ขั้นตอนการเรียนรู้ และฝึกหัดความชำนาญ จะต้องให้เข้าถึงระดับมืออาชีพเอาไว้ก่อน ในความคิดของผู้เขียน การเรียนวิชาโหราศาสตร์ ไม่ควร มีคำว่า ‘สมัครเล่น’ เลยได้ยิ่งดี
ชะตา “สิทธิเดช อำพรพล”
(ต่อจากฉบับที่แล้ว)
ผู้ใช้นามแฝงว่า “สิทธิเดช อำพรพล”
ดังนั้น โหรจะต้องทำให้ตัวเองมีความสงสัยใคร่จะรู้อยู่ทุกวันไม่มากก็น้อย ทำให้ต้องค้นคว้า หาความรู้เพิ่มเติมตลอดเวลา จนกลายเป็นนิสัย ต้องอ่านตำราทุกคืน
การอ่านตำราในขณะที่สงสัยใคร่จะรู้ อ่านเฉพาะเรื่องที่อยากจะรู้ จะช่วยให้จดจำได้อย่างแม่นยำ ตำราโหราศาสตร์ถ้าอ่านตั้งแต่ต้นจนจบจะจำได้ยาก ไม่จำเป็นจะต้องอ่านตั้งแต่ต้นจนจบเล่มแบบอ่านหนังสือนวนิยาย แต่ควรอ่านเฉพาะเรื่องที่สงสัยใคร่จะรู้
โหรควรจะรู้ในลำดับแรกว่าในตำราแต่ละเล่มนั้นมีหัวข้ออะไรบ้าง ส่วนรายละเอียดต่างๆ เอาไว้จดจำในระหว่างค้นคว้าเมื่อเข้าใจแล้วเช่นนี้ โหรจะใช้ตำราโหรา ศาสตร์ได้ถูกต้อง เมื่ออ่านบ่อยๆ ในที่สุด เนื้อหาตำราก็จะเข้ามาอยู่ในส่วนความจำของสมองได้เอง
การทำนายเป็นศาสตร์และศิลป์โหรจะต้องเชื่อมั่นในหลักของสถิติศาสตร์ ซึ่งจะต้องยึดถือความเชื่อมั่นจากตำราเป็นส่วนหนึ่งของวิทยาศาสตร์ ในขั้นตอนของการทำนายจริง โหรจะต้องอยู่กับเรื่องศิลปะของการใช้ภาษา (คำพูด) การแนะนำ การสร้างความคิด จังหวะในการพูด เรื่องควรพูดไม่ควรพูด เลือกอธิบายเหตุผลตามความจำเป็นก่อนหลัง ความละเอียดในการอธิบายการยกตัวอย่าง การเปรียบเทียบในเชิงอุปมาอุปไมย
ทำให้เจ้าชะตาเกิดความคิด การเลือกทางเดินที่ถูกต้อง การพูดแล้วทำให้ผู้รับฟังค้นพบทางออกในการแก้ปัญหา โหรจะได้เรียนรู้จากการแก้ปัญหา และการใช้สำนวนโวหาร ในระหว่างทำนายจึงต้องรู้จักเลือกใช้ภาษา และการยกตัวอย่าง โหรที่ทำงานมานานๆ จะรู้จักศิลปะการทำนายได้ด้วย ตัวเอง
ในการนี้คือการรู้จักปลุกปลอบให้กำลังใจ ให้รู้จักอดกลั้น รอคอยได้ เรื่องเหล่านี้ขึ้นอยู่กับการทดลองใช้และการเลือกใช้ภาษา ในที่สุดโหรจะได้เรียนรู้ศิลปะในการทำนาย ส่วนที่จะต้องระมัดระวังในการประกอบอาชีพ ก็คือจรรยาบรรณของโหรต้องยึดถือเป็นเรื่องควรทำและไม่ควรทำ โหรก็จะได้เรียนรู้ไปพร้อมๆ กัน
การเรียนรู้เพื่อฝึกหัดเป็นโหรระดับอาชีพแม้ในที่สุดผู้เรียนจะทำงานแค่สมัครเล่น ก็ไม่เป็นไร แต่ขั้นตอนการเรียนรู้และฝึกความชำนาญจะต้องให้ได้เข้าถึงระดับมืออาชีพเอาไว้ก่อน ในความคิดของผู้เขียน การเรียนวิชาโหรศาสตร์ ไม่ควรมีคำว่าสมัครเล่นเลยได้ยิ่งดี
บุศพันธ์
