แมวสำคัญของโลก – “ตอนที่เขาอุ้มมาตายังไม่ลืมเลย คิดว่าจะเลี้ยงไม่รอดแน่ๆ”
เราเป็นคนรักแมวมาก ตอนอยู่บ้านต่างจังหวัดเลี้ยงแมวหลายตัวตั้งแต่เด็กเลย แมวเกิดแมวตายอยู่กับครอบครัวเรามาหลายรุ่น พอมาทำงานอยู่กรุงเทพฯ แมวที่บ้านก็ให้ยายดูแล แกก็มีความสุขดี เลี้ยงแก้เหงา
คอนโดในกรุงเทพฯที่เราอยู่เขาให้เลี้ยงสัตว์ได้ แต่มีกติกาห้ามให้รบกวนคนอื่น แต่ด้วยความไม่สะดวกหลายอย่าง เราอยู่กับน้องสาวสองคนและต้องออกไปทำงานทุกวัน ไม่มีเวลาดูแล เลยไม่ได้เลี้ยงกันสักที
จนมาวันหนึ่ง น้องสาวบอกว่ามีรุ่นน้องที่ทำงานเจอลูกแมวหล่นอยู่ข้างถนนแล้วไม่รู้จะทำยังไงเพราะเขาก็ไม่เคยเลี้ยงแมว น้องเลยบอกให้เอามาที่ห้องเราก่อน
ตอนที่เขาอุ้มมาเป็นลูกแมวสีส้มลายเสื้อ น้องเสียงดังเลย ห่อผ้าขนหนูมาเหลือแต่หัว เราเห็นว่าตายังไม่ลืมก็ท้อเลย เพราะแสดงว่าเพิ่งเกิด ถ้าไม่มีแม่แมวดูแล โอกาสรอดยากมาก แต่เราก็รีบหาความรู้เบื้องต้นก่อน โดยการทำให้เจ้าตัวเล็กอบอุ่นก่อน แล้วพานั่งรถไปหาสัตวแพทย์ที่คลินิกแถวบ้าน
ปรากฏว่าหมอก็คิดเหมือนกัน บอกว่าเผื่อใจไว้ด้วยว่าโอกาสรอดยาก เพราะไม่ได้กินนมแม่ ไม่มีแม่ดูแล เราปรึกษากันแล้วและตกลงกันว่าจะฝากหมอช่วยเลี้ยงไว้ที่คลินิกก่อน โดยจะมาตามดูมันทุกวัน จนกว่ามันจะโตพอเอากลับไปดูแลเองได้
หมอถามว่าเคยเลี้ยงแมวเด็กแบบนี้ไหม เราก็บอกเคยดูแม่แมวเลี้ยง หมอบอกว่า ค่านอนคลินิกค่อนข้างเป็นค่าใช้จ่ายที่สูง จะพยายามสอนเราเรื่องการดูแลให้มากที่สุด เราตั้งชื่อมันว่าอุ้ยอ้าย เพราะมันเดินเตาะแตะอุ้ยอ้ายน่ารักดี ร้องเสียงดัง กินนมจากขวดสำหรับป้อนลูกแมวโดยเฉพาะ มันกินเก่งมากๆ เราไปดูหมอเขาสอนวิธีเช็ดตัว เช็ดตา และวิธีกระตุ้นอึกระตุ้นฉี่
จนเวลาผ่านไปได้ราวสองสัปดาห์ อุ้ยอ้ายตัวโตขึ้น เดินคล่องขึ้น ลืมตาแป๋วน่ารักมาก และอ้อนหนักมาก หมอบอกว่า สอนวิธีดูแลหมดทุกอย่างแล้ว นมสำหรับแมวก็เตรียมไว้ให้แล้ว ร่างกายน้องแข็งแรงดี อยากลองเอากลับไปดูแลดีไหม จะได้ประหยัดค่าใช้จ่าย ค่อนข้างโชคดีว่าช่วงเวลานั้น น้องสาวเราที่ทำงานโรงแรมได้ทำกะดึก ตอนกลางวันเลยอยู่ดูแลแมวได้ แล้วเราค่อยมาสลับช่วยดูแลตอนกลางคืนแทน
ก็ทำทุกอย่าง ป้อนนม กระตุ้นอึ หาที่นอนอุ่นๆให้นอน เวลานอนนี่นอนกันไม่หลับ คอยสะดุ้งตลอดกลัวทับแมว เพราะน้องจะร้องนอนด้วยตลอดไม่นอนเบาะที่เตรียมไว้ให้เลย การดูแลลูกแมวที่เล็กมากขนาดนี้ยากมาก มีครั้งหนึ่งที่เราป้อนนมอุ้ยอ้ายแล้วเขาสำกลันมลงหลอดลม จนไม่หายใจ ปากเขียว เราเอาพาดมือตบๆหลังก็อ้อวกนมออกมา เราร้องไห้เลย รีบพาหาอม ดีว่าหมอช่วยไว้ได้ นอนพักอยู่ที่คลินิกอีกหลายวันเพราะกลัวว่าเดี๋ยวปอดจะติดเชื้อ เพราะสำลักนมลงปอด อาจจะเพราะรูที่จุกขวดนมใหญ่ไป และอุ้ยอ้ายก็ไม่ลองพยายามเลียนมจากจานด้วยตัวเองเลย
พอมีเรื่องแบบนี้เราก็เป็นห่วงละ ไม่กล้าป้อนนมอีก กลัวทำเขาสำลักอีก เราเลยลองปรึกษายายที่บ้านว่า พอจะมีแม่แมวคลอดลูกใหม่ที่พอจะฝากเลี้ยงฝากกินนมได้ไหม ยายเราก็เดินไปถ่ายรูปให้ดู ปรากฏว่าอุ้ยอ้ายโชคดีมาก เพราะมีแม่มวสีส้มเหมือนกันเพิ่งออกลูกได้ไม่กี่วัน และมีลูกแค่สองตัว น่าจะพอช่วยดูแลอุ้ยอ้ายได้
เรากับน้องคิดดีแล้ว จึงพากันขับรถพาอุ้ยอ้ายไปที่บ้านยาย ไปอยู่กับแม่แมวที่ชื่อแม่กิมจิ ทีแรกลุ้นกันมากว่าแม่กิมจิจะดุไหม จะรับเลี้ยงไหม ปรากฏว่า ตอนแรกก็ดมๆ แล้วขู่ทีเดียว แต่ไม่ถึงชั่วโมงเหมือนความเป็นแม่ของกิมจิเยอะมาก เลยเหมือนสงสารอุ้ยอ้าย ยอมให้อุ้ยอ้ายเข้าใกล้ จนในที่สุดก็นอนดูดนมเนียนไปกับน้องๆด้วย
เรากับน้องสาวกลับกทม.มา คิดถึงอุ้ยอ้ายเหมือนกัน แต่ยายก็อัพเดทตอลด ถ่ายรูปส่งกลับมาให้ดูตลอด เราว่างไปตจว.เมื่อไหร่ก็แวะไปเยี่ยมอุ้ยอ้าย แม่กิมจิคือเลี้ยงลูกดีมาก อ้วนท้วนแข็งแรงทุกตัว อุ้ยอ้ายก็รักแม่กิมจิมาก สนิทกันยิ่งกว่าลูกแท้ๆ ไปไหนไปด้วยตลอด และตอนกลางคืนก็ยังติดนิสัยชอบให้นอนกอดนอนเบียด แต่คราวนี้มีแม่แมวให้เบียดแล้ว ไม่เหงาแล้ว
ตอนนี้เรากลับมาดูรูปเก่าๆ ตอนที่เพิ่งได้อุ้ยอ้ายมาใหม่ๆ ยังนึกกันอยู่เลยว่า นี่มันมหัศจรรย์มากเลยนะ เพราะตอนแรกมันดูอ่อนแอ บอบบางมาก ดูไม่แข็งแรง เล็กขนาดตายังไม่ลืม ไม่น่าเชื่อว่าจะเลี้ยงกันจนรอดโตมาแข็งแรงได้
ตอนนี้อุ้ยอ้ายตัวโตมาก เนื้อแน่น แข็งแรง ชอบวิ่งเล่นในสวนมากๆ เรากับน้องจากที่ทีแรกตั้งใจว่าถ้าอุ้ยอ้ายโตแล้ว แข้งแรงดี จะพากลับมากทม.มาอยู่ด้วยกันอีก แต่พอเห็นเขาอยู่อย่างมีความสุขกับยายที่บ้านสวน เราก็เปลี่ยนความคิด ให้เขามีที่ให้ได้ปีนป่ายวิ่งเล่นผจญภัยของเขาดีกว่า
