เรื่องวัสการพราหมณ์เข้าเฝ้า – 4) ไม่มัวเพลิดเพลินกับการคลุกคลีด้วยหมู่คณะ คือการคบหาสมาคมกับคนมาก
5) ไม่มีความปรารถนาลามก ไม่ตกอยู่ในความปรารถนาลามกผิดสมณวิสัย
6) ไม่คบมิตรชั่วที่ชักพาให้ประพฤติ นอกธรรมนอกวินัยเป็นอลัชชี
7) ไม่นิ่งนอนใจ พยายามฝึกฝนตนเพื่อให้ได้บรรลุคุณวิเศษยิ่งๆ ขึ้นไป
ถ้าพระภิกษุทั้งหลายปฏิบัติตามนี้เคร่งครัด รับรองได้ว่าจะมีแต่ความเจริญในพระศาสนา ไม่มีความเสื่อมเลย
กล่าวถึงวัสสการพราหมณ์ หลังกลับจากเฝ้าสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้วจะไปทำอะไรนั้น พระสูตรนี้ไม่ได้พูดถึง แต่เราทราบจากแหล่งข้อมูลอื่นว่าวัสสการ พราหมณ์ได้ไปกราบทูลพระเจ้าอชาตศัตรูให้ไปตีเมืองไพศาลี ของกษัตริย์ลิจฉวี โดยวางกลอุบายอันแนบเนียนคือ “แผนยอมเจ็บตัว” ในที่สุดก็สามารถบรรลุเป้าหมายตามแผนที่วางไว้
แผนยอมเจ็บตัวที่ว่าก็คือ ให้พระเจ้า อชาตศัตรูสั่งให้โบยด้วยหวายจนเนื้อแตกไปทั้งตัว แล้วก็ให้ไปปล่อยไว้ชายแดนเมืองไพศาลีหนีไปเข้ากับราชสำนักเมืองไพศาลี พยายามทำตนให้เป็นที่โปรดปรานของพวกกษัตริย์ลิจฉวี จนได้รับความไว้วางใจตั้งให้เป็นพระอาจารย์ของยุวกษัตริย์ลิจฉวีทั้งหลาย เมื่อได้โอกาสวัสสการพราหมณ์จอมเจ้าเล่ห์ก็ยุยงให้คณะรัฐมนตรีแตกกัน เอ๊ย ให้เจ้าชายน้อยๆ ของพวกลิจฉวีแตกกัน เมื่อลูกๆ ทะเลาะกัน ก็พานพาให้พ่อแม่ทะเลาะกันไปด้วย เพราะต่างฝ่ายต่างก็เข้าข้างลูกของตน
