สวรรค์ในครัว
เขียง มะขาม
ตั้งแต่กิตติศัพท์ของการเป็นวงศ์วานว่านเครือของชูชกแพร่กระจายออกไป
ญาติสนิทมิตรสหายก็ช่วยกันประเคนสรรพาหารหลากหลายมาให้ด้วยความเป็นห่วง(แกมหมั่นไส้)
ขอถือโอกาสขอบพระคุณมา ณ ที่นี้
ล่าสุดเมื่อสัปดาห์ก่อน น้องสาวท่านหนึ่งทักมาในโลกเสมือนว่า มียำส้มโออร่อยจะส่งมาให้เป็น บรรณาการปาก
หลังจากอิดออดนิดหน่อยพอเป็นพิธี ไม่ให้ดูว่าตะกลามเกินไป ก็ตอบตกลงเขาไปในที่สุด (ฮา)
อีกวันหนึ่งก่อนเที่ยงยำส้มโอสองชุดใส่กล่องสวยงามก็มาวางอยู่บนโต๊ะ
แยกส้มโอ น้ำยำ กับมะพร้าวคั่วมาให้เสร็จสรรพ ให้มาผสมเองตามความชอบ
ผบ.ทบ.ที่มานั่งกินข้าวเป็นเพื่อนด้วย จัดแจงลดปริมาณข้าวที่ตักมื้อเที่ยงลงทันที แล้วหันไปจัดยำส้มโอใส่จานแทน
สมที่เป็นลูกหลานคนนครชัยศรีโดยแท้
บิส้มโอคลุกกับน้ำยำแล้วโรยมะพร้าว เอาแบบโชกๆ และมีเท่าไหร่ใส่หมด
รสชาติดีครับ
น้ำยำไม่หวานเกิน เคี่ยวน้ำมะขามกับน้ำตาลปึกมากำลังพอดี มะพร้าวคั่วก็หอมและบดมายั่วฟัน
ติดนิดเดียวในฐานะลูกเขยนคร ชัยศรีก็คือส้มโอนี่ล่ะครับ
ไม่ใช่ไม่อร่อยนะครับ อร่อยดี เป็นขาวแตงกวาแบบที่อมเปรี้ยวอมหวานนิดๆ
แต่ถ้าเปลี่ยนเป็นทองดีหรือขาวน้ำผึ้งน่าจะได้รสจัดจ้านกว่า
แต่ขนาดชิมไปบ่นไปอย่างนี้ ยังมีหน้าทักน้องเขาไปอีกว่า ล็อตต่อไปจะมาเมื่อไหร่(ฮา)
ตกลงกันไว้กับท่านผบ.ว่า งวดหน้าถ้ายำส้มโอ เจ้านี้มาใหม่ จะลองซอยผักชีฝรั่งและอีกสารพัดผัก เอากุ้งแห้งป่นมาคลุกด้วย
ดูทีหรือว่าจะพอสู้กับข้าวยำน้ำบูดูได้หรือเปล่า
อ้อ ท่านที่อ่านแล้วเปรี้ยวปากว่าจะไปหายำแบบนี้ที่ไหน อดใจไว้สักครู่
จะถามน้องเขาดูก่อนว่าบ้านที่ทำน่ะเขาขายไหม
หรือทำเอาใจเฉพาะพวกท้องยุ้งพุงฉางเท่านั้น ฮา