“มันฯ มือเสือ”
ภายใต้คำสั่ง ม.44 แก้ไขพ.ร.ป.พรรคการเมือง
ถูกวิจารณ์ว่าเอื้อประโยชน์ให้พรรคใหม่
แทนที่จะสร้างความเสมอภาคเท่าเทียม กลับสร้างความเหลื่อมล้ำมากขึ้น
เบื้องต้นมีผู้เสนอ 2 ทางออกให้พรรคการเมืองเก่า
ทางแรก เสนอว่าอาจต้องไปตั้งพรรคใหม่ เพื่อแก้ลำหลักเกณฑ์รีเซ็ตซ่อนรูป
วิธีนี้หากทำจริง พรรคเก่าอย่างเพื่อไทย สมมติว่าตั้งพรรคใหม่แล้วกลับไปใช้ชื่อ?ไทยรักไทย? เหมือนเดิมก็ยังได้
ง่ายกว่าพรรคประชาธิปัตย์ที่ใช้ชื่อเดิมชื่อเดียวมาตั้งแต่ปี 2489
การเปลี่ยนไปใช้ชื่ออื่นจึงน่าจะเสียศักดิ์ศรีและเสื่อมมนต์ขลัง
ความเสียหายไม่ต่างจากถูกรีเซ็ตอยู่ดี
ทางออกที่สองจึงน่าสนใจและง่ายกว่า คือ การกำหนดจำนวนสมาชิก ขั้นต่ำให้ได้ตามที่กฎหมายกำหนดก่อน เพื่อให้ทันเวลาเส้นตาย
สำหรับจำนวนขั้นต่ำที่เหมาะสม ปลอดภัยและจัดการได้ง่าย
ตามที่นายสมชัย ศรีสุทธิยากร กกต.เสนอคือประมาณ 1 หมื่นคน
ตัวเลขนี้มาจากการที่บทเฉพาะกาลของกฎหมายพรรคการเมือง กำหนดให้พรรคที่จะส่งส.ส.ลงในเขตใด ต้องมีตัวแทนระดับจังหวัดและทำไพรมารี่โหวตในจังหวัดนั้นๆ โดยต้องมีสมาชิกเข้าร่วมประชุมอย่างน้อย 100 คน
ดังนั้น จำนวนที่ปลอดภัยและป้องกันถูกร้องเรียนภายหลังเรื่องคุณสมบัติผู้เข้าร่วมประชุม คือจังหวัดละ 130 คน คูณ 77 จังหวัด เท่ากับ 10,010 คน
ประชาธิปัตย์ปัจจุบันมีสมาชิก 2-3 ล้านคน เพื่อไทยมี 1.3 แสนคน
การกำหนดขั้นต่ำไว้ที่ 1 หมื่นคน เพื่อให้รอดพ้นโซนอันตราย จึงไม่ใช่เรื่องยาก
เมื่อพรรคเก่าฆ่าเท่าไหร่ก็ไม่ตาย ก็ต้องดูกันต่อไปว่าผู้มีอำนาจจะงัดมุขใหม่ๆ อะไรออกมาเล่นอีก
สั่งงดใช้ระบบไพรมารี่โหวต หรืออาจต้องทิ้งไพ่ตาย ด้วยการคว่ำกฎหมายลูก 2 ฉบับที่เหลือ แล้วเลื่อนโรดแม็ปเลือกตั้งออกไปไม่มีกำหนด
ก็ไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้