ไปทำความรู้จัก “เปนังกาลัน” หรือ “ฮันตู เปนังกัล” อีกชื่อเรียกของผีกระสือตามแบบฉบับมาเลเซีย และเป็นตำนานหลอนที่เล่าต่อๆ กันในพื้นที่คาบสมุทรมาเลย์ ขณะที่ชาวบ้านในรัฐซาบาห์เรียกกระสือว่า “บาลัน-บาลัน”
แม้ชื่อจะต่าง แต่ความเหมือนที่เป็นจุดร่วมเดียวกันคือทั้งเปนังกาลัน ฮันตู เปนังกัล และบาลัน-บาลัน เป็นผีผู้หญิงที่สามารถถอดศีรษะและอวัยวะภายในที่ติดส่วนหัว อย่างหลอดลม หัวใจ ปอดไปจนถึงลำไส้ มีแสงระยิบระยับเปล่งออกมาจากเครื่องในละม้ายคล้ายหิ่งห้อย เคลื่อนไหวด้วยการลอย และออกหากินยามวิกาล
เปนังกาลันกินเลือดเป็นอาหาร โดยเฉพาะเลือดจากแม่ที่กำลังคลอดลูก รวมถึงทารกแรกเกิด เปนังกาลันจะใช้ลิ้นยาวที่มองไม่เห็นซอกซอนไปตามช่องโหว่ รู และรอยรั่วของบ้านเพื่อเลียเลือดจากเหยื่อ แม้จะดูไม่น่ากลัวเพราะเป็นการกินเลือดเสีย ไม่ใช่กัดดูดแบบแวมไพร์ แต่เพราะเปนังกาลันปล่อยเชื้อร้ายสู่เหยื่อ ทำให้เหยื่อเสี่ยงต่อการเสียชีวิตหากไม่ได้รับการรักษาจากพ่อหมอแม่หมอผู้มีวิชาอาคม
ส่วนที่มาของการกลายร่างเป็นเปนังกาลันนั้น บ้างก็ว่าเกิดจากการใช้มนต์ดำหรืออำนาจมืดแปลงโฉมให้ตนเองมีหน้าตาสะสวยมีเสน่ห์ เมื่อทำบ่อยๆ คุณไสยจึงเข้าตัว อีกตำนานเชื่อว่าหญิงสาวถูกสาปแช่งด้วยมนต์ดำจนกลายเป็นเปนังกาลันในที่สุด
