เก่งกันคนละอย่าง

ชกไม่มีมุม

วงค์ ตาวัน

ไม่ควรจะมีการตั้งคำถามแบบเย้ยหยันเหยียดหยามกัน เช่น ตำรวจมีไว้ทำไม หรือทหารมีไว้ทำไม เพราะในทุกสังคม ย่อมจำเป็นต้องมีคนในทุกสาขาอาชีพ ซึ่งล้วนมีความสำคัญแตกต่างกัน ตามแต่ความเชี่ยวชำนาญ

ประเทศต้องมีตำรวจไว้รักษาความสงบในสังคม ปกป้องความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินของประชาชน

ต้องมีทหารไว้เป็นรั้วของชาติ พิทักษ์รักษาอธิปไตย ไม่ให้ใครมารุกราน

รวมไปถึงต้องมีครู มีข้าราชการ มีชาวไร่ชาวนา มีพ่อค้านักธุรกิจ มีนักการเมือง มีศิลปิน มีสื่อมวลชน และอื่นๆ

เพียงแต่ต้องไม่ให้เกิดความสับสนปนเป

เพราะแต่ละฝ่ายแต่ละอาชีพ มีความสามารถเก่งกาจที่ไม่เหมือนกัน

ดังเช่น ในวันนี้เริ่มมีคำถามมากขึ้นว่า เราใช้ทหารมาทำอะไรมากมายเกินขอบเขตหรือไม่!?

ถ้าหากเห็นว่า ในสถานการณ์หนึ่ง บ้านเมืองเกิดความแตกแยกถึงขั้นจะตีกันตาย จึงจำเป็นต้องให้ทหารออกมายึดอำนาจ เพื่อหยุดทุกฝ่าย เพื่อควบคุมให้เกิดความสงบเสียก่อน

ครั้นเมื่อควบคุมจนถึงเวลาที่เหมาะสมแล้ว ทหารก็น่าจะต้องถอยกลับออกไป

เพื่อไปปักหลักดูแลขอบเขตประเทศชาติ อันเป็นภารกิจอันยิ่งใหญ่และสำคัญยิ่ง

เพราะถ้าหากควบคุมภารกิจที่ไม่ใช่ความถนัดของทหารอย่างยาวนาน ต้องทำหน้าที่บริหารด้านต่างๆ สารพัด ก็ต้องยอมรับว่า ไม่ใช่ความเชี่ยวชำนาญที่แท้จริง

อย่างเช่น เศรษฐกิจ การค้า การลงทุน ให้ควบคุมดูแลไปยาวๆ จะเป็นผลดีได้หรือ!?

ทั่วโลกมองเช่นไร และปฏิบัติกับเราเช่นไร เห็นกันได้ชัดอยู่แล้ว ส่งผลต่อการค้าขายกับชาวโลกอย่างมากมายในช่วงระยะหลายปีมานี้

เพราะความเก่งกาจของทหาร คือการสู้รบ ประจัญบานกับข้าศึก และดูแลความมั่นคงของประเทศชาติ

แต่ 2-3 ปีมานี้ ประเทศนี้ ให้ทหารทำทุกอย่าง น่าจะเป็นช่วงที่ยาวนานเกินไป และไม่เป็นผลดีกับทุกฝ่าย รวมทั้งกับกองทัพเอง

แม้แต่ภารกิจดูแลสังคมให้ปลอดอาชญากร ยาเสพติด ก็มีตำรวจที่เชี่ยวชาญและรอบรู้กฎหมายอาญามากกว่า มีหน่วยงานที่มีภารกิจปราบยาเสพติดโดยตรง ย่อมทำหน้าที่ได้ดีกว่า

หรือหากในการปฏิบัติเกิดการใช้ความรุนแรงขึ้นมา ย่อมมีข้อกังขา!?

ย่อมเกิดข้อสงสัยว่า จัดการกับผู้ต้องสงสัยแบบทหาร ย่อมต่างกับจัดการแบบตำรวจ หรือแบบ ป.ป.ส. อย่างแน่นอน

รวมทั้งการชี้แจงต่อสังคมต้องรู้จักผ่อนหนักเป็นเบา

ต้องยึดหลักประชาชนคือเจ้าของประเทศ ต้องเคารพ เมตตา สุภาพ

ไม่ใช่แข็งกร้าว

ยิงนัดเดียวยังน้อยไปอะไรแบบนั้น!?!