“หลวงพ่อเดิม พุทธสโร” หรือ “พระครูนิวาสธรรมขันธ์” ถือเป็นพระเกจิชื่อดังภาคกลางตอนบนที่มีผู้คนเคารพนับถืออย่างมาก
จัดสร้างวัตถุมงคลและเครื่องรางของขลังล้วนแต่ได้รับความนิยม อาทิ เหรียญ มีดหมออาคม นางกวัก ราชสีห์ ตะกรุด ผ้ายันต์รองเท้า และแหวน ฯลฯ
เกิดในสกุล ภู่มณี เมื่อวันศุกร์ที่ 8 ก.พ.2403
ในช่วงวัยเยาว์ก่อนอุปสมบทนั้น บิดามารดา นำเข้าไปหาพระหาวัด ซึ่งการศึกษาของชาวหนองโพในตอนนั้นมีศูนย์กลาง คือ วัดหนองโพ
อายุครบบวชเข้าพิธีอุปสมบทที่พัทธสีมาวัดเขาแก้ว อ.พยุหะคีรี จ.นครสวรรค์ เมื่อวันอาทิตย์ที่ 31 ต.ค.2423 มีหลวงพ่อแก้ว วัดอินทาราม (วัดใน) เป็นพระอุปัชฌาย์, หลวงพ่อเงิน วัดพระปรางค์เหลือง ต.ท่าน้ำอ้อย เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และหลวงพ่อเทศ วัดสระทะเล ต.สระทะเล เป็นพระอนุศาสนาจารย์
เมื่ออุปสมบทแล้วเดินทางกลับมาจำพรรษาอยู่ที่วัดหนองโพ เพื่อศึกษาเล่าเรียนพระปริยัติธรรมตามทางที่พระนวกะ ตั้งต้นศึกษาหาความรู้เป็นการใหญ่ รวมทั้งท่องบ่นพระคัมภีร์ต่างๆ
นอกจากนี้ ยังได้ศึกษาวิทยาคมกับนายพัน ชูพันธ์ ผู้ทรงวิทยาคุณอยู่ในบ้านหนองโพ หลังนายพันถึงมรณกรรมได้ไปศึกษาเล่าเรียนกับหลวงพ่อมี ณ วัดบ้านบน ต.ม่วงหัก อ.พยุหะคีรี จ.นครสวรรค์
เดินทางไปเรียนทางวิปัสสนากับหลวงพ่อเงิน วัดพระปรางเหลือง อ.พยุหะคีรี จ.นครสวรรค์
กล่าวได้ว่าประชาชนทั้งชาวบ้านและข้าราชการ ทหาร ตำรวจ และพลเรือนทั้งในจังหวัดนครสวรรค์และจังหวัดใกล้เคียง ตลอดจนจังหวัดที่ห่างไกลบางจังหวัดต่างพากันเข้าไปกราบนมัสการฝากตัวเป็นลูกศิษย์หลวงพ่อเดิมมากมาย
รวมถึงขอให้รดน้ำมนต์ แป้งผง น้ำมัน ตะกรุด และผ้าประเจียด
ที่แพร่หลายที่สุด คือ แหวนเงินหรือนิกเกิล และผ้ารอบฝ่าเท้าหลวงพ่อ ผ้าประเจียด เกียรติคุณเป็นที่เลื่องลือแพร่หลาย
นอกจากเป็นพระเกจิอาจารย์ชื่อดังแล้ว ยังเป็นพระนักพัฒนาสร้างถาวรวัตถุในวัด อีกทั้งก่อสร้างถาวรวัตถุและปฏิสังขรณ์วัดอื่นๆ ภายในจังหวัดนครสวรรค์อีกจำนวนมาก
ต่อมาได้รับพระราชทานเลื่อนสมณศักดิ์เป็นพระครูนิวาสธรรมขันธ์ รองเจ้าคณะแขวงเมืองนครสวรรค์ ในวันที่ 30 ธันวาคม 2457 ยังความปีติยินดีแก่บรรดาศิษยานุศิษย์เป็นอันมาก
พ.ศ.2462 ได้รับตราตั้งเป็นพระอุปัชฌาย์
ปฏิบัติศาสนกิจในหน้าที่มาตลอดเวลา 20 ปี กระทั่งล่วงเข้าวัยชรามาก คณะสงฆ์จึงได้เลื่อนหลวงพ่อขึ้นเป็นตำแหน่งกิตติมศักดิ์
เปรียบเสมือนร่มโพธิ์และร่มไทรที่มีกิ่งก้านสาขาแผ่ออกไปอย่างไพศาล เป็นที่พึ่งพาอาศัยของประชาชน อย่างไรก็ตาม หลังกลับจากการเป็นประธานงานก่อสร้างโบสถ์ในวัดอินทาราม ต.พยุหะ อ.พยุหะคีรี จ.นครสวรรค์
จากนั้นก็เริ่มอาพาธและมีอาการหนักขึ้น บรรดาศิษยานุศิษย์ต่างพากันมาห้อมล้อมพยาบาลและเฝ้าอาการกันเนืองแน่น
วันที่ 22 พ.ค.2494 ละสังขารอย่างสงบ สิริอายุ 92 ปี พรรษา 71
ได้รับขนานนามและยกย่องเป็น “เทพเจ้าแห่งเมืองสี่แคว” วัดหนองโพได้สร้างมณฑปที่ประดิษฐานรูปหล่อโลหะพระรูปเหมือนหลวงพ่อเดิมขนาดเท่าองค์จริง
โดยจัดงานทำบุญประจำปี ปิดทองไหว้พระรูปเหมือนในวันขึ้น 13 ค่ำ เดือน 3 ของทุกปี
พระรูปเหมือนปั๊ม “พิมพ์คอตึง” เป็นอีกหนึ่งวัตถุมงคลซึ่งได้รับความนิยมไม่แพ้ “พระรูปเหมือนปั๊ม พิมพ์นิยม”
เหตุที่พระรูปเหมือนปั๊มพิมพ์คอตึงได้รับความนิยมอาจเนื่องมาจากการพิจารณาง่ายกว่า รวมทั้งประวัติการสร้าง มีการระบุว่าสร้างก่อนพิมพ์นิยมอีกด้วย
พระรูปเหมือนปั๊มพิมพ์คอตึง จัดสร้างเฉพาะเนื้อทองเหลืองจำนวนไม่เกิน 1,000 องค์
ลักษณะเป็นรูปเหมือนปั๊มเต็มองค์ นั่งสมาธิเหนืออาสนะฐานเขียง ลักษณะเป็นธรรมชาติ ศีรษะและลำตัวดูใหญ่ ใบหน้าไม่ประณีตเท่าพิมพ์นิยม ลำคออวบอ้วน เส้นคอเป็นสันหนา 2 เส้นติดกับคาง ทำให้ใบหน้าของหลวงพ่อดูเชิดขึ้น
เอกลักษณ์สำคัญ คือ ลักษณะคอตึง อันเป็นที่มาของชื่อพิมพ์ ที่ฐานจารึกอักษรไทยว่า “หลวงพ่อเดิม” สามารถแบ่งย่อยออกได้เป็น 2 บล็อก คือ บล็อก ตัว ‘ง’ หางสั้น หรือ จีวรถี่ และบล็อก ตัว ‘ง’ หางยาว หรือ จีวรห่าง
ส่วนด้านหลังและฐานพระรูปเหมือน บริเวณจีวรด้านล่างมีร่องรอยการตกแต่งด้วยตะไบ รวมถึงบริเวณข้อศอกตรงท้ายทอยเป็นบ่อยุบลงไป ฐานจะมีทั้งแบบฐานกลมและฐานเหลี่ยม จากการตกแต่งของช่างที่มีหลายคนหลายฝีมือ ใต้ฐานโดยส่วนใหญ่จะมีรอยจาร
พระรูปเหมือนปั๊ม พิมพ์คอตึง มีพุทธคุณรอบด้าน เป็นที่ต้องการสูงในแวดวงพระเครื่อง ปัจจุบันหาของแท้ยากยิ่ง
