ชกไม่มีมุม
วงค์ ตาวัน
บรรดาข้อเสนออันถอยหลังลงคลอง ที่พยายามสอดแทรกเข้าไปในร่างพ.ร.บ.จัดการเลือกตั้ง ของบรรดาสมาชิกสภาลากตั้งทั้งหลายนั้น ถ้าผลักดันกันได้สำเร็จจริง คงต้องคาดเดาล่วงหน้าเลยว่า การเลือกตั้งในปี 2560 ที่หวังกันว่าจะเป็นการคลี่คลายบรรยากาศบ้านเมืองให้กลับไปสู่การเป็นประชาธิปไตยเต็มตัวนั้น
จะเกิดปัญหาขาดการยอมรับอย่างมาก!!
ทั้งฝ่ายประชาธิปไตยในประเทศเราเอง และโลกประชาธิปไตยที่จับจ้องอยู่ คงจะแสดงอาการรังเกียจ กันอีก
แล้วจะบอกว่าเราไม่แคร์ไอ้พวกต่างชาติคงไม่ได้แน่ ถ้าหากเรายังไม่หลุดพ้นมาตรการปิดล้อมด้านเศรษฐกิจการค้าสารพัด
เพราะหากกติกาเลือกตั้งครั้งต่อไป เต็มไปด้วยการควบคุมและการสร้างกลไกที่ย้อนยุคขาดความเป็นกลาง ส่อแสดงให้เห็นการใช้อำนาจรัฐในทางไม่ชอบ
จะเกิดข้อโจมตีต่างๆ นานา อันไม่เป็นผลดีเลยต่อบ้านเมืองโดยรวม
หาเสียงก็ไม่ได้ ปราศรัยก็ไม่ได้ ถอยหลังบ้านเมืองไปสู่ยุคมหาดไทยจัดเลือกตั้งอีก!
นี่ถ้าทำให้ไดโนเสาร์ เต่าพันปี ฟื้นคืนชีพได้ สมาชิกสภาเหล่านี้คงมีความสุขกันมากกระมัง
คิดอะไรที่คืบไปข้างหน้าบ้างไม่ได้เลยหรือ
แต่ก็อย่างว่า เพราะสร้างกระแสสะกดจิตผู้คนในสังคมไปก่อนแล้วว่า ยังมีเลือกตั้งไม่ได้ ต้องปฏิรูปก่อน
อ้างว่า การเลือกตั้งระบบเดิมๆ เต็มไปด้วยการซื้อเสียง การทุจริต ทุนสามานย์ใช้เงินซื้อได้หมด
คนกรุงเทพฯฟังอาจจะคล้อยตาม แต่คนต่างจังหวัดอาจหัวเราะก๊าก เพราะยุคหลังๆ เขาเลือกกันด้วยนโยบายที่จับต้องได้กันแล้วทั้งนั้น ที่เรียกกันว่าประชานิยมนั่นแหละ
ชาวบ้านเขาไม่ได้มาสนใจเงินร้อยสองร้อยหรอก!!
ไม่เช่นนั้นจะเขียนรัฐธรรมนูญใหม่ ห้ามไม่ให้พรรค การเมืองมีนโยบายประชานิยมทำไม ก็เพราะรู้ว่านี่แหละคือจุดหาเสียงสำคัญของพรรคการเมือง
จนป่านนี้แล้วสมาชิกในสภาลากตั้งก็ยังท่องจำคำเก่าๆ ต้องแก้ไขการเลือกตั้งให้พ้นจากการทุจริต การซื้อเสียง
ก็ขนาดสมาชิกในพรรคการเมืองเก่าแก่ ยังเคยบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรอ้อนวอนผู้นำพรรค
ให้เลิกพูดได้แล้วว่า “เราแพ้เพราะเขาซื้อเสียง” เพราะอันที่จริงแพ้ที่นโยบายครองใจประชาชน ต่างหาก
อีกทั้งต้องไม่ลืมว่าชาวบ้านจำนวนมากไปลงประชามติรับร่างรัฐธรรมนูญเมื่อ 7 สิงหาคม เพื่อหวังให้ได้ เลือกตั้งเร็วๆ
บรรยากาศการเมืองจะได้คลี่คลาย เศรษฐกิจการค้าจะได้ฟื้น
แต่ถ้าไปทำให้กติกาเลือกตั้งย้อนหลังไปยุคพระเจ้าเหากันอีก
บรรยากาศที่คาดหวังกันนั้น จะมีได้อย่างไร!?!