บทบาท ความหมาย – ปรากฎการณ์ ลุงนวม ไพรวัลย์ เป็นปรากฎการณ์ที่ไม่ควรมองข้าม

โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่กลิ่นของ “รัฐประหาร” ได้ถูกจุดขึ้นมาอีกวาระหนึ่ง โดยคนที่เคยมีบทบาทในการปูทางและสร้างเงื่อนไขอย่างสำคัญเมื่อเดือนกันยายน 2549

อันเป็นฐานที่มาแห่งการ “พลีชีพ” ของ ลุงนวม ไพรวัลย์

มิใช่เพราะการเคลื่อนไหวของพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยหรอกหรือจึงนำไปสู่การรัฐประหาร มิใช่เพราะการรัฐประหารหรอกหรือ ลุงนวม ไพรวัลย์ จึงรับไม่ได้

กลายเป็นการเสียสละในวันที่ 31 ตุลาคม 2549

ต้องยอมรับว่าการรำลึกถึง ลุงนวม ไพรวัลย์ เป็นภารกิจของ “นปช.”

เราจึงเห็นพวงมาลาจาก นางธิดา ถาวรเศรษฐ เราจึงเห็นพวงมาลาจาก นายวีระ มุสิกพงศ์ เราจึงเห็นพวงมาลาจาก นพ.เหวง โตจิราการ

หรือแม้กระทั่งพวงมาลาจาก นายณัฐวุฒิ ใสยเกื้อ

เท่ากับว่าวีรกรรมของ ลุงนวม ไพรวัลย์ เมื่อ 14 ปีก่อนเป็นประหนึ่งเส้นไหมแดงร้อยเชื่อมความเป็นเอกภาพในทางความคิดของแกนนำนปช.อย่างเหนียวแน่นและมั่นคง

รากฐานนี้สำคัญทั้งในปัจจุบันและอนาคต

จึงกลายเป็นว่า “นปช.” คือสะพานเชื่อม “อดีต”เข้ามายัง “ปัจจุบัน”

นามของ ลุงนวม ไพรวัลย์ จึงมิได้ดำรงอยู่แต่ในกลุ่มของ “คนเสื้อแดง” ที่หัวใจยังต่อต้านเผด็จการ และเสียงเต้นของหัวใจยังเพรียกหา “ประชาธิปไตย” เท่านั้น

หากแต่ยังเท่ากับเป็นการส่งต่อไปยัง “คนรุ่นใหม่”

ในเมื่อคนรุ่นใหม่ทำความเข้าใจแม้กระทั่งสถานการณ์เมื่อปี 2475 สถานการณ์เมื่อปี 2516 สถานการณ์และความเจ็บปวดเมื่อเดือนตุลาคม 2519

แล้วมีหรือที่เรื่องของ ลุงนวม ไพรวัลย์ จะปล่อยให้ผ่านเลย

สภาพความเป็นจริงของการเกิดขึ้นแห่ง “คณะราษฎร 2563”จึงทรงความหมาย

ทรงความหมายเพราะมิได้แยกขาดจากอดีตเมื่อเดือนมิถุนายน 2475 มิได้แยกขาดจากอดีตเมื่อเดือนตุลาคม 2516 และเดือนตุลาคม 2519

รวมถึงความเสียสละเพื่อประชาธิปไตยของ ลุงนวม ไพรวัลย์

ติดตามข่าวสด

ข่าวเด่นประจำวัน