บทสรุปของ นายจตุพร พรหมพันธุ์ ต่อ “สถานการณ์” กำลังได้รับความสนใจ
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ณ เบื้องหน้า การออกมาเคลื่อนไหวด้วยความเกรี้ยวกราดของ นายอดิศร เพียงเกษ ต่อตำแหน่ง “ประธานสภา”
แม้สังคมจะจับคู่ไปกับ นายภูมิธรรม เวชยชัย
แต่ในสายตาและประสบการณ์ของ นายจตุพร พรหมพันธุ์ กลับเห็นว่าเสมอเป็นเพียงการเล่นละครโดยมีเป้าประสงค์แน่นอนในทางการเมือง
เป็นละครในแบบ “คนเดือนตุลา” ด้วยกัน
ภาพของ “คนเดือนตุลา” ทรงความหมายเสมอในการเคลื่อนไหวทางการเมือง
มิได้เป็นการเมืองในเดือนตุลาคม 2516 มิได้เป็นการเมืองในเดือนตุลาคม 2519 ยังเป็นการเมืองในเดือน “พฤษภาคม”
ไม่ว่าเดือนพฤษภาคม 2553 ไม่ว่าเดือนพฤษภาคม 2566
ไม่ว่า “คนเดือนตุลา” ที่อยู่ในพันธมิตรประชาชน เพื่อประชาธิปไตย ไม่ว่า “คนเดือนตุลา” ที่อยู่ในมวลมหาประชาชน “กปปส.”
ณ วันนี้เป็น “คนเดือนตุลา” ในพรรคเพื่อไทย
ถามว่าบทบาทของ นายอดิศร เพียงเกษ นั้นยังเข้มด้วยจิตวิญญาณ “คนเดือนตุลา”
บทบาทภายใต้ข้อเสนอให้โควตาตำแหน่ง “ประธานสภา” เป็นของพรรคเพื่อไทย ยืนอยู่บนฐานแห่งผลประโยชน์ของประชาชนหรือว่าของใคร
เป็นความยิ่งใหญ่ของ “ประชาชน” หรือของ “พรรคเพื่อไทย”
ท่าทีในแบบของ นายภูมิธรรม เวชยชัย ยังอยู่บนเ ส้นทางเดียวกันกับของ นายจาตุรนต์ ฉายแสง หรือว่า เบี่ยงเบนหันเหไปอย่างไร
คำตอบอยู่ที่ตำแหน่ง “ประธานสภา”
อย่าคิดว่าทุกจังหวะก้าว แต่ละลีลา นายอดิศร เพียงเกษ จะมาแล้วและผ่านไป
ไม่เพียงแต่สร้างความประทับใจให้กับหลายคนภายในพรรคเพื่อไทย หากแต่กำลังสร้างความประทับใจให้กับหลายคนในพรรคก้าวไกล
รวมถึงคนที่เลือกพรรคก้าวไกล พรรคเพื่อไทย มากับมือ
