‘โตโน่-ณิชา’เปลือยใจรักไร้สถานะ-อยู่กับปัจจุบัน – ไม่ต้องนิยามสถานะ ไม่ชอบการมองไปข้างหน้า แค่ทำปัจจุบันให้ดีมีความสุขก็พอ สำหรับความรักของคู่จิ้นที่กลายเป็นคู่จริงอย่าง ‘โตโน่’ ภาคิน คำวิลัยศักดิ์ กับ ‘ณิชา’ ณัฏฐณิชา ดังวัธนาวณิชย์
วันนี้โอกาสดี “วันแห่งความรัก” ‘โน่-ณิ’ ควงกันมาเปิดใจ ทั้งสถานะความสัมพันธ์ และงานละคร “ดวงใจในมนตรา” ทางช่อง 3 ที่แสดงร่วมกัน
กลับมาร่วมงานกันอีกครั้ง รู้สึกอย่างไรบ้าง?
โตโน่ – “ดีใจมากครับ ซึ่งการถ่ายทำ ดวงใจในมนตรา ใช้เวลา 2 ปี ค่อนข้างละเอียดพิถีพิถันมาก ในเรื่องผมรับบท พชร นักรบแห่งตารวะปุรัม ไม่มีวันตาย เพราะถูกอดีตหญิงคนรักสาปแช่งให้ไร้หัวใจ ต้องอยู่อย่างตายทั้งเป็นมาสองพันกว่าปี”
ณิชา – “ดีใจค่ะที่กลับมาเจอกัน เรื่องนี้พาร์ตอดีตหนูรับบท ‘มทิรา’ อดีตคนรักของพชร ส่วนพาร์ตปัจจุบันรับบท ‘พราวพลอย’ เป็นบทที่แตกต่างจากคราวที่แล้วที่ร่วมงานกัน”
มทิราในอดีตดูร้าย?
ณิชา – “ขอเถียงนะคะ ทุกคนบอกมทิราร้าย แต่มทิราไม่ได้อยากจะร้าย เขามีเหตุผลในการสาปคนคนนี้ เป็นเพราะเขาโดนกระทำอะไรบางอย่าง (ทำมือทุบไปที่หลังโตโน่)”
โตโน่ – “ดูไปแล้วจะมีคนที่เข้าใจมทิราและเข้าใจพชร หรือดูไปแล้วก็จะถามตัวเองด้วยซ้ำว่าถ้ามันเกิดขึ้นกับตัวคุณเอง คุณจะทำยังไง เรื่องบางเรื่องตัดสินใจลำบาก เราไปรบที่ไหนก็ชนะมาตลอด เป็นนักรบที่เก่ง ใครจะไปคิดว่าจะมาโดนควักหัวใจและโดนสาปโดยคนที่เรารัก”
ดูโตโน่อินมาก?
โตโน่ – “ผมอินนะ เพราะต้องอยู่กับตัวละครนี้ 2 ปี ยังไม่รวมเวลาที่ทำการบ้านมาก่อน ผมอยู่กับเขานาน แล้วยิ่งมาเจอณิชาที่ทำการบ้านมาหนักเหมือนกัน พอต้องมาเข้าฉากกันแล้วมีซีนที่มีความเห็นไม่ตรงกันมันเลยดูแรง เวลาเจอกันในซีนรวมถึงนอกซีนที่พยายามมาคุยว่าทำไมถึงเล่นออกมาแบบนั้น ก็โต้แย้งกัน”
ประทับใจฉากไหนเป็นพิเศษ?
โตโน่ – “ทุกฉาก เพราะรู้ว่ามันยากมาก กว่าจะได้ออกมาแต่ละฉาก แล้วมันก็สวยมาก ที่ผมดีใจอีกอย่าง ละครเรื่องนี้ไม่ได้ออน เฉพาะในประเทศเรา สิ่งที่ผมได้ฟีดแบ็กกลับมาจากที่ได้คุยกับ พี่หน่อง (อรุโณชา) มันทำให้ชาวต่างชาติที่ได้ดู เขาอยากมาเที่ยวประเทศเรา และระหว่างที่ถ่ายละครเรื่องนี้ผมก็เก็บขยะ ว่ายน้ำ ช่วยสัตว์ทะเล งานของเราชิ้นนี้ทำให้ได้เห็นว่าทะเลที่นี่ไม่แพ้ที่ไหน ในโลก ผมเลยยิ่งชื่นใจ (ยิ้ม)”
ณิชา – “ยอมรับว่าทะเลที่เราไปถ่ายสวยมากๆ เรื่องนี้คนดูได้กำไรค่ะ ใครที่อยากไปเที่ยว ตอนนี้ก็ดูละครเราไปก่อนเป็นอินสไปร์ พอหมดโควิดไปเที่ยวได้ ลองเลือกสถานที่ในละครเลย”
มีความกุ๊กกิ๊ก หวานๆ ในเรื่องไหม?
โตโน่ – “มี จริงๆ มีทั้งพาร์ตอดีตและปัจจุบัน แต่พาร์ตปัจจุบันจะเยอะหน่อย มันสดใสกว่าอดีต”
เล่นเรื่องนี้เขินกันไหม?
ณิชา – “เขิน ก็เขาหล่อทุกฉาก (หัวเราะ)”
โตโน่ – “(เขินหน้าแดง) ปกติผมไม่ค่อยถนัดกับคำชม จะบอกว่าเล่นดีก็โอเค แต่พอชมว่าหล่อ มันน่าอายสำหรับผม ผมไม่ชินจริงๆ ผมไม่เคยรับบทแบบนี้ที่ต้องมาใส่สูท ใส่เสื้อคอเต่า ส่วนใหญ่ผมจะเล่นเป็นโจร กับบทนี้เป็นอะไรที่ไกลตัวผม”
ณิชาชอบลุกส์นี้ของพี่โน่?
ณิชา – “ไม่ หนูพูดตาม ฟีดแบ็กจากทวิตเตอร์ค่ะ เพราะทุกคนกรี๊ดพี่โน่ ทวีตโตโน่หล่อมากตลอดเวลา”
ยิ่งเราสนิทกัน การ ทำงานก็ยิ่งง่าย หรือเราค่อนข้างที่จะขัดแย้งกันง่ายด้วย?
ณิชา – “ขัดแย้งกันในเรื่องบทค่ะ ไม่ได้ขัดแย้งกันเอง ถามว่าการที่รู้จักกันมีผลไหม เรื่องนี้คือช่วยมากๆ ค่ะ”
โตโน่ – “แต่จริงๆ ก็มีเรื่องตลกที่ไม่เคยบอกใคร ตอนผมรับเล่นเรื่องนี้ ผมรู้ว่าเรื่องราวมันจะต้องไม่ได้เจอกันมา 2 พันปี แต่ไม่ได้แปลว่าไม่ได้เจอกัน เขาจะกลับมาเรื่อยๆ เพื่อมาทำให้เราเจ็บปวด พอผมรู้เรื่องแบบนี้ อยู่ๆ ผมก็ตัดสินใจไม่คุยกับเขาเลย ในชีวิตจริงนะครับ ผมหายไป 2 เดือน เพื่ออยากจะรู้ว่าเมื่อไม่เจอกันเลย แล้วไปเจอกันในซีนในวันเริ่มฟิตติ้งจะรู้สึกยังไง”
ณิชาเข้าใจไหม ช่วงโมเมนต์นั้นที่จู่ๆ โตโน่หายไป 2 เดือน?
ณิชา – “จริงๆ งง แต่ตอนนั้นยังไม่ได้สนิทเท่าตอนนี้ เลยไม่ใช่เรื่องที่แบบอยู่ดีๆ ก็หายไปจากชีวิต ยังไม่ขนาดนั้น เขาหายก็หายไป แต่ก็ตลกดีกับความคิดเขา แล้วมันช่วยไหมล่ะ (หันไปถามโตโน่)”
โตโน่ – “ช่วยนะ”
เป็นคนที่ค่อนข้างทุ่มเทกับสิ่งที่ทำจริงๆ?
โตโน่ – “อาจเพราะผมไม่เก่ง ดังนั้นผมจะทำยังไงให้หลุดจากตัวเอง เพื่อจะไปเป็นเขา เพราะผมรู้ตัวเองว่าผมมีความเป็นตัวเองสูงมาก สำเนียงการพูด บุคลิก จะมีความเป็นผมเยอะ ดังนั้นถ้าผมไม่รู้จักเขาดีพอ มันจะกลายเป็นผมไปเล่นเป็นเขา พอผมรู้อย่างนั้น บางทีผมก็ไปเช่าโรงแรมอยู่คนเดียว เอาบท มาอ่าน สมมติบทเป็นคนรวย ก็ไปอยู่โรงแรมที่รวยๆ เลย 2-3 วัน ลองใช้ชีวิตหรูหราว่ารู้สึกยังไง พอไปลองอยู่อย่างนั้น มันทำให้เราได้เข้าใจอะไรในบางครั้ง”
ณิชา – “บางทีเราไม่ลองไปเป็นเขา เรา จะไม่สามารถรู้ได้เลยว่าจริงๆ แล้วเป็นยังไง ซึ่งหนูก็เข้าใจนะคะ เข้าใจพี่โน่ มันไม่ง่าย ที่เราจะไปเป็นคนอื่นอยู่แล้ว”
ถามถึงความรักคู่เราบ้าง ความสัมพันธ์เปลี่ยนแปลงไปจากเดิมยังไงบ้าง?
โตโน่ – “สำหรับตัวผมไม่ได้คิดว่ามันเปลี่ยนไปยังไง ทุกสิ่งทุกอย่างที่ดำเนินมาตั้งแต่ต้น มันเป็นไปเองตามธรรมชาติ คิดถึงก็คือคิดถึงครับ”
เรามีนิยามสถานะให้กันไหม?
ณิชา – “ไม่มีค่ะ หนูมองว่าเป็นแค่คำที่พูดขึ้นมาเฉยๆ ซึ่งความสัมพันธ์ของคนเราไม่จำเป็นต้องพูดคำคำหนึ่งขึ้นมาก็ได้ เรารู้จักกันมาเรื่อยๆ มันก็แฮปปี้ จะไปทำอะไรมันก็สนุก ก็แค่นั้นค่ะ”
เราทั้งคู่ให้ความสำคัญที่การกระทำที่มีให้กันมากกว่าใช่ไหม?
โตโน่ – “ด้วยครับ อีกอย่าง ผมไม่ค่อยสนใจคำว่าสถานะ แต่ถ้าจะถามว่าณิชาคืออะไร….(ยิ้ม) อะไรก็ได้ที่เขามีความสุข ผมอยากเห็นเขามีความสุขแค่นั้นเอง อยากเห็นเขามีเพื่อนที่ดี มีงานที่ดี อยากเห็นเขามีคนรัก มีวันที่ดีๆ ดังนั้นผมจะเป็นอะไรก็ได้”
ทุกเทศกาล วาระสำคัญเราจะมีโมเมนต์อยู่ด้วยกันเป็นครอบครัว?
โตโน่ – “ครอบครัวเราดีต่อกันมาก คุณแม่ผมรักน้องณิชา แล้ว ณิชาก็น่าจะเป็นคนแรกเลยที่อยู่ๆ มาสนิทกับน้องสาวผม นัดกันไปกินข้าวโดยผมไม่ต้องรู้เรื่องก็ได้ อยู่ๆ โผล่ไปกินสุกี้กัน ผมรู้สึกว่าก็ดีนะที่เป็นอย่างนี้ เวลาแม่ทำบุญบ้าน ทำอะไรที่ดีๆ ก็จะชวนคุณแม่น้องชวนน้องไปด้วย ซึ่งผมก็มีความสุข ผมดีใจที่เห็นว่าเราได้ชวนกันทำอะไรดีๆ”
มีการคุยเรื่องอนาคตร่วมกันบ้างหรือยัง?
โตโน่ – “ไม่ครับ”
ณิชา – “อนาคตเรา (หัวเราะ) ไม่มีค่ะ”
มองความรักของเราสเต็ปต่อไปยังไง?
ณิชา – “ไม่ชอบแบบแผนค่ะ ไม่ชอบการมองไปข้างหน้า ตอนนี้เป็นยังไงก็เป็นแบบนั้น เรารู้สึกอะไรเรารู้ตัวเองดีที่สุดแค่นั้นพอ ไม่รู้มองก่อนไปทำไม อาจเพราะหนูยังเด็กด้วยเลยรู้สึกว่าก็อยู่แบบนี้ แบบโมเมนต์นี้มีความสุข ปัจจุบันมีความสุข เต็มที่กับการทำงาน เต็มที่กับการใช้ชีวิต น่าจะพอแล้วค่ะ มันไกลไปค่ะ”
โตโน่ – “ทำไมคุณเท่จัง ณิชามีความฝันอีกเยอะ ตัวผมเองก็เหมือนกัน ยิ่งในเรื่องงานมีอีกหลายอย่างที่ท้าทาย ผมคิดว่าผมน่าจะเหมือนเขา ถ้าเราคิดเหมือนกัน คือจะไปคิดถึงอนาคตทำไม ในเมื่อปัจจุบันตอนนี้มันดี ก็ทำปัจจุบันให้ดีก่อน ถ้าปัจจุบันยังไม่เข้าใจกัน มัวแต่ทะเลาะกัน มันจะไปมีอนาคตได้ไง”
คู่เราไม่ค่อยทะเลาะกันใช่ไหม?
โตโน่ – “ผมกับณิชาไม่เคยทะเลาะ มีแต่ช่วยกัน ที่เรารู้จักกันมา ผมว่ามีแต่ส่งเสริม ณิชามีแต่ช่วยผม ไม่เคยบั่นทอนหรือทำให้ผม เหนื่อยขึ้นเลยแม้แต่ครั้งเดียว”
ณิชา – “ถ้าเถียงกันมากสุดก็เวลาเป็นตัวละครค่ะ”
คุณแม่เชียร์ไหม?
โตโน่ – “แม่เชียร์ณิชามากครับ ต้องบอกแม่ให้ใจเย็นครับ (ยิ้ม)”
แสดงว่าแม่เชียร์แต่งงานแล้ว?
โตโน่ – “แม่ไม่ได้เชียร์แต่งงานหรอก เชียร์ให้เป็นแฟนกันนี่แหละ เชียร์ให้เป็นแฟนกับคนนี้แม่เชียร์แน่ๆ ครับ ผมว่าเป็นเรื่องของคนสองคนครับบางที แต่ผมก็เชื่อเหมือนกันว่าถ้าเกิดผมไปทำให้น้องเขาชีวิตแย่ แม่เขาก็คง ไม่อยากให้ผมไปยุ่งกับลูกเขาหรอก แต่ถ้าเกิดปัจจุบันนี้มันยังดีอยู่ ผมก็อยาก ให้ทุกคนอยู่กับปัจจุบันดีกว่าครับ”
ณิชาโตขึ้น มีเซ็กซี่บ้าง?
ณิชา – “ฮะ…(ยิ้มเขิน) หนูขอถามทุกคนกลับหน่อยว่าในตัวหนูมีอะไรให้ดูแซ่บคะ ไม่มีอ่ะ หนูรู้สึกว่าหนูแต่งให้ตายก็ไม่รู้สึกแบบนั้นหรอก เล่นเซิร์ฟใส่ชุดว่ายน้ำเฉยๆ สวย”
โตโน่ – “ผมแค่นึกภาพ (ยิ้มเขิน) เมื่อกี้ดูภาพที่เขาตอบผมว่ามันน่ารักครับ คือถ้าอะไรที่มันดูไม่เหมาะสม ผมว่าณิชาเป็นคนรู้ครับว่าควรทำอะไรไม่ควรทำอะไร ทุกอย่างมันมีเหตุมีผล”
ไม่กลัวผู้ชายคนอื่นมาขายขนมจีบให้ณิชาบ้างเหรอ?
ณิชา – “ไม่มีหรอกค่ะ”
โตโน่ – “เราเอาความสุขของเขาเป็นที่ตั้งครับ ถ้าจะมีคนเข้ามาแล้วเขาคุยด้วย นั่นหมายความว่าคนคนนั้นก็ต้องทำให้เขามีความสุข แล้วผมจะไป มีสิทธิ์…ต่อให้ผมห้ามยังไงถ้าเกิดว่า…”
ณิชา – “คนจะไปก็ต้องไป (ร้องเป็นเพลง)”
โตโน่ – “ใช่ ดังนั้นผมไม่…”
ณิชา – “แต่ว่าไม่ไปค่ะ ไม่ไป (ยิ้ม)”
วีรนุช จันทำ
