าที่การงาน หรืออยากสนุก มันแล้วแต่เป้าหมายของแต่ละคน มันเป็นพื้นที่อิสระที่ใครอยากจะทำอะไรก็ได้”
ปีหน้าลงอีกไหม? “ลงค่ะ ถ้าว่างนะ ถ้าเค้าไม่ได้จัดตรงกับวันงานที่เราล็อกไว้อยู่แล้ว ก็ลง เพราะว่ามันสนุก”
หลานน้องพบรัก? “พบยักษ์ค่ะ เรียกอย่างอื่นไม่ได้จริงๆ ตอนนี้พบรักอุ้มไม่ได้แล้วอ่ะ อุ้มแล้วตัวเอียงแล้ว คืออุ้มได้แป๊บเดียวค่ะ เพราะว่าเค้าตัวหนักมากๆ เลย แอนก็ถามเจมส์โฟมว่าหมอบอกว่ามาตรฐานใช่ไหม (หัวเราะ) เค้าบอกว่าแม่อันนี้คือสุดเพดานมาตรฐาน ถ้าเกินไปกว่านี้ไม่ได้แล้ว แต่เราเรียกด้วยความเอ็นดูนะ คำว่ายักษ์ในที่นี้หมายถึงว่าเค้าแน่น ถ้าไปจับเนื้อเขาจะเหมือนจับกระดาษที่ขึงตึงๆ อย่างนั้นจริงๆ เอามือจิ้มไปกดไม่บุ๋มนะ ไม่ค่อยเจอเด็กที่อยู่ในมือแล้วมันหนุบหนับแบบนี้ หมั่นเขี้ยว แล้วเป็นเด็กที่ตั้งตรงไหนก็อยู่เหมือนตุ๊กตา แม่เค้าให้ไปวิ่งด้วยกัน แอนวิ่งกับเจมส์ 2 ชั่วโมง พบรักก็นั่งอยู่ในนั้นไม่ร้องเลย คือเป็นเด็กที่โคตรจะน่ารัก”
เป็นหลานที่ถูกต้อง? “ถูกต้องมากๆ ขนาดแอนมีหลานของตัวเองแล้วห่างจากพบรักสองเดือน แอนยังเจอพบรักมากกว่าหลานตัวเอง”
ถ้าพบรักพูดได้แล้วบอกขอป้าแอนอุ้มหน่อย? “ได้อยู่นะ ก็อยากอุ้ม เวลาที่เค้ามานั่งตักมันเป็นความชื่นใจ จะหนักยังไงเราก็พูดไปอย่างนั้นแหละ แต่ถ้าถามว่าเราอยากอุ้มไหมก็อยาก เค้าน่ารักมากเลย เค้าอยู่ง่ายกินง่าย เป็นเด็กรับแขก คอนเฟิร์มเลยว่ายักษ์แบบนั้นเลย และดูน่าจะยักษ์ไปเรื่อยๆ แต่โอเคนะคะเราก็ชอบ”
เจมส์ว่ายังไงบ้าง? “คือเวลาแอนเล่นกับเด็กแอนจะชอบเหมือนพูดไม่ชัด มันก็เลยเป็นคำที่พ่อแม่เค้าเอาไปเรียกลูกเขาต่อ น่ารักค่ะ เป็นฉายาเค้าเลย พบยักษ์ ถ้าเค้าหล่อเค้าอาจจะไม่ยอมเค้าผอมลงอาจจะเรียกเค้าแบบนี้ไม่ได้แล้ว”
