คอลัมน์ ชกไม่มีมุม
การท้าทายครั้งใหญ่ หมดยุคว่านอนสอนง่าย – ต้องบอกว่า ร้อนรุ่มไปทุกระดับแล้ว สำหรับสถานการณ์ การประท้วงของเยาวชนนักเรียนนักศึกษา ไม่ว่าจะในนามคณะราษฎร ที่เคลื่อนไหวเพื่อเปลี่ยนแปลงโครงสร้าง ทางการเมือง ไม่ว่าจะในนามกลุ่มนักเรียนเลว ที่เคลื่อนไหวเพื่อเปลี่ยนแปลงระบบการเรียนการสอน เรียกหาการศึกษาแนวก้าวหน้า หลุดพ้นจากระบบนกแก้วนกขุนทอง
1 ธันวาคมที่ผ่านมา น่าตื่นตะลึง เมื่อกลุ่มเด็กนักเรียน ประกาศเป็นวันอำลาเครื่องแบบ แต่งชุดไปรเวตไปเรียน
อันเป็นการเดินหน้าท้าทายกฎระเบียบล้าหลัง ครั้งใหญ่
เป็นส่วนหนึ่งของการต่อสู้เพื่อให้ยกเครื่องการศึกษาไทย สร้างเด็กที่เรียนรู้แบบคิดเป็น ไม่ใช่เรียนแบบท่องจำ
ทั้งนี้เด็กๆ ยืนยันว่า กฎระเบียบทั้งเครื่องแต่งกาย ทรงผม เป็นเครื่องบ่งชี้การกดและตีกรอบให้นักเรียนกลายเป็นหุ่นยนต์
ผลของ 1 ธันวาวันอำลาเครื่องแบบ เห็นได้ว่า สร้างผลสั่นสะเทือน จนเกิดปฏิกิริยาอย่างกว้างขวาง!
ผู้บริหารบางโรงเรียน ลุกขึ้นมาต่อสู้กับเด็กอย่างหน้าดำคร่ำเครียด
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ยันนายกรัฐมนตรี
แสดงความคิดเห็นต่อเรื่องเครื่องแบบนักเรียนชนิดที่ต้องบอกว่า ไม่ควรพูดเสียจะดีกว่า
แค่เด็กแต่งไปรเวตไปเรียน ก็ปลุกวิญญาณไดโนเสาร์ เต่าล้านปี ให้ออกมาปรากฏตัวกันเป็นทิวแถว!
โดยเหล่าผู้มีอำนาจในระดับรัฐบาลและระดับกระทรวงศึกษาธิการ ไม่ได้แสดงภูมิรู้ต่อสถานการณ์นี้ให้เห็นเลย
ยืนกรานใช้กฎการแต่งเครื่องแบบนักเรียนอย่างไม่ลืมหูลืมตา หรือไม่สามารถแสดงความเห็นที่น่าคิด น่าฟังอะไรออกมาเลย!!
คงไม่ต่างจากกรณีรองปลัดกระทรวงศึกษาธิการ ที่เพิ่งพูดจาทำให้เด็กนักเรียนปักใจว่า ที่กำลังต่อสู้อยู่นี้ ถูกต้องแล้ว
เพราะข้าราชการใหญ่ของกระทรวงการศึกษาบอกว่า ถ้าเด็กไว้ผมยาวสักศอก คนที่เดือดร้อนคือพ่อแม่ ต้องซื้อ ยาสระผม และเวลานั่งในห้องเรียน ผมที่ยาวเป็นศอก มันก็บังเพื่อนอยู่ด้านหลัง
วรรคทอง “ผมยาวบังเพื่อน” นี่แหละ ที่มีส่วนปลุกให้เกิดการแต่งไปรเวตไปเรียน!
สัปดาห์ก่อนนั้น กลุ่มนักเรียนเลวเพิ่งจัดชุมนุมใหญ่ใต้ บีทีเอสสยาม
ตั้งคำถามง่ายๆ ว่า รอบๆ พื้นที่นั้นเต็มไปด้วยโรงเรียนกวดวิชามากมาย และพ่อแม่ต้องจ่ายเงินมหาศาลเพื่อให้ลูกต้องเรียนพิเศษ
แปลว่าระบบการศึกษาปกติ ไม่ปกติใช่หรือไม่!?
สโลแกนของเด็กนักเรียนในม็อบวันนั้นคือ ไดโนเสาร์จงพินาศ อุกกาบาตจงเจริญ
ขณะที่ความคิดเห็นของผู้นำรัฐบาล ลิ่วล้อรัฐบาล ในวันที่ เด็กแต่งไปรเวตนั้น คงหนีไม่พ้นต้องโดนอุกกาบาตตามๆ กัน
ยอมรับเถิดว่า หมดยุคสอนนักเรียนให้เป็นแค่ “เด็กว่านอนสอนง่าย”แล้ว!!
วงค์ ตาวัน
