คอลัมน์ สาระ 1000 เกมมิ่ง
ปอลนาโช่
ช่วงปลายเดือนม.ค.ที่ผ่านมา ต้องถือว่าเป็นเวลาทองของเกม resident evil 7 : biohazard หรือที่คนไทยเรียกสั้นๆ ว่า “ไบโอ”, “ผีชีวะ” ฯลฯ โดยหลังจากเกมวางขายปุ๊บ เกมเมอร์ไทยก็พร้อมใจกันจับจองแผ่นเอาไปเล่นกันอย่างพร้อมเพรียงเลยครับ สอบถามไปยังร้านเกมที่รู้จักกันก็ล้วนตอบเป็นเสียงเดียวกันว่า เกมขายดีมาก
ตัวผมเองก็ได้เล่นมาแล้วเหมือนกัน จึงอยากนำประสบการณ์ที่ได้มาเล่าสู่กันฟัง แต่จะเรียกว่า “รีวิว” ก็เกรงใจผู้อ่านครับ เพราะพื้นที่คอลัมน์นี้มีนิดเดียว ขอใช้คำว่า “เล่นแล้วมาเล่าให้ฟัง” จะเหมาะกว่า
สำหรับ resident evil 7 แตกต่างจากภาคก่อนที่แล้วๆ มา ตรงที่ตัวเกมเลือกใช้มุมมองบุคคลที่หนึ่ง แทนที่มุมมองข้ามหัวไหล่ ขณะที่สเกลของเกมก็ลดระดับจากมหาภัยไวรัสถล่มเมืองมาเหลือแค่การเอาตัวรอดภายในบ้านแค่หลังเดียว…แต่เป็นบ้านสยองของครอบครัวสัตว์ประหลาดตามสไตล์ของเกม
ผมจะไม่แตะในส่วนของเนื้อเรื่องมากนักครับ แต่สิ่งที่เห็นว่าเป็นประเด็นหลักของ resident evil 7 ที่ควรนำมาบอกต่อก็คือมันยังคงรักษา “ความเป็น resident evil” ไว้ได้เป็นอย่างดี!
โดยถึงแม้หน้าเกมที่เห็น จะลวงให้เราคิดว่ามันเป็นเกมเน้นความหลอนกับมุขตกใจเวลาเจอผีก็ตาม หากจริงแล้ว ลักษณะการเล่นตามแบบฉบับเกมไบโอฯ นั้นมีอยู่ครบ
ไม่ว่าจะเป็น การผสมอาวุธ, การบริหารจัดการพื้นที่เก็บไอเท็ม, การค้นหากุญแจหรือวัตถุที่จำเป็นต่างๆ เพื่อใช้เปิดประตู, การเคลื่อนไหวของตัวละครระหว่างต่อสู้ (ที่ให้ความรู้สึกอึดอัดทุกครั้งเวลาต้องวิ่งหนี) ฯลฯ
และที่สำคัญคือฉากบู๊แอ๊กชั่นเวลาสู้บอส!
ทั้งหมดที่กล่าวไปนี่แหละครับ เป็นตัวช่วยยืนยันว่า เกมภาค 7 ก็ยังคงความเป็น resident evil ไว้ได้อย่างสวยงาม ที่สำคัญคือเกมมัน “สนุก” ใช้ได้เลยนะครับ ยอมรับเลยว่ารู้สึกเกินคาดนิดๆ ด้วยซ้ำ นับว่าเป็นก้าวย่างที่น่าสนใจของบริษัท capcom และกับตัวซีรีส์เองด้วย
ใครอ่านแล้วสนใจแนะนำให้หามาลองเถอะครับ ไม่ผิดหวังแน่นอน
