วันที่ 8 พ.ย. ที่ ห้องฉัตราบอลรูม ตู่-นพพล โกมารชุน ผู้จัดละครและนักแสดงรุ่นใหญ่ มาร่วมงานแถลงข่าวภาพยนตร์สารคดี “King Bhumibol of Thailand : The People’s King ในหลวงในดวงใจ” ในฐานะผู้บรรยายเสียงภาษาไทย หลังจากจบงาน “ตู่-นพพล” เล่าถึงที่ครั้งหนึ่งเคยมีโอกาสถวายงานต่อหน้าพระพักตร์พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
โดย “ตู่” กล่าวถึงความประทับใจที่มีต่อในหลวงว่า “ตั้งแต่เด็กมาแล้วผมจะดูข่าวในพระราชสำนัก เมื่อก่อนก็ดูไปอย่างนั้นแหละ แม่ก็บอกว่าดูเถอะจะได้ประโยชน์จากตรงนี้ ผมก็ดูไปว่าพระองค์ท่านเสด็จไปทั่วทุกภาคทุกมุมของประเทศไทยเลย คำถามที่มีอยู่ในใจตอนนั้นก็คือว่าทำไมพระองค์ท่านต้องไปด้วย นั่นคือความรู้สึกของเด็กคนหนึ่ง แต่พอโตขึ้นได้เรียนรู้มากขึ้นถึงได้เห็นว่าทุกที่ที่พระองค์เสด็จไปนั้นแสดงว่าพื้นที่ตรงนั้นมีปัญหา พระองค์ไปเพื่อที่จะแก้ไขปัญหาเพื่อให้ประชาชนในภูมิภาคนั้นมีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น มีอาชีพที่ดีขึ้น และสามารถช่วยตัวเองได้ พระองค์ท่านเป็นพระมหากษัตริย์ที่สอนทุกเรื่อง มองว่าทุกเรื่องมีความสำคัญ หลังจากนั้นก็ติดตามข่าวในพระราชสำนักเรื่อยมา จนกระทั่งวันที่ 13 ตุลาคม ในวันที่พระองค์ท่านไม่อยู่กับพวกเราแล้วจึงมีความหมายกับตัวผมมากเพราะได้ติดตามงานของพระองค์ท่านอย่างแท้จริง และมีความรู้สึกว่าจะหาพระราชาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแบบนี้ไม่ได้อีกแล้ว”
เคยมีโอกาสได้ถวายงานหรือเข้าเฝ้าพระองค์ท่านบ้างไหม นักแสดงรุ่นใหญ่กล่าวว่า “เคยมีโอกาสหนเดียว ตอนนั้นเป็นพิธีกรงานคอนเสิร์ตของหม่อมเจ้าจักรพันธ์เพ็ญศิริ จักรพันธ์ ซึ่งเป็นพระสหายของพระองค์ ท่านทรงประพันธ์คำร้องในเพลงพระราชนิพนธ์ ในหลวงทรงประพันธ์ดนตรี ครั้งนั้นเป็นคอนเสิร์ตใหญ่มาก จัดขึ้นที่ศูนย์วัฒนธรรม ผมเป็นพิธีกรหลัก วันนั้นในหลวงกับสมเด็จพระนางเจ้าฯ และราชวงศ์ทุกพระองค์เสด็จมา ทุกคนก็จะแซวผมว่าเป็นคนเริ่มต้นนะ เป็นคนเปิดงาน ทำให้ดีนะ ถ้ามีข้อผิดพลาดคนอื่นแย่หมดเลยนะ ก็จะแซวกันอย่างนี้ ทำให้ผมตื่นกลัวมาก ตั้งใจมาก แล้วก็ท่องๆๆ คำที่จะต้องกล่าวเปิดงาน ผมก็ตั้งสติด้วยความรู้สึกทั้งมวลว่าพระองค์ท่านคงไม่ว่าหรอกถ้าจะมีผิดบ้าง จากนั้นก็ออกไปทำงานชิ้นนั้น พอเลิกคอนเสิร์ตทุกคนจะต้องไปตั้งแถวส่งเสด็จ ข้างหน้าผมมีคนมารอส่งเสด็จเยอะมากประมาณ 3-4 แถวแน่นๆ เลย ในหลวงกับสมเด็จพระนางเจ้าฯ ก็เสด็จลงมาแล้วก็เสด็จผ่านไป ตอนนั้นผมได้ยลพระศิริโฉมใกล้ชิดมาก ดีใจมาก คิดอยู่ในใจว่าแค่นั้นก็เป็นบุญมากแล้ว

แต่สักพักหนึ่งสมเด็จพระนางเจ้าฯ ก็เสด็จกลับมาแล้วก็มองมาทางผม พร้อมตรัสว่า “เป็นยังไง เหนื่อยมั้ยเป็นพิธีกร” เท่านั้นแหละรู้สึกเหมือนสั่นไปทั้งตัว แล้วพระเจ้าอยู่หัวก็เสด็จมาประทับข้างๆ สมเด็จพระนางเจ้าฯ จากนั้นสมเด็จพระนางเจ้าฯ ก็ตรัสว่า “คิดถึงแม่ (จุ๊-จุรี โอศิริ) เขานะ แม่เป็นยังไง สบายดีมั้ย คิดถึงตอนที่แม่ไปพากษ์หนังให้เราดู” ตอนนั้นพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวก็ทรงยิ้มให้ แล้วก็เสด็จพระราชดำเนินต่อไป แค่นั้นก็มีความรู้สึกเหมือนว่าทั้งชีวิตนี้มันเต็มตื้นมากๆ พระองค์ท่านไม่เคยลืมแม้กระทั่งแม่เคยเข้าไปพากย์หนังถวาย เมื่อประมาณ 50-60 ปีที่แล้ว สมัยนั้นพระองค์จะทอดพระเนตรหนังที่คนบอกว่าสนุกเหลือเกินในวัง เรื่องที่แม่เข้าไปพากย์ก็เริ่มด้วย แม่นาคพระโขนง พระองค์ท่านจะประทับอยู่บนโซฟา แม่กับนักพากย์นั่งกับพื้นแล้วก็พากย์กันตรงนั้นเลยสดๆ ในหลวงก็ตรัสว่า “พากย์กันแบบที่ชาวบ้านเขาดูนะ ไม่ต้องเกร็งอะไรทั้งสิ้น ฉันอยากสนุกด้วย” แม่ก็เล่าว่าพากษ์กันอย่างเต็มที่มีกลเม็ดอะไรก็งัดกันออกมาหมด พอเสร็จพระองค์ท่านก็พระราชทานเลี้ยงอาหาร แม่บอกไม่เคยกินเกี๊ยวที่ไหนอร่อยขนาดนี้มาก่อน แม่มีความสุขมาก ตั้งแต่วันที่ 13 ตุลาคม ยังนึกอยู่ในใจว่าแม่คงจะได้เข้าเฝ้าพระองค์ท่านแล้ว”
นักแสดงรุ่นใหญ่กล่าวต่อว่า “ถือเป็นบุญกับชีวิตอย่างมากที่คุณแม่และผมมีโอกาสได้ถวายงานพระองค์ท่าน เราถือเป็นส่วนที่เล็กมากเหลือเกินในประเทศนี้ แต่พระองค์ท่านให้ความเมตตาและไม่เคยลืมแม้กระทั่งนักพากย์อย่างคุณแม่ซึ่งก็มีอาชีพแค่พากย์หนัง แล้วก็ตัวผมเองที่วันนั้นเป็นพิธีกรพระองค์ท่านยังมีความห่วงใยว่าเหนื่อยไหมแค่นี้ก็ถือว่าเป็นบุญกับชีวิตอย่างสุดสุดแล้วครับ”
ยึดเอาหลักคำสอนข้อไหนของพระองค์ท่านมาใช้ในชีวิต ตู่กล่าวว่า “มีอยู่ประโยคหนึ่งที่ผมใช้จนกระทั่งทุกวันนี้ พระราชดำรัสอันนี้บอกว่าจงทำตัวเป็นน้ำครึ่งแก้วตลอดชีวิต น้ำครึ่งแก้วหมายความว่าแก้วนี้สามารถเติมได้ เติมความรู้ เติมประสบการณ์ให้กับชีวิต เพื่อที่จะไปพัฒนาให้เกิดความก้าวหน้า ตรงนี้คืออาชีพของผมเลย เมื่อไหร่ที่ตัวเราหยุดพัฒนาตัวเองไม่ได้แล้วเพราะว่าการทำงานในสาขาศิลปะการแสดงมันจะมีเทคโนโลยีใหม่ๆ เกิดขึ้นซึ่งจะต้องเรียนรู้อยู่ตลอดเวลา เมื่อไหร่ที่เราทำตัวเป็นแก้วน้ำเต็มเติมอะไรไม่ได้แล้วก็จะมีแต่ล้นและเสียหายไป ฉะนั้นผมก็จะเอาพระราชดำรัสนี้มาเป็นสิ่งนำชีวิตมาโดยตลอด คือเป็นน้ำครึ่งแก้วตลอดชีวิต”
เด็กรุ่นใหม่บางคนอาจจะยังไม่ซึมซับในสิ่งที่พระองค์ท่านสร้างเอาไว้ ตรงนี้อยากจะถ่ายทอดหรือบอกเล่าให้เด็กรุ่นใหม่ได้เข้าใจอย่างไร นักแสดงรุ่นใหญ่กล่าวว่า “ถ้ามีโอกาสผมก็อยากที่จะบอกเล่าให้เด็กรุ่นใหม่ได้ฟังอยู่แล้ว แต่ผมคงจะไม่ละเอียดแต่คงจะไม่ได้เข้าถึงตัวเขามากกว่าที่จะได้ดู ซึ่งตอนนี้ทีวีทุกช่องก็จะออกพระราชกรณียกิจเยอะมาก อยากให้มีเวลาที่จะนั่งดู ศึกษา และทำความเข้าใจกับสิ่งที่พระองค์ท่านพยายามที่จะทำให้กับประเทศชาติของเรา”
ในฐานะที่เป็นผู้จัดละครมีความคิดอยากจะทำละครเทิดพระเกียรติเกี่ยวกับหลวงรัชกาลที่ 9 ไหม ตู่ กล่าวว่า “ผมมีโอกาสทั้งแสดงและกำกับละครเทิดพระเกียรติ ล่าสุดที่นำกลับมาฉายใหม่เป็นละครเทิดพระเกียรติเรื่อง ‘เพลงของพ่อ’ เรื่องนั้นน่าจะเล่นไว้ตั้งแต่เมื่อประมาณ 17 ปีที่แล้ว ส่วนเมื่อประมาณ 10 ปีที่แล้วผมได้ทำละครเทิดพระเกียรติเป็นละครยาวเรื่อง ‘สายน้ำสามชีวิต’ ซึ่งเรื่องนี้เกี่ยวกับพระองค์ท่านโดยตรงเพราะโจทย์ที่ผู้ใหญ่ให้มาคือตอนนั้นข้าวกำลังจะมีปัญหาว่าจะถูกแย่งชิงไปจดสิทธิบัตร ซึ่งเป็นงานของพระองค์ท่านแต่ไหนแต่ไรมาแล้วว่าพระองค์ท่านพยายามที่จะผลักดันข้าวของประเทศไทยให้เป็นที่เลื่องลือกับชาวโลก แต่กำลังจะเกิดเหตุการณ์นี้ขึ้นมา เลยมานั่งคิดกันว่าทำไมไม่ทำละครเกี่ยวกับข้าวสักเรื่องหนึ่ง เพราะฉะนั้นสายน้ำสามชีวิตก็จะเกี่ยวกับแม่น้ำเจ้าพระยาซึ่งถือเป็นสายเลือดใหญ่ แล้วก็เรื่องข้าว และเรื่องเรือพระราชพิธี โดยมีคุณนุช (ปรียานุช) เป็นคนพล็อตเรื่องเพื่อให้สิ่งเหล่านี้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของละคร เรื่องนี้เป็นละครที่รักมากและภูมิใจมากที่ได้ทำ ถามว่าหลังจากนี้มีความคิดที่จะทำละครเทิดพระเกียรติพระองค์ท่านอีกไหม อันนี้ต้องแล้วแต่ผู้ใหญ่ถ้าหากมอบหมายงานมาให้ผมก็พร้อมที่จะทำอะไรที่เกี่ยวกับในหลวงพร้อมที่จะทำตลอดเวลา”
ในภาวะที่คนไทยกำลังโศกเศร้า อยากจะให้กำลังใจทุกคนว่าให้ใช้ชีวิตอย่างไรต่อไป “อย่าโศกเศร้าเพราะพระองค์ท่านคงไม่อยากเห็นประชาชนชาวไทยโศกเศร้ามากนัก การสูญเสียถูกต้องที่ทุกคนจะเศร้าใจแต่มันต้องมีเวลาที่พวกเราจะลุกขึ้นมาเดินหน้าต่อไป พระองค์ท่านคงอยากให้พวกเราเดินหน้ามากกว่า ทุกก้าวที่จะก้าวต่อไปขอให้ทุกคนได้นึกถึงงานของพระองค์ท่าน สิ่งที่พระองค์ท่านสอน ถ้าจะมีใครสักคนเก็บพระบรมราโชวาทของพระองค์ท่านมารวมเป็นเล่มจะเป็นประโยชน์กับคนไทยทุกคนมากๆ ที่จะได้อ่านและได้ศึกษา วันนึงที่พ่อมองลงมาจะได้ยิ้ม” ตู่กล่าว