คอลัมน์ ทิ้งหมัดเข้ามุม : การต่อรองที่มีแต่เสียกับเสีย

คอลัมน์ ทิ้งหมัดเข้ามุม

จ่าบ้าน 

เรื่องของการเจรจาต่อรองจะจบลงด้วยผลประโยชน์ที่ทั้งสองฝ่ายไม่ได้เปรียบเสียเปรียบซึ่งกันและกัน

เพราะการเจรจาต่อรองที่นำไปสู่การยุติปัญหาได้ ต้องเป็นการเจรจาต่อรองที่ได้ทั้งคู่ คือ win-win

แต่การต่อรองเพื่อเดินหน้าไปสู่การสร้างสันติสุขให้เกิดขึ้น กลับเป็นการต่อรองที่ฝ่ายหนึ่งได้ อีกฝ่ายหนึ่งเสีย หรือเสียทั้งสองฝ่าย

ตราบเท่าที่ทั้งสองฝ่ายยังถืออาวุธเข้าห้ำหั่นกันอยู่อย่างนี้ ตราบเท่าที่ยังมีการโต้ตอบด้วยอาวุธ

ตราบเท่าที่ฝ่ายหนึ่งทำร้ายผู้ที่ไม่ได้รู้เรื่องด้วยเป็นผู้บริสุทธิ์ เช่นเดียวกับหยิบปืนขึ้นมาเข่นฆ่าผู้บริสุทธิ์โดยไม่มีสาเหตุ

ตราบนั้น การเจรจาจะไม่เกิดขึ้นเด็ดขาด

เพราะการเจรจาต่อรองทั้งคู่ต้องยุติการประหัตประหารโดย สิ้นเชิงก่อนการเจรจาเริ่มต้น

อาจจะมีการคุมเชิงของแต่ละฝ่ายได้

อย่างนั้นแหละการเจรจาต่อรองจึงจะเกิดขึ้นและเป็นประโยชน์กับทั้งสองฝ่าย

ปัญหาอยู่ที่ว่าอีกฝ่ายรู้ว่าฝ่ายนี้เป็นใคร แต่ฝ่ายนี้ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นใคร

การเจรจาจึงไม่เกิดขึ้นเสียที จริงไหม ผู้การ