“การคลุกคลีอยู่กับผู้มีปฏิปทาไม่เสมอกัน ทำให้เกิดความลำบาก” สารธรรมมงคล หลวงพ่อชา สุภัทโท วัดหนองป่าพง จ.อุบลราชธานี
“พระครูโชติวัตรวิมล” หรือ “หลวงปู่แฮม ธัมมโชโต” วัดศรีวาบริบูรณ์พิสัย (วัดบ้านจารพัต) ต.จารพัต อ.ศีขรภูมิ จ.สุรินทร์ พระเกจิอาจารย์ชื่อดัง จัดสร้างวัตถุมงคลไว้หลายประเภท แต่ที่ได้รับความนิยมสูงสุด คือ “เหรียญรุ่นแรก” สร้างขึ้น เมื่อปี 2530 จำนวน 5,000 เหรียญ มอบแก่ศิษยานุศิษย์ และทหาร ตำรวจ ตามแนวชายแดน

ลักษณะเป็นพิมพ์ทรงเสมา เนื้ออัลปาก้า ด้านหน้าเป็นรูปเหมือนนั่งขัดสมาธิเต็มองค์ ใต้รูปเหมือนเขียนคำว่า “พระครูโชติวัตรวิมล (แฮม)” ด้านหลังเป็นยันต์ใบพัด 3 แฉก ด้านล่างใต้ยันต์เขียนคำว่า “วัดศรีวา บริบูรณ์พิสัย ต.จารพัต อ.ศีขรภูมิ จ.สุรินทร์” วัตถุมงคลได้รับความนิยมจากศิษยานุศิษย์ ด้วยโดดเด่นรอบด้าน ราคาเช่าในปัจจุบันค่อนข้างสูงมากและหายาก
ย้อนกลับไปในปีพ.ศ.2557 “หลวงพ่อเมียน กัลยาโณ” พระเกจิอาจารย์และเจ้าอาวาส วัดจะเนียงวนาราม ต.สูงเนิน อ.กระสัง จ.บุรีรัมย์ จัดสร้างวัตถุมงคล “พระกริ่งชินบัญชร ชนะมาร” เพื่อหารายได้ทำนุบำรุงถาวรวัตถุในวัด ลักษณะองค์พระเหมือนพระกริ่งทั่วไป ทุกเนื้อมีโค้ดและหมายเลขกำกับองค์พระ ประกอบพิธีพุทธาภิเษกเมื่อวันที่ 28 ต.ค.2557 โดยพระเกจิคณาจารย์ชื่อดัง เป็นที่นิยมและมีความต้องการสูง

พระครูนิวาสธรรมขันธ์ หรือ หลวงพ่อเดิม พุทธสโร วัดหนองโพ อ.ตาคลี จ.นครสวรรค์ พระเกจิอาจารย์ที่ได้รับฉายาว่า เทพเจ้าแห่งเมืองสี่แคว วัตถุมงคลมีหลายอย่าง อาทิ นางกวัก ราชสีห์ ตะกรุดผ้ายันต์รอยเท้า มีดหมอ แหวน เป็นต้น ที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างยิ่งคือ “เหรียญรุ่นปี 2482”

ลักษณะเป็นเหรียญกลมรูปไข่ดอกจัน มีหูห่วง ด้านหน้าเหรียญเป็นรูปเหมือนนั่งสมาธิเต็มองค์นั่งบนอาสนะบัวคว่ำ-บัวหงาย ใต้ล่างอาสนะเขียนคำว่า “อายุ ๘๐ พรรษาที่ ๖๐” รอบขอบเหรียญเขียนคำว่า “พระครูนิวาส ธรรมขันธ์ หลวงพ่อเดิม” ด้านหลังเหรียญเป็นยันต์ 5 มีอักษรขอมและชื่อวัด ปีที่สร้างพ.ศ.๒๔๘๒ ใต้พ.ศ.มีรูปดอกจัน เป็นเหรียญยอดนิยมจนติดลมบนไปแล้ว
“หลวงพ่อปาน โสนันโท” วัดบางนมโค อ.เสนา จ.พระนครศรีอยุธยา พระเกจิอาจารย์ดัง สร้างพระเครื่องวัตถุมงคลเป็นครั้งแรกประมาณปี พ.ศ.2450 มีด้วยกันหลายพิมพ์ วงการพระเรียกกันว่าพิมพ์โบราณ ต่อมา พ.ศ.2460 จึงสร้างรุ่น 2 ให้มีรูปแบบสวยงามกว่าครั้งแรก แบ่งเป็น 6 พิมพ์หลัก คือ ทรงไก่, ทรงครุฑ, ทรงหนุมาน, ทรงปลา, ทรงเม่น และทรงนก แต่ละพิมพ์ยังแยกย่อยออกไปอีกหลายพิมพ์ พิมพ์ที่ได้รับความนิยมมากที่สุดคือ พิมพ์ทรงไก่

ลักษณะเป็นพระเนื้อดินเผาทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า เจียนมุมทั้งสี่ด้าน เนื้อดินเป็นดินขุยปูและดินนวลตามทุ่งนา มีความละเอียดปานกลาง พุทธลักษณะพิมพ์ทรงไก่หางพวง ด้านหน้าเป็นพระพุทธรูปประทับนั่ง ปางสมาธิ อยู่เหนือฐานบัลลังก์
ด้านข้างพระพุทธประธานทั้งสองข้างมีอักขระขอมตัวนูนข้างละ 2 ตัว คือ มะ อะ อุ อุ อันเป็นยอดพระคาถาหัวใจพระไตรปิฎก ส่วนด้านล่างใต้ฐานองค์พระจะเป็นรูปไก่หางพวง ในลักษณะแบกฐานองค์พระปฏิมา ด้านหลังเรียบ กลายเป็นพิมพ์นิยมในวงการพระเครื่องมาจนถึงปัจจุบัน
อริยะ เผดียงธรรม
[email protected]