NORTH EXPANSION – สถานการณ์การระบาดของโรคอันเกิดจากโควิด-19 ยังแพร่ขยายอย่างน่าตกใจ จนความเคลื่อนไหวในการพัฒนาประเทศดูจะเงียบลงไป
แต่ในความเงียบขณะนี้เอง การแถลงความก้าวหน้าและ จะตัดสินใจที่จะพัฒนาขยายอาคารผู้โดยสารของสนามบินสุวรรณภูมิที่ยังคงดื้อดึงที่จะก่อสร้างอาคารผู้โดยสารหลังที่ 2 บริเวณด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือของตัวอาคารผู้โดยสารสนามบิน โดยจะไม่ดำเนินการพัฒนาสนามบินสุวรรณภูมิตามแผนแม่บทเดิม และความเห็นของคณะกรรมการปราบปราม ผู้ทุจริตคิดมิชอบ ป.ป.ช. และความเห็นของสภาพัฒนาเศรษฐกิจแห่งชาติ
รวมทั้งการคัดค้านอย่างหนักหนาขององค์กรวิชาชีพ 12 องค์กรที่เห็นว่า การพัฒนาสนามบินสุวรรณภูมิด้วยการสร้างอาคารผู้โดยสารที่เรียกว่า NORTH EXPANSION นั้น จะสร้างปัญหาและความยุ่งยาก จนทำให้เกิดความเสียหายต่อการให้ บริการของสนามบิน ตลอดจนก่อให้เกิดความสูญเปล่าทางการลงทุนของทางสนามบินเอง และมีข้อสงสัยเรื่องการผูกขาดธุรกิจกับเอกชน
ผังแม่บทที่นำเสนอ ณ ที่นี้ก็คือ การยืนยันการจะพัฒนาสนามบินสุวรรณภูมิตามผังแม่บทที่ฝ่ายสนามบินจัดวางไว้เมื่อเดือนธันวาคม 2562 ต่อสำนักงานสภาเศรษฐกิจแห่งชาติ (ซึ่งสภาเศรษฐกิจแห่งชาติไม่เห็นด้วยและเสนอให้ทำตามผังแม่บทเดิมเมื่อเริ่มออกแบบสนามบินสุวรรณภูมิ) ผังแม่บทนี้จะสอดคล้องกับการให้สัมภาษณ์ของรองผู้ว่าการท่าอากาศยานสุวรรณภูมิเมื่อเดือนเมษายนที่ผ่านมา ซึ่งสรุปก็คือ
จะรื้อพื้นที่ให้เช่าของส่วนขยายด้านทิศเหนือในเดือนกรกฎาคมปีนี้ แล้วจะเปิดประมูลก่อสร้างขยายด้านทิศเหนือก่อนเพื่อใช้เป็นที่ CHECK IN สำหรับนานาชาติ
จะออกแบบต่อเติมปรับปรุงด้านทิศตะวันออกของอาคาร ผู้โดยสารหลังปัจจุบัน รวมทั้งอาคารผู้โดยสารด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือ (หลังที่ 12 องค์กรวิชาชีพคัดค้าน)
เปิดใช้อาคารจอดพักเครื่องบิน (SAT1) ที่กำลังก่อสร้างจะเสร็จ ในเดือนเมษายน 2565 (โดยยังไม่ได้จัดทำอุปกรณ์ขนส่งสัมภาระผู้โดยสารทั้งไปและกลับจากส่วนต่อเติมด้านทิศตะวันออก)
และยังยืนยันว่าจะเพิ่มผู้โดยสารได้อีก 60 ล้านคน รวมอาคารเดิมเป็น 90 ล้านคนต่อปี (โดยที่ไม่เคยแสดงรายการคำนวณความเป็นไปได้ของการจะเพิ่มผู้โดยสารในลำดับนั้นได้อย่างไร ทั้งๆ ที่กลุ่ม 12 องค์กรได้แสดงหลักฐาน เหตุผล ความเป็นไปมิได้อย่างเป็นทางวิชาการมาตลอด)
นี่คือการยืนยันส่วนหนึ่งของการบริหารประเทศว่าแท้ที่จริงแล้ว การบริหาร การจัดการ การควบคุม ความรับผิดชอบใน โครงการใดๆ ของหน่วยงานใด จะกระทำ จะดำเนินการไปอย่างไร ไปตามความต้องการของตน โดยไม่ฟังเหตุผล ความถูกต้อง ความเหมาะสม ที่มีประชาชนและหน่วยราชการเองแสดงความห่วงใยใดๆ และนี่ไม่ใช่ ประชาธิปไตยและก็มิใช่การกระจาย อำนาจและความรับผิดชอบ
นี่คือการใช้ทรัพยากรของชาติ การใช้โอกาสของชาติ การใช้ทุนของชาติ เพื่อประโยชน์ของใครก็ไม่รู้ เพราะเมื่อเกิดความ ผิดพลาดขึ้น ก็หามีผู้รับผิดชอบแต่อย่างใด
นายช่าง
