ข่าวสดบันเทิง
หนังเด่น
กฤษดา
จําได้ว่าสมัยที่เป็นเด็ก เคยได้ยินผู้ใหญ่พูดกันว่า เมืองไทยหาของกินได้ง่าย หาได้ทุกที่และทุกเวลา ดึกดื่นค่อนคืนแค่ไหนก็ยังหาได้
หมายความว่า การหาของกินได้ทั้งคืนนั้น มีแต่เฉพาะที่เมืองไทย
โตขึ้นมาอีกนิด ก็ได้ยินผู้ใหญ่อีกคนบอกว่า บ้านอื่นเมืองอื่นมีแบบเมืองไทยเหมือนกัน
หมายความว่า ลักษณะดังกล่าวนั้น ไม่ได้มีเฉพาะที่เมืองไทย
เมื่อมาเป็นผู้ใหญ่ ผมจึงได้เห็นกับตา และด้วยประสบการณ์ตรงว่า มีอยู่หลายแห่งที่สามารถหาของกินได้ทั้งคืน
จากเรื่องอาหารการกิน ทำให้ต้องไปสำรวจเรื่องอื่นๆ แล้วทำให้เกิดคำถามว่าจริงๆ แล้ว มีอะไรบ้างมั้ย ที่มีเฉพาะที่เมืองไทยเท่านั้น
โดย “อะไร” ในที่นี้ หมายถึง “วัฒนธรรม” หรือส่วนที่เกี่ยวข้องกับสังคม (และมีความหมายค่อนข้างไปทางลบ)
ผมกำลังตั้งข้อสังเกตว่า วัฒนธรรมต่างๆ เช่น อาหารการกิน การท่องเที่ยว การใช้รถใช้ถนน และการเมือง ที่รู้สึกว่าพบได้ที่เมืองไทยเท่านั้น ก็พบได้ในหลายประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศด้อยพัฒนา
อาจจะใกล้เคียงความจริงมากกว่า หากจะใช้คำว่า “พบได้ในประเทศด้อยพัฒนาเท่านั้น”
สรุปแล้วผมคิดว่า ไทยแลนด์โอนลี่ ไม่น่าจะมี มีแต่ “ประเทศด้อยพัฒนาโอนลี่”
เมื่อกล่าวอย่างถึงที่สุด “ไทยแลนด์ โอนลี่” จึงน่าจะหมายความแค่ “คงจะมี” “รู้สึกว่าน่าจะมี” หรือ “คาดว่าน่าจะมี” เฉพาะที่เมืองไทยเท่านั้น
สำหรับประเด็นที่นำเสนอในหนัง ดูแล้วยังไม่พบว่าเป็นเรื่องที่คงจะมีเฉพาะที่เมืองไทย
เรื่องการหลอกลวงนักท่องเที่ยว คาดว่าคงจะมีในประเทศ ด้อยพัฒนาอีกหลายประเทศ
แต่อารมณ์ขันบางอย่าง เช่น ให้ผีโผล่มาช่วงท้ายนั้น ก็อาจจะพบได้เฉพาะใน “ไทยฟิล์มโอนลี่”
ดูแล้วเลยไม่แน่ใจว่า ตั้งใจจะให้เป็นการเล่นตลกตามแนวตลาด หรือจะล้อเลียนตัวเอง หรือทั้ง 2 อย่าง
ในแง่ของหนังตลก มีหลายฉากที่ทำให้เห็นการเล่นตลกที่มีความคิดสร้างสรรค์ เช่น ฉากลูกทัวร์พูดจีน โดยไม่มีการแปล แล้วค่อยมาแปลทีหลัง ฉากนี้น่าจะเป็นฉากที่ดีที่สุด
ส่วนฉากที่ผมว่าตลกมาก คือ ฉากคุยไปเติมพริกน้ำปลาไป ในฉากนี้ บทสนทนา การกระทำ และการจบฉาก ทำได้ลงตัว
สรุปแล้วยอมรับว่า ผมคาดหวังการเล่นตลกไปอีกแบบ เมื่อนึกถึงคำว่า “ไทยแลนด์โอนลี่” ที่เป็นชื่อหนัง
และดูหนังแล้ว นึกถึงคำว่า “ทัวร์จีน โอนลี่” มากกว่า
กฤษดา ให้ สองดาวครึ่ง สำหรับหนัง “ไทยแลนด์ โอนลี่”
