พรรคฝ่ายขวาไทย

ชกไม่มีมุม

วงค์ ตาวัน

การต่อสู้ระหว่างฝ่ายอนุรักษนิยมขวาจัดในอเมริกา กับฝ่ายเสรีนิยม ซึ่งลงเอยนายโดนัลด์ ทรัมป์ ผู้เอียง ขวาสุดกู่ได้รับชัยชนะจากการตัดสินของคนส่วนใหญ่นั้น

เป็นการต่อสู้บนเวทีการเลือกตั้ง ที่ถือว่าประชาชนทั้งประเทศจะเป็นผู้ตัดสินอนาคต

ไม่ใช่คนหยิบมือเดียว ที่คิดว่าตัวเองเป็นคนดีกว่านักการเมือง หรือลึกๆ หมิ่นแคลนประชาชนว่ายังไม่มีความรู้พอ ต้องให้พวกคนดีกลุ่มเดียวเท่านั้นมาคิดแทน ตัดสินใจแทน

ความจริงในโลกนี้ มีชาติที่เจริญก้าวหน้าทางการเมืองมากมาย ระบบเลือกตั้งที่อำนาจอยู่ในมือประชาชนส่วนใหญ่ ดำเนินไปในหลายๆ ประเทศ

ไทยเราก็เคยเป็น แต่วันนี้ไม่!?

ไทยเราสะดุดหยุดนิ่งเป็นระยะ เหมือนพายเรือในอ่าง

เพราะฝ่ายขวาจัดในบ้านเรา ไม่มีความหวังในระบบเลือกตั้ง เผลอเมื่อไรต้องสมคบอำนาจนอกระบบมาล้มกระดานเป็นพักๆ

บังเอิญ วันนี้โลกกำลังอยู่ในบรรยากาศเลือกตั้งผู้นำอเมริกา และบังเอิญที่ฝ่ายขวาชนะด้วย

จึงอยากมาเน้นย้ำว่า นี่เป็นตัวอย่างการไม่หมิ่นแคลนประชาชนส่วนใหญ่ เคารพในการตัดสินใจของประชาชนในวันเลือกตั้ง

ชัยชนะของทรัมป์ น่าจะเป็นแรงจูงใจให้ฝ่ายอนุรักษนิยมในบ้านเรามีความหวังกับเขาบ้าง

จะได้ไม่ไปสมคบกับอำนาจนอกระบบล้มประชา ธิปไตยอีก

ไม่มีการชุมนุมประท้วงรัฐบาล แล้วพอยอมยุบสภา กลับไม่เลือกหนทางประชาธิปไตย

ยังเดินหน้าให้สถานการณ์ไปสู่ทางตัน ต้องรัฐประหารให้ได้!

ถ้าย้อนไปวันนั้น แล้วแกนนำม็อบซึ่งเป็นแกนนำพรรคการเมืองแท้ๆ เชื่อมั่นในระบบรัฐสภาจริงๆ ไม่แค่ดีแต่พูด ประชาธิปไตยคงไม่เป็นเรือพายวนอีกหน

อันที่จริง พรรคเก่าแก่ในบ้านเรา ถือได้ว่าเป็นตัวแทนฝ่ายอนุรักษนิยมการเมืองได้เป็นอย่างดี

เพราะพรรคนี้ กลมกลืนอยู่กับโครงสร้างสังคมเก่ามาอย่างดีโดยตลอด

ถ้าตัดทิ้งพวกที่ไปสมคบกับอำนาจนอกระบบล้มประชาธิปไตยหนล่าสุด

แถมไปล้มจำนำข้าว แล้วทำให้ราคาข้าวตกต่ำ ไม่คิดทางออกอะไรให้ชาวนา

สลัดพวกนี้ทิ้งไป

แล้วพรรคนี้ก็จะเป็นพรรคที่แข็งแกร่งในระบบเลือกตั้งในปี?60 ได้

หรือจะไปขอยันต์เจ้าคุณธงชัยมาเสริมอีกทางก็น่าสนใจ

แบบที่ทรัมป์ผู้ชนะเลือกตั้งสหรัฐก็มียันต์ของพระเกจิไทยด้วยไง!