ความขัดแย้งระหว่างพรรคประชาชนกับประธานสภา โสภณ ซารัมย์ เดินมาถึงจุดแตกหัก จากเดิมเป็นแค่การโต้เถียงเรื่องการทำหน้าที่ในสภา แต่วันนี้ยกระดับสู่การต่อสู้ทางกฎหมาย
ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมถอยและดูท่าจะหาทางคืนดีกันได้ยาก
ชนวนเริ่มจากนายโสภณ ออกแนวปฏิบัติใหม่ควบคุมการทำงานคณะกรรมาธิการ หรือกมธ. ทั้ง 35 คณะ
โดยกำหนดให้การบรรจุวาระและเชิญบุคคลหรือหน่วยงานมาชี้แจง ต้องผ่านมติที่ประชุมก่อน
พรรคประชาชนมองว่าเป็นการตัดอำนาจประธานกมธ. ทำให้ฝ่ายค้านตรวจสอบรัฐบาลได้ยากขึ้น
แม้ประธานสภาชี้แจงว่า ต้องการแก้ปัญหางานซ้ำซ้อนและลดภาระข้าราชการ แต่ก็ยังไม่คลายข้อสงสัยว่า กติกาใหม่นี้จะกระทบการตรวจสอบฝ่ายบริหารอย่างไร
เรื่องยิ่งบานปลายเมื่อนายโสภณ ไม่รับร่างกฎหมายยกเลิกคำสั่งคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 41 ที่ประชาชนเกือบ 6 หมื่นคนร่วมเข้าชื่อเสนอ
อ้างว่าไม่อยู่ในขอบเขตที่ประชาชนเสนอได้ตามรัฐธรรมนูญ
ขณะที่พรรคประชาชนมองว่าเป็นการปิดกั้นสิทธิประชาชน
ยังมีข้อกล่าวหาเรื่องดองคำร้องตรวจสอบ ป.ป.ช. นานกว่า 5 เดือน การไม่เรียกประชุมร่วมรัฐสภาเพื่อพิจารณาแก้ไขรัฐธรรมนูญ และความล่าช้าในการตั้งคณะกรรมการรัฐสภาระหว่างประเทศ
กลายเป็นประเด็นสะสมทำให้พรรคประชาชนตั้งคำถามถึงความเป็นกลางของท่านประธาน
ล่าสุด เท้ง ณัฐพงษ์ เรืองปัญญาวุฒิ ผู้นำฝ่ายค้าน หัวหน้าพรรคประชาชน สั่งฝ่ายกฎหมายศึกษาช่องทางฟ้องนายโสภณโดยตรง
โดยยึดแนวทางคำวินิจฉัยประธานศาลอุทธรณ์ที่เปิดช่องให้ประชาชนฟ้อง กกต.ต่อศาลอาญาคดีทุจริตและประพฤติมิชอบได้
ใน 3 กรณี ได้แก่ การปัดตกร่างกฎหมายภาคประชาชน การดองคำร้องตรวจสอบ ป.ป.ช. และการออกแนวปฏิบัติควบคุม กมธ. โดยตั้งข้อสงสัยว่าอาจเข้าข่ายปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ
ถึงวันนี้ ความขัดแย้งแทบไม่เหลือพื้นที่ให้ประนีประนอมในเชิงความสัมพันธ์ส่วนตัว เพราะต่างฝ่ายต่างยกระดับไปสู่การต่อสู้ทางกฎหมายแล้ว
แต่ในเชิงระบบยังพอมีทางออก ทั้งการใช้กลไกวิปรัฐบาลและฝ่ายค้านเจรจาหาจุดร่วม ทบทวนกติกา กมธ. เร่งรัดเรื่องค้างคา และปล่อยให้ศาลชี้ขาดข้อกฎหมาย
ส่วนใครได้ใครเสีย งานนี้ไม่มีใครได้เต็มๆ พรรคประชาชนอาจรักษาจุดยืนฝ่ายค้าน แต่ก็เสี่ยงทำงานในสภาลำบากขึ้น
ขณะที่นายโสภณ ประธานสภายังต้องเจอคำถามเรื่องความเป็นกลางและความเชื่อมั่นจากสังคม
แต่ที่น่าห่วงคือ สภาผู้แทนราษฎรกำลังกลายเป็นสนามปะทะทางการเมือง มากกว่าเวทีแก้ปัญหาประชาชน
เมื่อประธานสภากับฝ่ายค้านไม่ลงรอยกัน การตรวจสอบรัฐบาลและงานออกกฎหมายย่อมสะดุด
สุดท้ายสภาจึงเป็นฝ่ายเสียประโยชน์มากที่สุด เพราะแทนที่จะได้ทำหน้าที่เป็นปากเสียงให้ประชาชน
กลับต้องเสียเวลาไปกับความขัดแย้งของคนในสภาเสียเอง
มันฯ มือเสือ
