“การปั่นด้าย” นับเป็นวิธีการอย่างหนึ่ง โดยนำเส้นใยที่ทำให้ฟูตัวแล้วมาดึงให้ยืดเป็นเส้น พร้อมบิดเกลียวเพื่อให้เส้นใยเกาะตัวเป็นเส้นยาวติดต่อกัน หรืออธิบายอย่างง่ายๆ ว่าเป็นการปั่นเส้นใยจนเกิดเป็นเส้นด้ายนั่นเอง
ปัจจุบันสภาพเครื่องปั่นด้ายบางพื้นที่ยังเป็นแบบดั้งเดิม ใช้เวลาค่อนข้างมาก จึงมีการใช้เครื่องจักรเข้ามาทุ่นแรง แต่มีขนาดใหญ่ ราคาสูง และมีค่าใช้จ่ายในการรักษาซ่อมบำรุง มีการพัฒนาให้ตัวเครื่องขนาดเล็กลงกว่าเดิม ระบบควบคุมความเร็วสม่ำเสมอและ มีความเสถียร ในการควบคุมปริมาณความยาวของเส้นด้ายให้ปั่นได้ตามจำนวนรอบที่ต้องการ
3 นักศึกษาจากภาควิชาวิศวกรรมอิเล็กทรอนิกส์และโทรคมนาคม คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี (มทร.ธัญบุรี) ได้แก่ เชษฐ นายเชษฐบุตร ปราบพาล, ตอง น.ส.บุณญิสา มาลิตร์ และ นัฐ นายนัฐนัย ปัททุม จึงเกิดไอเดียร่วมกันออกแบบและสร้างเครื่องปั่นด้ายอัตโนมัติโดยใช้ระบบพีไอดี (PID) ควบคุมการทำงานของมอเตอร์และเอ็นโค้ดเดอร์ ประกอบด้วยโครงสร้างหลักที่มีชุดนับจำนวนรอบการหมุนของมอเตอร์ และชุดควบคุมการเคลื่อนที่ของเส้นด้ายด้วยระบบควบคุมการทำงานโดยใช้บอร์ดอาร์ดูอีโน่ และระบบพีไอดีในการควบคุม โดยมี ดร.วิเชียร อูปแก้ว เป็นอาจารย์ที่ปรึกษา
เชษฐ ตัวแทนทีมกล่าวว่า จากการออกแบบและสร้างเครื่องปั่นด้ายอัตโนมัติสามารถทำงานโดยใช้โปรแกรมควบคุมด้วยบอร์ด อาร์ดูอีโน่ (Arduino) ร่วมกับระบบพีไอดี (PID) สามารถปั่นด้าย 1 หลอดใช้เวลา 3 นาที เมื่อเทียบกับการปั่นด้ายด้วยมือ 1 หลอด ใช้เวลา 4 นาที 50 วินาที ความยาวของเส้นด้ายเฉลี่ย 57 เมตรต่อ 1 หลอด สามารถควบคุมการปั่นด้ายตามปริมาณความยาวที่กำหนดและเวลาที่แน่ชัด
การออกแบบโครงสร้างชิ้นส่วนและหลักการทำงานของเครื่องปั่นด้ายอัตโนมัตินี้ประกอบด้วย 2 ส่วน คือส่วนประกอบด้านฮาร์ดแวร์ ได้แก่ โครงสร้างหลักของเครื่องปั่นด้ายอัตโนมัติ มอเตอร์ เอ็นโค้ดเดอร์ และอุปกรณ์ไมโครคอนโทรลเลอร์ต่างๆ และส่วนประกอบด้านซอฟต์แวร์ คือโปรแกรมอาร์ดูอีโน่ เพื่อควบคุมไปยังระบบ PID และทำงานตามคำสั่งที่ต้องการ โดยกำหนดการนับจำนวนรอบของเส้นด้ายของการควบคุมมอเตอร์เอ็นโค้ดเดอร์ และควบคุมการทำงานลิเนียร์สกรู ในการช่วยให้เส้นด้ายเลื่อนผ่านแกนด้ายอย่างสม่ำเสมอ เมื่อครบจำนวนรอบที่ต้องการเครื่องปั่นด้ายจะหยุดทำงาน หลังจากนั้นผู้ใช้จะตัดเส้นด้ายเพื่อนำไปใช้งานต่อไป
“จากการลงพื้นที่ในชุมชนทอผ้ากลุ่มสตรีทอผ้าพื้นเมืองลายโบราณ หมู่ที่ 15 ต.หนองมะค่าโมง อ.ด่านช้าง จ.สุพรรณบุรี ศึกษาปัญหาและทดลองใช้ พบว่าเครื่องปั่นด้ายอัตโนมัติใช้งานได้จริงและตรงตามความต้องการของชุมชน สามารถทุ่นแรงและยังนำไปใช้งานในกระสวยได้ดีอีกด้วย แต่ยังมีข้อจำกัดที่ต้องพัฒนาปรับปรุงบางประการ เช่น ระยะเวลาการหมุนต่อหลอด โครงสร้างของเครื่อง และระบบไฟสำรอง” ตัวแทนทีมสรุปปิดท้าย
