คอลัมน์ หลอน
นทธี ศศิวิมล
ในห้องปฏิบัติการทางวิทยาศาสตร์ของบริษัทข้ามชาติยักษ์ใหญ่ ชายหนุ่มกับหญิงสาวคู่หนึ่งกำลังสนทนากัน หญิงสาวหันจากห้องทดลองรวมขนาดใหญ่ด้านหน้าที่ภายในเต็มไปด้วยสัตว์ทดลอง “ใครมันเป็นคนสร้างมุสนาขึ้นมานะย้ง อยากเห็นหน้าจริงๆ” หญิงสาวพูดแล้ว กวาดตามองฝูงสัตว์ตรงหน้าด้วยความรู้สึก หลายอย่างระคนกัน พิศเพิ่งได้เข้ามาในห้องนี้หลังปล่อยให้ย้งอยู่ตามลำพังในห้องปฏิบัติการมาหลายชั่วโมงแล้ว
ชายหนุ่มยิ้มมุมปาก “ทำไม น่าทึ่งใช่ไหมล่ะ”
“เราว่าน่าขยะแขยงมากกว่า” หญิงสาวมีสีหน้าเคร่งเครียด
“พวกเรา หรือคนต้นคิด” ชายหนุ่มหันมาเช็ดมือด้วยผ้าขาวผืนใหญ่หลังจับมุสนาหัวขาวอาบน้ำชำระคราบเลือดที่เลอะเทอะเปรอะเปื้อนทีละตัวๆ กลิ่นคาวเลือดยังคละคลุ้งตลบไปทั่วห้องทดลอง
“ทั้งสองพวกนี่แหละ” หญิงสาวตอบพลางยกมือปิดจมูก แต่ไม่อาจเลี่ยงกลิ่นคาวเลือดที่รุนแรงแทบอาเจียน
ชายหนุ่มชื่อย้ง จำความรู้สึกอัศจรรย์ใจได้ตอนเห็นข่าวเรื่องการผสมข้ามพันธุ์สัตว์หลายชนิดให้เกิดเป็น “มุสนา” สัตว์เลี้ยงเพื่อการใช้งานของมนุษย์สำเร็จเป็นครั้งแรกเมื่อสมัยที่เขายังเรียนเกรด 5 ตอนนั้นมุสนาตัวแรกๆ ยังมีไอคิวและ อีคิวต่ำ รูปร่างหน้าตาคล้ายลิงแก่ ขนสีน้ำตาลอ่อนหนานุ่ม พวกมันยังไม่รู้จักมารยาท ไม่รู้จักการแบ่งปัน มีนิสัยดุร้าย รับฟังคำสั่งได้เพียงคำสั่งง่ายๆ ไม่ซับซ้อน
หลังจากนั้นมุสนาได้รับการพัฒนาสายพันธุ์มาเรื่อยๆ จนในที่สุดได้มุสนาที่มีลักษณะดีขึ้น หน้าตาน่ารักเหมือนเด็ก มีหลายพันธุ์หลายสีแล้วแต่ความชอบของลูกค้า มีความเป็นมิตร มีไอคิวและอีคิวดีขึ้น สามารถเรียนรู้ภาษามนุษย์และมีการตัดสินใจแก้ปัญหาได้ดี มีการสร้างโครงสร้างทางสังคมในกลุ่มมุสนาด้วยกันเองคล้ายคลึงกับมนุษย์ มีความจงรักภักดีและสามารถรับฟังคำสั่งที่ซับซ้อนขึ้นได้
หลังจากนั้นหลายปีมุสนาหัวขาวได้รับความนิยม มีการสั่งผลิตจำนวนมาก ชายหนุ่มไม่คิดว่าวันนี้ตนจะได้เข้ามาทำงานในบริษัทข้ามชาติยักษ์ใหญ่ มาทำการทดลองต่อสัตว์ที่เขาเคยตื่นเต้นในวัยเยาว์ เขาตัดสินใจอย่างไม่ลังเลในวันที่หัวหน้าให้เขาเลือกทำโครงการด้วยตนเอง ย้งไม่ลังเลเลยที่จะเลือกที่จะทำโครงการทดลองเกี่ยวกับพฤติกรรมของมุสนาหัวขาว ไม่เพียงแค่การสมปรารถนาจากความฝันในวัยเด็ก แต่นี่คือความสำเร็จในอาชีพการงาน งานที่เป็นที่ต้องการของตลาดและบริษัทที่ให้ทุนวิจัยหลายบริษัทก็ยังคงต้องการผลวิจัยเพื่อนำไปพัฒนาการผลิตมุสนาเพื่อการส่งออกอีกด้วย ไม่ต้องพูดถึงการทดลองลับอย่างเช่นครั้งนี้ที่มุสนาจะถูกส่งออกไปปะปนกับมนุษย์จริงๆ
“ดูแทบไม่ออกเลยนะ แยกกันแทบไม่ออกเลย” หญิงสาวพูดพลางมองมุสนาที่อยู่ภายในตู้ มุสนาเวอร์ชั่นปัจจุบันที่ผ่านการพัฒนามาจนถึงขีดสุดของการดัดแปลงพันธุกรรมแล้ว เธอมองตัวเองพลางเหลือบไปยังชายหนุ่มเพื่อนร่วมงาน และหันกลับมามองมุสนาอีก เธอมองไม่เห็นความแตกต่างเลย นอกจากขนาดของร่างกายมุสนาที่เล็กกว่าหลายเท่า
ทว่าสิ่งที่ชายหนุ่มคิดมาตลอดโดยไม่เคยบอกใครคือ เขารู้สึกว่ามุสนาพวกนี้มันมีอะไรบางอย่างที่เหมือนมนุษย์ เหมือนจนน่าขนลุก เหมือน มากๆ และที่สำคัญผลการทดลองในมือของเขาขณะนี้ ยามที่ประเทศกำลังเผชิญกับความขัดแย้ง มิหนำซ้ำคนกลุ่มหนึ่งได้นำมุสนาไปเกี่ยวข้องกับการเมือง เขาอดหวั่นใจและหวาดกลัวอยู่ลึกๆ อย่างบอกไม่ถูก
“ผลเป็นยังไงบ้าง บอกเราได้ไหม” หญิงสาวถามขึ้น “ดูท่าเธอจะไม่สบายใจหรือเปล่า”
“เปล่า ไม่มีอะไรหรอก เราแค่กลัวกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น เราไม่เคยไว้ใจอะไรที่เป็นการเมืองเลย เธอก็รู้ครอบครัวเราต้องหมดทุกอย่างไปก็เพราะการเมือง”
“ไม่มีใครหนีการเมืองพ้นหรอก การเมืองคือวิถีชีวิตของคนเรา ชีวิตเราจะแย่หรือดีขึ้นอยู่กับการเมืองหมด”
“เรารู้ เราถึงกลัวพวกนักการเมืองที่แย่ๆ เลวๆ จะปกครองประเทศนะสิ”
“นักการเมืองเลวน่ากลัวอยู่หรอก แต่นักการเมืองที่โง่ น่ากลัวกว่า เราว่านะ”
“จริงของเธอ แล้วถ้าผลการทดลองนี้ เฮ้อ” ชายหนุ่มถอนใจ “เขามาจ้างบริษัทเราทำ แล้วผลมันออกมาแบบนี้ เขาเอาไปใช้ มันน่ากลัวมากนะพิศ เราไม่สบายใจเลย” พูดจบชายหนุ่มยื่นแฟ้มผลการทดลองที่เขาติดตามมาหลายสัปดาห์แก่หญิงสาว
หญิงสาวมีสีหน้าเคร่งเครียด ก่อนจะเปิดอ่าน
ชื่อการทดลอง : ข้อมูลทางสังคมที่มีผลพฤติกรรมการฆ่าของมุสนา
วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาว่า ข้อมูลทางสังคมที่ต่างกันมีผลต่อพฤติกรรมทางสังคมของมุสนาหรือไม่ อย่างไร
สมมติฐานการทดลอง : มุสนาที่ได้รับข้อมูลทางสังคมที่แตกต่างกัน จะส่งผลต่อการตัดสินใจฆ่ามุสนาตัวอื่นแตกต่างกันไปตามความเข้มข้นและเนื้อหาของข้อมูล
บันทึกการทดลองเบื้องต้น :
1.วันที่ 1-7 ในห้องรวม นำมุสนาสายพันธุ์ หัวขาวจำนวน 100 ตัว มาเลี้ยงรวมกันในห้องควบคุม ให้ทุกตัวมีอายุ ขนาดที่เท่ากัน สายพันธุ์เดียวกัน นิสัยคล้ายกัน ได้รับอาหารและเครื่องอำนวยความสะดวกเท่ากัน จัดให้มีกิจกรรมการเล่นร่วมกันเป็นเวลา 1 อาทิตย์ มุสนาทุกตัวสดชื่น แข็งแรงและมีปฏิสัมพันธ์ดี
2.สัปดาห์ที่ 2 ห้องแยก แยกมุสนาออกเป็น 5 กลุ่ม กลุ่มละ 20 ตัว จัดให้อยู่ใน 5 ห้อง ย้อมผมมุสนาหนึ่งในสองให้เป็นสีดำ แต่ละห้องไม่สามารถมองเห็นหรือติดต่อกันได้ โดยยังจัดอาหารและสิ่งอำนวยความสะดวกเหมือนเดิม มุสนาดูซึมเซา กระตือรือร้นน้อยลงในวันแรกๆ และดีขึ้นในวันต่อมา
