นับเป็นเวลา 5 ปีแล้วที่ มูลนิธิวิชัย ศรีวัฒนประภา ส่งต่อโอกาสดีๆ ทางการศึกษาให้เยาวชนที่มีผลการเรียนดีแต่ขาดโอกาสและทุนทรัพย์ของโรงเรียนจิตรลดาวิชาชีพ สถาบันเทคโนโลยีจิตรลดา ในสาขาเทคโนโลยีการสร้างเครื่องดนตรีไทย สาขาเฉพาะทางที่มีผู้เรียนน้อยมาก ด้วยพลังแห่งความเชื่อมั่นที่ว่า The Power Of Possibilities “ชีวิตไม่หยุดค้นหาความเป็นไปได้” ล่าสุด สถาบัน ผลิตนักศึกษาทุนมูลนิธิวิชัย ศรีวัฒนประภา คนแรกที่จบสาขานี้ พร้อมนำความรู้มาส่งเสริมสานต่อและร่วมอนุรักษ์ให้วิชาชีพนี้แพร่หลายมากยิ่งขึ้น
ดร.นวลอนงค์ ธรรมเจริญ ผู้อำนวยการโรงเรียนจิตรลดาวิชาชีพ กล่าวถึงความสำคัญของสาขาเทคโนโลยีการสร้างเครื่องดนตรีไทยว่า เกิดจากพระราชดำริในสมเด็จพระกนิษฐา ธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ที่ทรงส่งเสริมสนับสนุนให้โรงเรียนจิตรลดาวิชาชีพ เปิดหลักสูตรสาขาวิชาการสร้างเครื่องดนตรีไทยขึ้นในปี 2561 เป็นครั้งแรกในประเทศไทย เพื่อสร้างคน รุ่นใหม่ในการอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรมดนตรีไทย ให้สามารถเรียนรู้และปฏิบัติได้ใน 3 ศาสตร์ “สร้าง ซ่อม ใช้” นั่นคือ สร้างเครื่องดนตรีเองได้ ซ่อมเป็น และเล่นได้ ปัจจุบันมีนักเรียน 5 รุ่น 23 คน ในแต่ละปีโรงเรียนรับนักเรียนได้ปีละ 5 คน ด้วยความที่สาขานี้มีต้นทุนสูงทั้งเรื่องอุปกรณ์ในการฝึกสอน และอาจารย์ ผู้ฝึกสอนซึ่งต้องดูแลนักเรียนใกล้ชิด แต่สามารถเติบโตขึ้นได้ด้วยการสนับสนุนทุนจากมูลนิธิ วิชัย ศรีวัฒนประภา
“หลายคนมองว่ายาก เพราะเรียนที่นี่บรรเลงอย่างเดียวไม่ได้ ต้องซ่อมสร้างด้วยครบจบในคนเดียว นายภัทรพงศ์ พรมพินิจ จึงถือเป็นนักเรียนคนแรกในประเทศที่จบสาขานี้ อนาคตจะพัฒนาหลักสูตรจนถึงระดับปริญญาตรี นักเรียนที่สนใจเป็นนักสร้าง ซ่อม บรรเลงดนตรีไทย สมัครได้ไม่ต้องกังวลเรื่องอาชีพหลังเรียนจบ เพราะ เป็นสาขาเฉพาะทางที่มีอยู่จำกัด เรามีความรู้ครบองค์ประกอบ ของเครื่องดนตรีทุกชิ้น จึงเป็นที่ต้องการของตลาด อยากให้เด็กไทยที่สนใจเข้ามาเรียน เพื่อช่วยกันอนุรักษ์มรดกไทยให้คงอยู่ตลอดไป” ดร.นวลอนงค์กล่าว
ด้าน นายภัทรพงศ์ พรมพินิจ นักเรียนทุนของมูลนิธิวิชัย ศรีวัฒนประภา นักเรียนคนแรกของประเทศไทยที่จบสาขาเทคโนโลยีการสร้างเครื่องดนตรีไทย กล่าวว่า เล่นดนตรีไทยมาตั้งแต่ ป.3 เริ่มจากเครื่องประกอบจังหวะ ฉิ่ง ฉับ กลอง ก่อนขยายไปสู่ฆ้องวงใหญ่ ระนาด ฯลฯ จนเริ่มอยากรู้เกี่ยวกับดนตรีไทยมากขึ้นถึงขั้นใฝ่ฝันว่าจะสร้างเครื่องดนตรีไทยเองได้ พอรู้ว่าโรงเรียนจิตรลดาวิชาชีพเปิดสาขานี้จึงมาสมัคร เริ่มจาก ปวช. ทั้งรุ่นมี 5 คน เรียนการสร้างพื้นฐานทั้งงานไม้ งานเครื่องหนัง งานกลึง การเทียบเสียง การทำองค์ประกอบต่างๆ ของเครื่องดนตรี เรียนรู้งานที่บ้านครูช่างที่เป็นเลิศในแขนงต่างๆ จนต่อ ปวส. เพื่อให้ได้ความรู้เชิงลึกมากยิ่งขึ้นทั้งเรื่องงานวิจิตรศิลป์ เขียนผูกลาย ฯลฯ จนกระทั่งสร้างเครื่องดนตรีไทยได้
สำหรับการเรียนสาขานี้ ภัทรพงศ์กล่าวว่า ไม่ยากอย่างที่คิด แต่ สิ่งที่ยากคือต้องรู้ตัวเองว่าชอบทำงานนี้จริงๆ ถ้าชอบแล้วจะอยากลุยอยากเรียนรู้อยากซ่อมสร้าง จะกลายเป็นความสนุก ดนตรีไทยมีเสน่ห์ในตัวเอง เป็นความคลาสสิค ทำให้เห็นวิวัฒนาการดนตรีไทย ที่สำคัญทำให้เราไม่ลืมรากเหง้า ล่าสุดตนเองผ่านการสอบคัดเลือกโครงการสอนภาษาไทยและวัฒนธรรมไทยในต่างประเทศ ประจำปี 2566 โดยจะไปเป็นครูอาสาประจำการ 1 ปี ที่วัดไทยในลอสแองเจลิส สหรัฐอเมริกา ทำหน้าที่สอนดนตรีไทยและเป็นทูตวัฒนธรรม ขอบคุณผู้ใหญ่ใจดีที่เห็นคุณค่าและสนับสนุนความฝันของเด็กคนหนึ่งโดย มอบทุนการศึกษาให้ตลอด 5 ปี
