พระวัดเชียงทองอนุรักษ์ – ผู้สื่อข่าวรายงานว่า พระครูไพจิตรธรรมาภรณ์ เจ้าอาวาสวัดเชียงทอง บ้านศาลา ต.ท่าวังทอง อ.เมือง จ.พะเยา เก็บสมุดโบราณยุคสมัยรัชกาลที่ 7 พ.ศ.2468 มีอายุกว่า 96 ปี เก็บรักษาใส่กรอบไว้อย่างดี หลังจากมีญาติโยมเก็บรักษาสืบทอดกันมาจากบรรพบุรุษรุ่นปู่ทวด ที่ใช้ในการเรียนเขียนบันทึกเป็นตัวอักษรอักขระ เป็นภาษาล้านนาหรือตัวหนังสือเมือง-หรือภาษาขืน ในยุคสมัยโบราณ ที่ใช้เรียนหนังสือกันภายในวัด ด้วยยังไม่มีโรงเรียน ต่อมาลูกหลานนำมาถวายไว้ให้ เมื่อหลายปีก่อนและได้นำเก็บใส่กรอบไว้เป็นอย่างดี เพื่อให้ผู้คนทั่วไปได้ดูชมและศึกษาสมุดโบราณเล่มนี้ ปัจจุบันจะหาดูที่ไหนไม่มีอีกแล้ว ที่มีสภาพสมบูรณ์เกือบ 100%
พระครูไพจิตรธรรมาภรณ์ เปิดเผยว่า สมุดโบราณเล่มนี้ ได้มีญาติโยม ซึ่งเป็นลูกหลานของรุ่นปู่รุ่นทวด เก็บรักษาสืบทอดกันมาหลายรุ่น แล้วนำมามอบถวายให้กับวัดเก็บรักษาไว้ ได้นำใส่กรอบไว้อย่างดี สมุดเล่มนี้ที่มีการบันทึกไว้ปี พ.ศ.2468 มีอายุร่วม 100 ปีแล้วที่ใช้ในการบันทึกเขียนเป็นตัวหนังสือ อักขระ ล้านนาหรือตัวเมืองหรือตัวขืน ซึ่งยุคก่อนคนรุ่นเก่าจะเรียน หนังสือกันภายในบริเวณวัดเพราะไม่มีโรงเรียน และวัดเชียงทองก็เคยเป็นสถานที่คนยุคสมัยก่อนใช้เป็นที่เรียนหนังสือด้วยเช่นกัน
จากการสังเกตสมุดโบราณเล่มนี้พบว่าปกด้านหน้าเป็นพระฉายาลักษณ์ สมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี ในรัชกาลที่ 7 และพิมพ์โรงเรียน, ชื่อ, วิชา, เลขประจำตัว, ชั้นปี, สำหรับวิชา และปกด้านหลังมีพิมพ์แม่สูตรคูณแม่ 1 ถึงแม่ 13 ซึ่งสมุด อาจารย์และน่าจะมีการบันทึก เขียนเป็นอักขระภาษาล้านนาหรือภาษาขืน เต็มทุกหน้า ที่เขียนด้วยลายมืออย่างสวยงาม ซึ่งมีสภาพสมบูรณ์เกือบร้อยเปอร์เซ็นต์ เส้นทางเจ้าอาวาสได้นำมาใส่กรอบไว้อย่างดีและเก็บไว้ภายในตู้ไม้
