พระครูธรรมการศึกษา หรือ หลวงพ่อเพ็ชร์ สิริวัฑฒโน อดีตเจ้าอาวาสวัดนนทรีย์ ต.พุดเลา อ.บางปะหัน จ.พระนครศรีอยุธยา พระเกจิเมืองกรุงเก่าผู้ทรงวิทยาคม มีคุณูปการต่อการศึกษา เป็นที่เคารพศรัทธายิ่งของชาวบ้าน
เป็นชาวอ.บางปะหัน โดยกำเนิดเกิดเมื่อปี พ.ศ.2410 ช่วงเยาว์วัย ศึกษาเล่าเรียนหนังสือไทยและขอม กับพระสมุห์ดิษย์ อดีตเจ้าอาวาสวัดนนทรีย์
อายุ 16 ปี เดินทางเข้ากรุงเทพฯ บรรพชาที่วัดราชบูรณะ (วัดเลียบ) อยู่ในความปกครองของพระครูปรากรมุนี (เกิด) ศึกษามูลกัจจายน์กับอาจารย์ช้าง ครูฆราวาส และเรียนบาลีกับพระประสิทธิ์สุตคุณ (จุ๊ย) และพระอาจารย์ทอง
อายุ 22 ปี กลับมาอุปสมบท ที่วัดทอง อ.บางปะหัน มีพระอุปัชฌาย์ปั้น วัดศรีโพ เป็นพระอุปัชฌาย์, พระอธิการเปรม วัดม่วง และพระอาจารย์ป้อม วัดนาค เป็นพระคู่สวด ได้รับฉายา “สิริวัฑฒโน”
จากนั้นเดินทางกลับไปจำพรรษาที่วัดราชบูรณะ ศึกษาพระปริยัติธรรมต่อ
สมัยนั้นที่วัดราชบูรณะ หรือ วัดเลียบ เป็นสำนักทิศาปาโมกข์ ซึ่งจะมีครูบาอาจารย์สำคัญมาจำพรรษาอยู่มาก ด้วยหลวงพ่อเพ็ชร์ใฝ่ใจในการศึกษา จึงรับการถ่ายทอดทุกเคล็ดวิชาจากทุกพระอาจารย์จนหมดสิ้น
นอกจากนี้ ยังเป็นคนโปรดของสมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (แสง ปัญญาทีโป) ที่ได้รับการถ่ายทอดวิชาต่างๆ มาทุกแขนง
หลังจากนั้น ได้ย้ายมาจำพรรษาที่วัดรังษีสุธาวาส บางลำพู เพื่อสอนพระปริยัติธรรมอยู่ 5 พรรษา อีกทั้งยังได้ศึกษาวิปัสสนาธุระกับพระธรรมกิตติ (แจ้ง)
จนช่วงท้ายพรรษาที่ 5 พระสมุห์ดิษย์ มรณภาพ ชาวบ้านพุดเลาได้รับคำแนะนำจากพระธรรมราชานุวัตร (สะอาด) วัดโลกยะสุธา (ศาลาปูน) ให้มาอาราธนาท่านกลับไปเป็นเจ้าอาวาสวัดนนทรีย์ จึงรับนิมนต์มาเป็นเจ้าอาวาสสืบแทน
ปกครองวัดและพระลูกวัดด้วยความยุติธรรม พัฒนาและสร้างความเจริญรุ่งเรืองแก่วัดและท้องถิ่น พัฒนาด้านการศึกษา สร้างโรงเรียนพระปริยัติธรรมและโรงเรียนประชาบาล
เป็นพระแบบครู ตั้งใจถ่ายทอดวิชาให้แก่ลูกศิษย์อย่างเต็มที่
นอกจากนี้ ยังเชี่ยวชาญทางด้านแพทย์แผนโบราณช่วยรักษาชาวบ้านด้วย
ยังได้สร้างวัตถุมงคลและเครื่องรางไว้ป้องกันตัวและเสริมสิริมงคล อาทิ ตะกรุด ลูกอม ผ้ายันต์ ธงค้าขาย ธงกันไฟ ผ้าประเจียด ตะกรุดสาริกา สีผึ้ง และน้ำมนต์สะเดาะเคราะห์ ซึ่งล้วนมีประสบการณ์เป็นที่ปรากฏและเป็นที่หวงแหนยิ่งนัก
ได้รับแต่งตั้งสมณศักดิ์เรื่อยมา วันที่ 21 ก.พ.2470 เป็นพระอุปัชฌาย์, วันที่ 19 ก.ย.2478 เป็นเจ้าคณะตำบลพุดเลา และสมณศักดิ์สุดท้ายได้รับแต่งตั้งเป็นพระครูกรรมการศึกษา
ในปี พ.ศ.2489 ซึ่งเป็นปีที่ท่านจะมีอายุครบ 80 ปีพอดี บรรดาลูกศิษย์ลูกหาจึงพร้อมใจกันขออนุญาตจัดงานฉลองสมณศักดิ์และทำบุญอายุให้ท่านเป็นงานใหญ่ พร้อมขออนุญาตจัดสร้าง “เหรียญรูปเหมือนรุ่นแรก” เพื่อเป็นที่ระลึกเนื่องในโอกาสสำคัญทั้งสองงาน
มรณภาพอย่างสงบ วันที่ 5 ส.ค.2493
วัตถุมงคลและเครื่องรางของขลังที่สร้าง ล้วนโดดเด่นเป็นที่ประจักษ์
ที่ได้รับความนิยมสูงสุด คือ “เหรียญรูปเหมือนหลวงพ่อเพ็ชร์ ปี 2489” ซึ่งนับเป็นเหรียญรุ่นแรกและเป็นรุ่นเดียวที่สร้างไว้
อีกทั้งยังได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในเบญจภาคีเหรียญเมืองกรุงเก่า
เหรียญเบญจภาคีของเมืองพระนคร ศรีอยุธยา ประกอบด้วย เหรียญหลวงพ่อกลั่น วัดพระญาติ, เหรียญหลวงพ่อจง วัดหน้าต่างนอก, เหรียญหลวงพ่อขัน วัดนกกระจาบ, เหรียญหลวงพ่อชม วัดพุทไธสวรรค์ และเหรียญหลวงพ่อเพ็ชร์ วัดนนทรีย์
สำหรับ “เหรียญรูปเหมือนปี 2489” ลักษณะเป็นรูปทรงพุ่มข้าวบิณฑ์ หูเชื่อม
ด้านหน้า ตรงกลางเป็นรูปเหมือนห่มจีวรลดไหล่ครึ่งองค์ ด้านล่างมีอักษรไทยกำกับว่า “พระครูธรรมการ เพ็ชน์ วัดนนทรีย์” (สันนิษฐานว่า คำว่า ‘เพ็ชร์’ ช่างแกะแม่พิมพ์ผิดจาก ‘ร’ เป็น ‘น’)
ด้านหลัง เรียบ ตรงกลางเป็นอักขระขอม อ่านว่า “สัตถาระนุง อากัตทิตุง วิสัตเชตุง นาทาสิ สัตถาธะนุง นาทาสิ” คาถาบทนี้มีในตำนานพุทธชาดก เป็น ‘พระคาถามหาอุด’ ล่างสุดเป็นอักษรไทยว่า “ที่ระลึกครบอายุ ๘๐ ปี พ.ศ.๒๔๙๘”
เป็นเหรียญที่บรรดาเซียนพระและนักสะสมวัตถุมงคลให้ความสนใจ
