ชกไม่มีมุม
วงค์ ตาวัน
เพราะเราอยู่ในยุครัฐบาลทหาร จึงเต็มไปด้วยบรรยากาศของการควบคุมนั่นนี่ ไม่ว่าจะเป็นกฎกติกาที่ออกจากรัฐบาล หรือออกมาจากสภาที่มาจากการแต่งตั้งของผู้มีอำนาจ
มักจะมุ่งทำให้ทั้งสังคมอยู่ภายใต้การควบคุมแบบสั่งซ้ายหันขวาหันได้
ด้วยโลกทัศน์ที่ฝังอยู่ในตัวตนดังกล่าว ก็พลอยมองผู้คนทั่วทั้งสังคมว่าจะต้องเป็นเหมือนกับที่ตนเองเป็น
อย่างเช่น ไม่รู้จักความเป็นสื่อมวลชน
ไม่รู้ว่าโลกใบนี้มีคนทำหน้าที่สื่อมายาวนาน จนได้ข้อสรุปที่ชัดเจนแล้วว่า จะต้องมีอิสรเสรี
ไม่เช่นนั้นสังคมจะไม่มีผู้ทำหน้าที่ตรวจสอบผู้มีอำนาจ ไม่มีหูตาให้ประชาชน ไม่มีปากเสียงให้คนยากคนจน
สังคมไหน ไม่มีนักข่าวที่คิดนอกกรอบ ไม่มีมุมมองที่ต่าง ก็เรียบร้อยผู้มีอำนาจ!
เวลารัฐบาลแถลงอะไรที ก็แค่จดและรายงานไปตามนั้น
แต่ถ้ามีสื่อที่ฟังคำแถลงแล้วคิดมากกว่านั้น สงสัยมากกว่านั้น สังคมก็จะได้ความจริงที่มากกว่าที่ผู้มีอำนาจต้องการโฆษณาชวนเชื่อ
สื่อจึงต้องมีอิสระ เพื่อรักษาประโยชน์ให้ส่วนรวม เป็นบทสรุปที่ใช้กันมายาวนานทั่วโลก
ยกเว้นประเทศจีน เกาหลีเหนือ หรือรัฐเผด็จการทหารเท่านั้น ที่ไม่อนุญาตให้มีสื่อมวลชนอิสระ
บางคนในกลุ่มอำนาจยุคนี้ คงอยากเป็นเหมือนประเทศดังกล่าวจนตัวสั่น!
แต่คงลืมไปว่า จีน เกาหลีเหนือ เขาเป็นรัฐสังคมนิยมมายาวนานแล้ว
ส่วนไทยเรามี 14 ตุลาฯ 2516 ล้มเผด็จการทหารไปแล้ว ทั้งสังคมสัมผัสเสรีภาพประชาธิปไตยมาหลายสิบปีแล้ว
วันนี้อาจพยายามย้อนยุค แต่ยากจะทำได้ เพราะคนไทยรู้จักคุณค่าของเสรีภาพประชาธิปไตยไปแล้ว
ไม่ยอมกลับไปเป็นผู้ถูกปกครองที่ว่านอนสอน ง่ายอีก!!
ที่พยายามออกกฎหมายควบคุมสื่อโดยสภาจากการแต่งตั้ง จึงไม่มีใครยอมรับ
จะมีกรรมการจากภาครัฐมาควบคุม จะให้ตีทะเบียน ไม่เช่นนั้นจะต้องติดคุก
ฟังแล้วขำกลิ้ง
นักข่าว สื่อมวลชนที่แท้จริงที่มีมากมายในสังคมไทย ใครจะยอมตามอำนาจไดโนเสาร์
ไม่มีใครยอมไปขึ้นทะเบียนและไม่ยอมให้จับเข้าคุกด้วย
โลกยุคนี้มีพื้นที่เสรีภาพของสื่อเยอะแยะ จนพวกเต่าล้านปีคลานตามไม่ทันหรอก!
