เลาะรั้ว - ผังเมืองรวมอีอีซี ต้องชัดเจนตั้งแต่ต้น

ผังเมืองรวมอีอีซีต้องชัดเจนตั้งแต่ต้น – จากกรณีการคัดค้านการก่อสร้างอาคารสูงในกรุงเทพฯ ทำให้ต้องตั้งคำถามไปยังการพัฒนาเมืองในเขตเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก EEC รวมถึงแนวเขตรถไฟความเร็วสูง ปัญหาการเข้าใช้ที่ดินเขตมักกะสัน 150 ไร่ ที่ติดปัญหาการขับไล่รื้อถอนผู้อยู่อาศัย ที่ทำให้ผู้ได้รับสัมปทานไม่ยอมรับมอบที่ดิน

การจัดทำและจัดวางผังเมืองรวมทั้ง 3 จังหวัด เข้าด้วยกัน ดูเหมือนเป็นผังเมืองระดับผังภาคเสียมากกว่า เพราะรายละเอียด ในผังระดับผังเมืองรวมน่าจะมีรายละเอียดมากกว่านี้

ผังที่ออกมาปรากฏว่า แผนผังการสาธารณูปโภคไม่ชัดเจน รวมไปถึงเส้นทางของรถไฟความเร็วสูงก็ย่อมไม่ชัดเจนไปด้วย อันส่งปัญหามายังเรื่องการเวนคืน การโยกย้ายประชาชนจึงมีปัญหา

ประกอบกับผังเมืองรวมที่ดำเนินการไปนั้นไม่สอดคล้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ของการจัดทำและจัดวางผังเมืองรวมตามพระราชบัญญัติการผังเมืองที่ประกาศใช้บังคับในปี พ.ศ.2562

ปัญหาที่จะกระทบต่อเมืองที่ขยายตัวต่อมาก็คือ ระบบโครงข่ายการเชื่อมต่อของระบบสาธารณูปโภค สาธารณูปการ การจราจร การจัดการเรื่องน้ำบริโภคน้ำใช้ ในโครงการ ซึ่งเป็นหัวใจสำคัญของชุมชนเมืองในทุกระดับ และยังเป็นระดับสำคัญสุดในภาคอุตสาหกรรมยิ่งต้องมีความชัดเจนในการใช้อย่างพอเพียงต่อการประกอบกิจการประเภทต่างๆ

เพราะผลที่จะเกิดขึ้นจากระบบสาธารณูปโภคก็คือ การแย่งชิงกันระหว่างภาคประชาชนกับโครงการอุตสาหกรรมต่างๆ ที่จะเกิดขึ้นตามแนวนโยบายของการพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก

ในส่วนของการใช้ประโยชน์ในที่ดินในผังเมืองรวม EEC เรื่องแรกที่น่าวิตกกังวลก็คือ ความไม่ชัดเจนของแผนผังพื้นที่ที่มีขนาดมาตราส่วนที่เล็กมากจนขาดความชัดเจน

และขณะเดียวกันกระบวนการรับฟังความคิดเห็นประชาชนหรือฟังเสียงชาวบ้านที่จะได้รับผลกระทบอย่างใดอย่างหนึ่งในแนวเขตที่ดินหรือบริเวณข้างเคียงไม่ชัดเจน

ที่ไม่ชัดเจนที่สุดก็คือ อัตราส่วนของพื้นที่ดินกับพื้นที่อาคาร (ที่เรียกว่า FAR) กับอัตราส่วนของพื้นที่ว่างกับพื้นที่อาคาร และรวมทั้งขนาด ชนิด ประเภทอาคารที่จะอนุญาตให้ก่อสร้างในพื้นที่นั้น

เพราะส่วนนี้จะผูกพันไปกับระบบสาธารณูปโภคทั้งหมดในท้องที่นั้น และเมื่อขาดรายละเอียดอย่างน้อยก็ต้องเป็นไปตามบทบัญญัติในพระราชบัญญัติการผังเมือง

ความขัดแย้ง ความขัดข้อง กลายเป็นปัญหาของการแย่งชิงสาธารณูปโภคต่อกัน

เฉพาะเรื่องของการมอบพื้นที่ให้ผู้ประกอบการเพื่อจัดเตรียมก่อสร้างยังไม่เรียบร้อย ก็เริ่มมีปัญหาแล้ว หากการดำเนินการในโครงการที่ขาดรูปแบบ แผนผังที่ชัดเจนแล้ว โครงการยิ่งใหญ่เท่าไรปัญหาก็ยิ่งมาก (ตัวอย่างบ้านหลังเดียวที่สนามบินนาริตะกว่า จะแก้ไขก็ใช้เวลาเจรจาว่าความกัน 20 ปี)

แต่นี่ผลกระทบกับประชาชนผู้ยังไม่รู้ว่าโครงการนี้จะดำเนินการอย่างไรและจะเป็นอย่างไร ความขัดแย้งจะดำเนินไปอย่างยาวนานแน่ๆ คงไม่ใช่โครงการ 90 ปี

นายช่าง