คอลัมน์ ข่าวสดสตรี
เพื่อน้อมถวายอาลัย และรำลึกพระมหากรุณาธิคุณอย่างหาที่สุดมิได้ ของพระบาทสมเด็จพระปรมินทร มหาภูมิพลอดุลยเดช เดอะ ลีโอเบอร์เนทท์ กรุ๊ป ประเทศไทย ร่วมกับ บริษัท สยามสินธร จำกัด จัดนิทรรศการเฉลิมพระเกียรติฯ ในคอนเซ็ปต์ The Illumination ความสว่างที่ส่องแสงนำทาง ผลงานภาพสร้างสรรค์ที่ได้แรงบันดาลใจจากพระราชกรณียกิจและ พระราชจริยวัตรของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชในแง่มุมต่างๆ ที่ยิ่งเห็น ยิ่งศึกษา ยิ่งเกิดปัญญา เสมือนเข้าไปค้นพบความสว่างและแรงบันดาลใจในการดำเนินชีวิต พระบรมสาทิสลักษณ์ทุกภาพใช้วัสดุธรรมชาติที่เกี่ยวเนื่องตามแนวพระราชดำริ
ชิ้นงาน The Illumination มีหลากหลายไฮไลต์ประกอบด้วย “ทรงทำ” วาดจากสีของดิน แรงบันดาลใจจากโครงการชั่งหัวมัน “ร่มเงาแห่งความเพียร”

ทำจากสีของพันธุ์ไม้ที่ทรงปลูกในสถานที่ต่างๆ “แข็งแรงจากข้างใน” วาดจากนมจิตรลดา ตัวอย่างการเริ่มต้นทำงานโดยที่ไม่หวังสิ่งใด แต่กาลเวลากลับให้ผลตอบ แทนเกินคุ้มค่า “ขุนเขา” วาดจากสีของเมล็ดกาแฟ ทรงไม่ลดละต่อการแก้ปัญหาการปลูกฝิ่น แม้จะพบว่าเมล็ดกาแฟที่มอบให้ปลูกทดแทนเหลือรอดเพียงต้นเดียวบนยอดเขาที่ห่างไกล ทรงให้ชาวเขาปลูกต่อไปจนกลายเป็นผลผลิตหลักของชาวเขา
“ปัญหายากแก้ง่าย” วาดจากหญ้าแฝก ที่ช่วยแก้ สารพัดปัญหา ทั้งน้ำท่วม ดินถล่ม รักษาหน้าดิน “รสชาติของความสุข” วาดด้วยผลไม้เมืองหนาวต่างๆ จากโครงการหลวงที่ช่วยชาวเขาปลูกพืชทดแทนฝิ่น “เส้นทางเกลือ” วาดด้วยเกลือ โดยได้รับแรงบันดาลใจจากพระอัจฉริยภาพการพลิกวิธีคิดผสมไอโอดีนลงในเกลือเพื่อช่วยชาวอีสาน
“สัมผัส” วาดด้วยสีของผลส้ม พระเมตตาอย่างหาที่สุดมิได้ที่มีต่อผู้ป่วยโรคเรื้อน “ภาพเพียร” ทำจากต้นข้าว ฟางข้าว เมล็ดข้าว ที่น้อมนำแนวพระราชดำรัสว่า “ข้าวต้องปลูกไปเรื่อยๆ…คนไทยนี้ต้องมีข้าว” “ค่าของแกลบ” วาดจากแกลบเผา เปลือกข้าวไร้ค่า นำมาเป็นพลังงานทดแทน ตัวอย่างการใช้ทรัพยากรอย่างคุ้มค่าของพระองค์ และ “พลังที่มองไม่เห็น” วาดจากควันที่เกิดจากน้ำมันแก๊สโซฮอล์
ด้านรายละเอียดแนวคิด แรงบันดาลใจของเหล่าครีเอทีฟผู้สร้างสรรค์งาน “ภาพเพียร” ภาพวาดจากต้นข้าว ฟางข้าว เมล็ดข้าว โดย ปิติ พงศ์เรขนานนท์, ปณต เที่ยงแช่ม, คัดนานต์ บุณยรังสฤษฏ์ แนวคิดจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 9 ตรัสไว้เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ.2504 ว่า

“ข้าวต้องปลูกไปเรื่อยๆ เพราะอีก 20 ปี ประชากรอาจจะ 80 ล้านคน ข้าวจะไม่พอ คนไทยนี้ต้องมีข้าว แม้ข้าวที่ปลูกในเมืองไทยจะสู้ข้าวที่ปลูกในต่างประเทศไม่ได้ เราก็ต้องปลูกต่อไป”
เราจึงเริ่มต้นทำงานชิ้นนี้จากเหตุผลที่ว่า เราทำไม่ได้ ทำไม่เป็น แต่เราต้องเริ่มลงมือทำ เอาข้าวมาทำกระดาษ ตลอดการทำงานชิ้นนี้ได้เรียนรู้ในสิ่งที่เราไม่เคยรู้ ทำในสิ่งที่เราไม่เคยทำ ผิดพลาดครั้งแล้วครั้งเล่าแต่กลับได้ผลลัพธ์ที่ยิ่งใหญ่ ผลลัพธ์ของความเพียรเป็นความเพียรพยายามในชั่วเวลาเล็กๆ ที่เทียบไม่ได้เลยกับความเพียรที่พระองค์ทำเพื่อพวกเรามาทั้งชีวิต
“สัมผัส” ภาพวาดจากสีของผลส้ม ทำขึ้นโดย สิริน วรรณวลี, ณธีพัฒน์ จาตุรนต์รัศมี, ปิติ พงศ์เรขนานนท์, สกลวัฒน์ ภู่ประเสริฐ แนวคิดเกิดจากในค่ำคืนหนึ่ง หลัง ความโศกเศร้าอย่างที่สุด ผมเปิดทีวีทิ้งไว้อย่างว่างเปล่าเพียงเพื่อให้เวลาผ่านไป ในทีวีฉายเรื่องพระราชกรณียกิจต่างๆ ของพระองค์ท่าน แต่เรื่องที่ทำให้ผมสะดุดและต้องหันมาครุ่นคิด คือพระเมตตาของพระองค์ท่านที่มีต่อผู้ป่วยโรคเรื้อนซึ่งถูกตัดขาดจากโลกภายนอกและเป็นที่รังเกียจจากคนอื่น พระองค์เสด็จฯไปยังนิคมโรคเรื้อนท่ามกลางคำทัดทานของข้าราชบริพาร ส้มจากนิคมโรคเรื้อนแพร่งขาหยั่ง ส้มที่ไม่เคยมีใครกล้ากิน ส้มที่ทุกคนเคยรังเกียจ เมื่อรู้ที่มา ถูกคั้นและระบายออกมา จำลองเหตุการณ์ที่แสงสว่างสาดส่องลงมายังจุดที่ต่ำสุดในวันนั้นอย่างเท่าเทียม
ร่วมชื่นชมในพระอัจฉริยภาพ และแนวคิดของพระองค์ท่านซึ่งเป็นแรงบันดาลใจในผลงานสร้างสรรค์ วันนี้-16 พ.ค.นี้ เข้าชมฟรี ที่ลานกิจกรรม อาคารสินธร ทาวเวอร์ ถนนวิทยุ