วันที่ 4 มีค. ที่ HABITO MALL พระเอกหนุ่ม ชาคริต แย้มนาม พร้อมหุ้นส่วนได้จัดงานเปิดร้าน “KRBB The Boutique Butcher” ก่อนที่จะเปิดงานพระเอกหนุ่มได้ให้สัมภาษณ์เรื่องที่คนจับตามมองว่างานนี้ ชาคริต กับ วุ้นเส้น จะเจอกัน
ชาคริตเผยว่า “ใช่ เพราะผมเองทำงาน เขาก็ทำงาน แต่มันก็เป็นปกติ ถามว่าที่ผ่านมา เคยได้ไปเจอ นัดกันกินข้าว ก็มีนะ ตอนประมาณปลายเดือนมกราคม ก็มีนัดกัน แต่พอผมดีแม่ผมก็เกิดอุบัติเหตุ เป็นโรคลำไส้แปรปรวน ต้องเข้าโรงพยาบาลไป ผมเลยต้องขออนุญาตไปดูแลแม่แต่เดี๋ยววันนี้แหละเขาก็จะมา”
เกร็งไหม คนจับตามมอง “จริงๆไม่เกร็งนะแต่พวกคุณนี่แหละ ที่ทําให้ผมเกร็ง (หัวเราะ) ไม่มีอะไรครับ ทุกวันนี้เราก็ยังคุยกันได้ปกติ เดี๋ยวสักอาทิตย์หรือ 2 อาทิตย์ก็อาจจะมีเจอกันบ้าง ถามว่าช่วงวันวาเลนไทน์ที่ผ่านมาได้ส่งข้อความหากันหรือเปล่า มีแฮปปี้ วาเลนไทน์กันปกติ มีส่งแมสเสจ กันปกติมีส่งแมสเสจไปไม่ได้มีอะไร แต่ยังไม่ได้ไปทานข้าวด้วยกันครับ”
วุ้นเส้นมีข่าวกับหนุ่มๆ เยอะ มีให้กำลังใจไหม “โถๆๆ ข่าวผมก็เยอะนะ แต่เราก็เข้าใจนะ เพราะทุกคนบริสุทธิ์ใจ แล้วทุกคนเป็นพี่เป็นน้องกันหมด เราก็ต้องพูดแบบนี้นะ เราไม่ใช่คนที่จะมีหน้าที่ไปบอกว่าคนนี้ใช่หรือไม่ใช่ คือ ทุกคนน่ารักกันหมด ไม่ว่าจะเป็นใครก็แล้วแต่ ผมไม่เอ่ยชื่อดีกว่า แต่ทุกคนมันก็เป็นทั้งเพื่อนแล้วก็เป็นพี่น้องกันอยู่แล้ว เราไม่ได้คิดอะไร เพราะสุดท้ายแล้วไม่ว่าจะยังไงก็คือเราเข้าใจกัน และผมไม่ได้เกี่ยวอะไรกับใคร แค่เขาเข้าใจกันแค่นี้ก็พอแล้ว ถามว่าผมมีแซววุ้นเส้นหรือเปล่าเรื่องข่าว ไม่มีนะเพราะผมไม่ใช่คนแบบนั้น เราเห็นใจเขามากกว่าเพราะว่าเราเองก็เจอเหมือนกัน และมันก็ไม่ใช่เรื่องใหม่นะ ทุกคนก็คงสงสัยว่าชาคริตคบใครหรือ ชาคริตมีใครหรือเปล่า”
รู้สึกว่าวุ้นเส้นสวยขึ้นไหม “แล้วผมหล่อขึ้นป่ะล่ะ(หัวเราะ) คือเราให้กำลังใจกันตลอด บอกว่าสู้ๆ ถามว่าตอนนี้ยังไม่มีใคร ผมเหงาหรือเปล่า ไม่น่าจะเหงานะ ตอนนี้ผมจะมีใคร ผมจะมีเวลาดูแลเขาหรือเปล่า เพราะผมก็เป็นลูกคนเดียวนะ ผมอยู่แบบนี้มาตลอดเรื่องนี้ผมพูดไป 80 ล้านรอบแล้ว ไม่ต้องพูดแล้ว (หัวเราะ) ตอนนี้ก็ยังโสดอยู่ครับ ยังไม่มีเวลาไปดูแลใคร ถ้ามีคนเข้ามาก็ต้องรู้กันอยู่แล้ว ผมอยู่วงการนี้มา 20 ปี ถ้าเกิดผมมีใครผมบอกอยู่แล้ว ถ้าไม่มีก็แค่ไม่มี ไม่ได้เป็นคนไปนั่งคอยหา ตอนนี้ก็ขอดูแลเรื่องร้านและธุรกิจตรงนี้ให้มันรอดก่อน ปีที่แล้ว 1 ปีผ่านไปอย่างรวดเร็ว พอถึงวันที่ 24 มกราคม ที่ผ่านมาเป็นวันครบรอบวันที่คุณแม่ผมล้ม แล้ววันที่ 28 กุมภาพันธ์ เป็นวันที่ครบรอบผมบวช มีวันหนึ่งผมก็มานั่งคิดว่าในหนึ่งปีมีเรื่องราวมากมายพอมาถึงปีนี้ก็ถึงเวลาที่ผมจะต้องเดินต่อ และทำทุกอย่างให้มันเสถียร และมั่นคง”
คุณแม่เป็นอย่างไรบ้าง “ในระยะเวลา 1 ปี กับผู้หญิงคนหนึ่งที่อายุ 73 ปีแล้ว เขากลับมาได้มากขนาดนี้ ทั้งๆที่ตัวเขาเองไม่ได้อยากอยู่เลย เพราะโรคที่เขาเป็น มันเป็นโรคที่เขากลัวมากที่สุด และมันเป็นโรคที่เกี่ยวข้องกับกรรมพันธุ์ แต่เขาทำให้เราได้ขนาดนี้ ผมบอกแม่ตลอด ขนาดแม่ป่วยขนาดนี้แทนที่เราจะเข้าไปให้ความอบอุ่นต้องไปดูแลเขา แต่เขาต้องห้าม ที่ทำให้เราเห็น พวกเขาสู้มากขนาดไหน มันยากที่จะเข้าใจนะถ้าคนที่ไม่ได้มาอยู่ในสถานการณ์เดียวกับผม หรือได้เจอกับอะไรที่คล้ายๆกัน เขาก็อาจจะเข้าใจ แต่ถ้าจะให้ผมไปนั่งอธิบายมันก็คงจะลำบาก ถามว่ายังมีอะไรที่น่าเป็นห่วงอยู่หรือเปล่า จริงๆมันก็น่าเป็นห่วงทุกอย่างแหละครับ เพราะเขาเป็นแม่เรา ทุกวันที่ตื่นขึ้นมาเราก็ต้องคอยดูเขา ว่าเขาเป็นอย่างไรบ้าง มันไม่มีทาง ที่เราจะไม่เป็นห่วง
ในขณะเดียวกัน เราเองก็ต้องปรับสภาวะความรู้สึกรวมถึงจิตใจของตัวเองว่าถ้าเกิดวันนึงมันสุดทางแล้ว เราจะทำอย่างไรเราจะอยู่ได้ไหม เพราะเราก็อยู่กับแม่มาตั้งแต่เด็ก ถ้าเราต้องอยู่คนเดียว เราจะเป็นอย่างไร มันมีเหมือนกันนะ สภาวะที่จิตเราหล่น แต่พอเราหยุดคิดอีกทีหนึ่ง มันก็คือวงจรของมนุษย์ มันก็ต้องใช้ความเข้าใจ ใช้สัจธรรม และความปลง หลายอย่างการ “เกิด-ดับ” ซึ่งผมเอง มีวันหนึ่ง ที่นั่งนั่งอยู่แล้วจิตมันหล่นวูบลงไป ผมก็ตกใจตัวเองเช่นเป็นเมื่อประมาณกลางปีที่แล้ว เพราะมีความรู้สึกแบบนั้น มันน่ากลัวมากเพราะเราต้องตั้งสติ แต่ผมโชคดีมากที่มันเกิดขึ้นในตอนที่เรากำลังเข้าฉากในละคร อยู่ เราเลยต้องรีบดึงตัวเองกลับมา มันมีหลายองค์ประกอบด้วยกัน”
