ต้นตอความกลัว – รี เบ๊กกา นิกเมเยอร์ หัวหน้าวิจัยในความร่วมมือระหว่างมหาวิทยาลัยมิชิแกนและมหาวิทยาลัยนอร์ทแคโรนา สหรัฐอเมริกา เปิดเผยว่าไมโครไบโอมในระบบทางเดินอาหารหรือกัตไมโครไบโอม จุลชีพต่างๆ ที่อาศัยอยู่ภายในระบบทางเดินอาหาร อาจเป็นปัจจัยที่ทำให้ระดับความกลัวและความวิตกกังวลในเด็กแต่ละช่วงอายุแตกต่างกัน
รายงานระบุว่าการตอบสนองต่อความกลัวและสถานการณ์ที่น่ากลัวในวัยเด็กอาจเป็นตัวบ่งชี้ถึงสุขภาพจิตในอนาคต ทั้งยังมีหลักฐานที่พบมากขึ้นอย่างต่อเนื่องว่าสิ่งเหล่านี้เชื่อมโยงกับสุขภาพไมโครไบโอมในลำไส้ และการค้นพบนี้ชี้ให้เห็นว่าไมโครไบโอมในลำไส้สามารถนำมาใช้เป็นเครื่องมือของบรรดา นักวิจัยและแพทย์เพื่อติดตามพัฒนาการของทางระบบประสาทได้
งานวิจัยนำร่องจากการติดตามทารก 30 คนโดยคัดเลือกกลุ่มทารกอย่างพิถีพิถันเพื่อรักษาปัจจัยต่างๆ ที่อาจส่งผลกระทบต่อไมโคร ไบโอมในลำไส้ เด็กทุกคนในกลุ่มจึงเป็นเด็กที่ดื่มนมแม่และไม่มีการใช้ยาปฏิชีวนะในช่วงวิจัย จากนั้นเจ้าหน้าที่บ่งชี้ลักษณะไมโคร ไบโอมของทารกแต่ละคนผ่านการวิเคราะห์ตัวอย่างอุจจาระ และประเมินการตอบสนองต่อความกลัวของเด็กโดยใช้การทดสอบง่ายๆ อาทิ สังเกตว่าเด็กมีปฏิกิริยาอย่างไรเมื่อเห็นคนสวมหน้ากากฮัลโลวีนเดินเข้ามาในห้องสังเกตการณ์ ซึ่งข้อมูลที่รวบรวมมาได้ชี้ให้เห็นถึงความสัมพันธ์
ที่สำคัญระหว่างลักษณะเฉพาะของไมโครไบโอมในลำไส้และความเข้มแข็งของการ ตอบสนองต่อความกลัวของทารก เด็กอายุ 1 เดือนที่มีไมโครไบโอมไม่สม่ำเสมอ เมื่ออายุครบ 1 ขวบจะมีความกลัวต่อสถานการณ์ รอบตัวมากกว่าทารกที่มีไมโครไบโอมปกติ โดยไมโครไบโอมที่ไม่สม่ำเสมอนี้เป็นผลมาจากกลุ่มแบคทีเรียกลุ่มเล็กๆ
