คอลัมน์ มุมพระเก่า
พระวิจารณญาณมุนี หรือ หลวงพ่อครน ปุณณสุวัณโณ อดีตเจ้าคณะใหญ่รัฐกลันตัน อดีตเจ้าอาวาสรูปที่ 2 แห่งวัดอุตตมาราม บางแซะ รัฐกลันตัน มาเลเซีย อัตโนประวัติของหลวงพ่อครน จากหนังสือของวัดอุตตมาราม ว่า ท่านได้เป็นพระราชาคณะและเจ้าคณะใหญ่รัฐกลันตันในปี 2488 และจะได้เลื่อนสมณศักดิ์ในปี 2505 แต่ท่านมรณภาพก่อนวันรับพัดยศ
ตั้งแต่หลวงพ่อครนมรณภาพในปี 2505 ผ่านมา 50 ปี ยังไม่มีใครพบหลักฐานการตั้งสมณศักดิ์ของหลวงพ่อครน ทั้งในหนังสือราช กิจจานุเบกษา หนังสือแถลงการณ์คณะสงฆ์หรืออื่นๆ และที่วัดอุตตมาราม เหลือหลักฐานชิ้นเดียวคือหนังสืองานศพของหลวงพ่อครนในปี 2506 ทำให้เกิดข้อสงสัยว่าประวัติสมณศักดิ์ของหลวงพ่อครนจะถูกต้องหรือไม่
ขอนำเสนอหลักฐานใหม่ที่เป็นเอกสารของทางการเกี่ยวกับการตั้งสมณศักดิ์ของหลวงพ่อครน ดังนี้ ในหนังสือแถลงการณ์คณะสงฆ์เล่ม 45 ภาค 8 วันที่ 25 สิงหาคม 2500 ในหน้า 697 และ 698 เรื่อง รายงานการเดินทางไปเปิดสอบธรรม ณ รัฐกลันตัน และรัฐเคดาห์แห่งสหพันธรัฐมลายู ประจำปี 2499 ของ แม่กองธรรมสนามหลวงและคณะโดยพระธรรมโกษา จารย์ (ชอบ อนุจารี) แม่กองธรรมสนามหลวง
“วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2500 คณะสงฆ์ และชาวบางแซะมาปรึกษาหัวหน้าแม่กองธรรมสายรัฐกลันตัน คือพระอมรเมธาจารย์ วัดมหาธาตุ พระนคร เพื่อขอพัดยศพระราชาคณะจากรัฐบาลไทยให้หลวงพ่อครนซึ่งท่านได้รับการแต่งตั้งเป็นพระราชาคณะของรัฐกลันตันโดย สุลต่านอิบราฮิม อิบนี แห่งรัฐกลันตันเมื่อ 10 เมษายน ปี 2488 แต่ไม่มีพัดยศ พระอมรฯ ได้แนะนำให้ทำเรื่องขอพัดยศไปยังสุลต่านเพื่อส่งเรื่องต่อกงสุลไทยที่ปีนัง ไปยังรัฐบาลไทย”
จากรายงานการประชุมสังฆมนตรี พ.ศ. 2500 บันทึกว่า วันที่ 8 เมษายน 2500 เรื่องการ ขอพัดยศเข้าสู่ที่ประชุมสังฆมนตรี สังฆมนตรี ไม่อนุมัติ เพราะคณะสงฆ์และชาวบางแซะไม่ได้ทำเรื่องผ่านท่านสุลต่านแบบรัฐต่อรัฐ จากเหตุนี้สันนิษฐานว่ากรมศาสนาคงจัดพัดยศลายเปลวเพลิงพื้นแดง ซึ่งเป็นพัดระดับเจ้าคณะจังหวัดถวาย “หลวงพ่อครน” แทน เพื่อถนอมน้ำใจชาวบ้าน จากการเรียนถามท่านพระครูประศาสน์ประชากร เจ้าอาวาสวัดโพธิวิหาร กลันตัน (ท่านบวชปี 2497 หลวงพ่อครนเป็นอุปัชฌาย์) ท่านว่าเห็นพัดยศครั้งแรกประมาณปี 2500 นี้
เหรียญที่ระลึกในการฉลองสมณศักดิ์พระราชาคณะของหลวงพ่อครนตามธรรมเนียมไทย เป็นเหรียญรุ่นแรกของหลวงพ่อครน รูปไข่ ด้านหน้าเขียนว่าเจ้าคุณวิจารณญาณมุนี ด้านหลังเป็นยันต์ตัวเลขไทย เนื้อทองแดงรมดำ ไม่มีกลาก (เนื้อเกิน) บริเวณแก้มซ้ายของหลวงพ่อ จำนวนเหรียญคาดว่าอยู่ในหลักไม่เกินร้อยเหรียญ เพราะมีคนไทยอยู่ละแวกวัดบางแซะ 70 ครอบครัว และช่วงสงครามโลหะหายาก พระ ครูประศาสน์ประชากร ท่านทราบว่ามีแต่ไม่มาก
ส่วนเหรียญคล้ายเหรียญรุ่นแรก แต่มีเนื้อเกินบริเวณแก้มซ้ายหรือเหรียญบล็อกกลาก ทางไทยว่าเป็นเหรียญรุ่นสองออกปี 2505 ทางมาเลเซียว่าเป็นเหรียญรุ่นแรกออกปี 2500 จากขนาดของกลากเปรียบเทียบกับกลากบนเหรียญหลวงพ่อโสธรสองหน้าพิมพ์คางทูมปี 2508 ซึ่งใช้แม่พิมพ์ปี 2497 สรุปว่าเหรียญกลากต้องสร้างหลังจากเหรียญรุ่นแรกประมาณ 10 ปี
ส่วนเหรียญฉลองโบสถ์ ทางไทยว่าเป็นเหรียญรุ่นแรกออกปี 2500 ทางมาเลเซียเรียกเหรียญดาวออกปี 2502 ชาวบางแซะว่าโบสถ์เริ่มลงเสาเข็มปี 2495 ข้อมูลจากหนังสืองานศพท่านมิตร (อดีตเจ้าคณะกลันตันและอดีตเจ้าอาวาสวัดบางแซะองค์ที่ 4) หน้า 65 ว่าโบสถ์วัดบางแซะใช้งบฯ สร้างสิบล้านบาทเศษ เปรียบเทียบกับโบสถ์วัดกลางท่าเรือ อยุธยา (หลวงพ่อนอ) สร้างปี 2504 เสร็จปี 2511 ราคาสองล้านบาท โบสถ์วัดบางแซะแพงกว่าโบสถ์วัดกลางที่สร้างทีหลังถึงห้าเท่า สมมติว่าค่าครองชีพในมาเลเซียสมัยนั้นสูงกว่าไทยสองเท่า โบสถ์วัดบางแซะก็ยังแพงกว่าถึงสองเท่าครึ่งแสดงว่าใช้เวลาก่อสร้างนาน โบสถ์คงสร้างเสร็จหลังปี 2502
ดังนั้นเหรียญฉลองโบสถ์ควรออกหลังปี 2502 ในเดือนพฤษภาคม ปี 2501 สมเด็จพระวันรัตไปดูงานศาสนาที่มาเลเซีย และมีบัญชา ให้พระไทยในมาเลเซียเสนอขอพระราชทาน สมณศักดิ์
พระเทพญาณโมลี เจ้าคณะตรวจการผู้ช่วยภาค 9 จึงเสนอแต่งตั้งหลวงพ่อครน ท่านชุม วัดเทพชุมนุม พระปลัดเวียง วัดสิริสามัคคี ผ่านทางสถานทูตที่กัวลาลัมเปอร์มายังกรมการศาสนาๆ มีมติให้รอไว้ก่อน
จนกระทั่งเดือนมิถุนายนปี 2505 ในหลวงเสด็จฯ มาเลเซีย กรมการศาสนาแต่งตั้งหลวงพ่อครนเป็นพระราชาคณะอีกครั้งและแจ้งทางมาเลเซีย เพราะหลวงพ่อเป็นพระราชาคณะของมาเลเซีย มาเลเซียไม่ขัดข้อง แต่เวลากระชั้นชิดเตรียมการไม่ทัน กรมศาสนาจึงเลื่อนเป็นวันที่ 5 ธันวาคม แต่หลวงพ่อครนมรณภาพในวันที่ 19 พฤศจิกายน 2505 ถือว่าท่านยังไม่ได้เป็นพระราชาคณะของไทย
