"ติ๊นา" น้ำตารินคิดถึงพ่อแม่ วอนขอคืนพระเครื่อง-หายเยอะหลังไฟไหม้บ้าน

วันที่ 22 ธ.ค. ที่สยามพารากอน ติ๊นา-ศุภนาฎ จิตตลีลา นักแสดงสาวหล่อ ให้สัมภาษณ์ถึงสภาพจิตใจหลังสูญเสียคุณพ่อและคุณแม่จากเหตุการณ์ไฟไหม้บ้านว่า ดีขึ้นกว่าตอนแรกมากๆ ขอบคุณกำลังใจจากแฟนคลับ เพื่อนๆ และญาติพี่น้องทุกคนด้วย เรายังนึกถึงท่านตลอดเวลา ส่วนพี่น้องติ๊นา พี่ชายคนโตอยู่อเมริกา แต่เราจะวิดีโอคอนเฟอเรนซ์กันทุกอาทิตย์ ปรึกษากันว่าครอบครัวเราจะเอายังไงกันต่อไป

มองอนาคตไว้ยังไงบ้าง

ครอบครัวเรามีพี่ชายคนเดียว นอกนั้นเป็นผู้หญิงหมด พี่ชายก็เป็นห่วงน้องๆ ติ๊นาเป็นน้องเล็กสุด อายุ 25 ปีเอง เขาก็อยากให้เรามีงานการที่มั่นคง พี่ชายเลยวางแผนว่าเราควรจะมาเปิดร้านอะไรสักอย่างด้วยกัน ที่เป็นธุรกิจของครอบครัว ส่วนบ้านที่โดนไฟไหม้กำลังปรับปรุงอยู่ น่าจะเสร็จหลังปีใหม่ หลังนั้นเป็นบ้านกงสีของครอบครัวใหญ่ ตัวติ๊นาเติบโตที่กรุงเทพฯ

เวลาเรากลับไปแล้วเห็นภาพนั้นรู้สึกยังไงบ้าง

หดหู่ รู้สึกแย่มาก แต่ตอนนี้ทำใหม่หมดแล้ว รวมถึงมีคนให้กำลังใจเราเยอะ เราเองก็ให้กำลังใจตัวเอง หลังจากนี้เชื่อว่าจะมีแต่สิ่งดีๆเข้ามา เหมือนฟ้าหลังฝนย่อมสวยกว่าเสมอ

เจอสร้อยคุณพ่อที่เราตามหาหรือยัง

ตอนนี้ไม่ตามหาแล้ว ตอนแรกเป็นห่วงเพราะเป็นสร้อยที่เขาติดตัวตลอดเวลา ป๊าเป็นคนสะสมพระหลายองค์ เราก็ไม่รู้ว่ามีองค์ไหนหายไปบ้าง แต่มันหายไปเยอะมาก ตอนนี้ไม่คิดว่าจะได้คืนแล้ว แต่ถ้าใครเมตตาเจออะไรที่เป็นของสำคัญของครอบครัวติ๊นา รบกวนนำกลับมาคืนด้วย ขอบคุณทุกคนมาก

ท่านมาเข้าฝันบ้างไหม

ยังนะคะ แต่พี่สาวจะมีฝันว่าม่าม๊าใส่ชุดนักเรียนมาหา เราก็ทำบุญครบ 49 วันไปแล้ว เดี๋ยว 2 ม.ค. จะครบ 100 วัน จะทำบุญกันอีกรอบ ตอนนี้ยังร้องไห้คิดถึงท่านอยู่ (ร้องไห้) คิดถึงค่ะ คิดว่าท่านยังอยู่กับเรา แม้ตัวท่านจะจากไปแล้ว แต่ยังไงร่างกายพ่อแม่เขาก็ให้เรามา ท่านยังอยู่ในใจเราตลอด ก่อนป๊าเสียประมาณ 2 ทุ่ม โทร.มาบอกว่าป๊าร่วมทำบุญด้วยนะ ฝากทำบุญด้วยที่เชียงใหม่ นี่คือสายโทรศัพท์ครั้งสุดท้ายที่คุยกัน สำหรับกำลังใจในการทำงาน ติ๊นามีเต็มร้อย ต้องใช้ชีวิตต่อไป

คำสอนของท่านที่เราจดจำขึ้นใจ

พ่อแม่ไม่ได้พูดอะไรกับติ๊นา เขาจะพูดเสมอตั้งแต่เด็กๆ ว่าพ่อแม่ไม่มีอะไรให้นะ มีแต่ความรู้ให้ อยากให้เราตั้งใจเรียน เราก็ทำให้เขาสำเร็จแล้วก่อนเขาเสีย เขาก็ห่วงเราที่เราเป็นลูกคนสุดท้อง ตอนนี้เราก็โตขึ้นเยอะแล้ว ติ๊นารู้สึกโชคดีที่ตัวเองได้ทำงานตั้งแต่เด็กๆ อายุ 20 ปี เราเหมือนได้ใช้ชีวิตก่อนเด็กทั่วไป ได้เรียนรู้ชีวิตมาสเต็ปนึง พอมีเรื่องราวเกิดขึ้นเราต้องเข็มแข็ง แล้วเราก็เข็มแข็งจริงๆ ท่านก็ไม่น่าจะห่วงอะไรติ๊นาแล้ว เพราะที่ห่วงที่สุดคือ เขาอยากให้เราเรียนจบ