พัฒนาเมืองไม่ใช่รัฐประหารเมือง
เลาะรั้ว
ภาพของเมืองที่อึดอัด ภาพของเมืองที่มีความเข้าใจว่าเกิดจากสาเหตุ “ผังเมืองเน่า” นั้น คงให้คำตอบว่า เราคงไม่อาจจะพัฒนาเมืองอย่างที่เราเคยได้ยินว่าแต่ละประเทศเขา ทำกัน
เราไม่อาจพัฒนาเมือง อย่าง เลอเดอฟอง ของปารีส เราไม่อาจพัฒนาเมืองท่าอย่างลียงในฝรั่งเศสได้ เราไม่อาจพัฒนาพื้นที่ในระดับ CHENGDO CO INNOVATION AND COOPERATION CENTER ในนครเฉิงตูของจีนได้ และน่าจะหมายรวมไปถึงโครงการที่จะพัฒนาเขตท่าเรือคลองเตยที่มีการวางแผนวางผังไว้ น่าจะเป็นไปได้ยากมาก
เหตุผลที่เราไม่อาจพัฒนาเมืองในรูปแบบที่มีการเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ที่ดิน ก็คือ ประเทศไทยไม่มีหน่วยงานที่มีวัตถุประสงค์ชัดเจนในการจะพัฒนาเมือง ซึ่งน่าจะต้องมีกฎหมายที่ให้อำนาจ เงิน ที่พร้อมในการพัฒนาเมือง ไม่ว่าจะเป็นไปในรูปแบบใด
ความคิดที่จะพัฒนาเมืองเป็นเพียงแนวคิดที่มาจากผู้บริหารประเทศที่ปรารถนาอยากจะเห็นการปรับปรุง เปลี่ยนแปลงสภาพของเมืองให้สอดคล้องกับแนวนโยบายในการพัฒนาประเทศ แต่มิได้มีความคิดที่จะต้องมาจากการศึกษาและทำความเข้าใจว่า เราจะพัฒนาเมืองหรือพื้นที่ของเมืองหรือพื้นที่ใดในเขตเมืองต้องมีจุดมุ่งหมายจะทำให้พื้นที่นั้นใช้ประโยชน์อย่างไร และศักยภาพของพื้นที่เมือง ณ ที่นั้น เหมาะกับการจะใช้พัฒนาใดๆ ได้ดีที่สุด
แค่อยากให้เหมือนเมืองอื่นที่เคยไปดูไปเห็นมา โดยไม่เคยได้คิดว่า เมืองที่เห็นมาหรือดูมานั้น เขาพัฒนาไปในวัตถุประสงค์ใดเป็นสำคัญ
ความคิดที่จะพัฒนาเมืองด้วยความเข้าใจผิด คงเป็นไปได้แค่พัฒนาระบบถนนหนทางหรือระบบการจราจรได้บางส่วนบางพื้นที่เท่านั้น
ถ้าเราจะพัฒนาเมืองในระบบถนนหนทางหรือบางพื้นที่ได้ก็ตาม เรื่องที่จะต้องตระเตรียมไว้ก็คือ เราได้วางผังวางแผนพื้นที่นี้ไว้บ้างหรือยัง ได้ตระเตรียมกฎหมายที่จะบังคับใช้อย่างไร เตรียมงบประมาณสำหรับการเวนคืนที่ดินไว้หรือไม่
เมืองทุกเมืองต้องมีการพัฒนา เพียงแต่ว่าเราจะเลือกการพัฒนาเมืองในวิถีทางใด และแน่ที่สุดการพัฒนาเมืองไม่ใช่การรัฐประหารเมือง หรือรื้อแล้วสร้างอย่างแน่นอน
นายช่าง
