มีความแตกต่าง “น้อยมาก” ระหว่างคำประกาศ “ผมเป็นนักการเมือง” จาก พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา กับคำประกาศ “ผมไม่ใช่นักการเมือง” จาก พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ
อาจเพราะคนแรกเป็น “นายกรัฐมนตรี”
อาจเพราะคนหลังเป็น “รองนายกรัฐมนตรี” และ “รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม”
อาจเพราะ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ ยืนยันอย่างหนักแน่นและจริงจังว่า จะไม่ลงเลือกตั้งอย่างแน่นอน
แต่ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ก็ไม่ลงเลือกตั้งเหมือนกัน
จุดที่แตกต่างจึงอยู่ที่ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา พร้อมที่จะเป็นนายกรัฐมนตรี คนนอก ขณะที่ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ ยืนยันที่จะสนับสนุน พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา
เด่นชัดอย่างยิ่งว่า บทบาทของ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ อยู่ในจุดอันเป็นผู้สนับสนุนและอยู่ในสถานะอย่างที่ พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ เรียกว่าเป็น “กองหนุน”
ตรงนี้ต่างหากที่น่าสนใจ
รับรู้กันตั้งแต่รับราชการทหารแล้วว่า เส้นทางของ พล.อ.อนุพงษ์ เผ่าจินดา เส้นทางของ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ดำเนินไปบนเส้นทางเดียวกันกับของ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ
โดยมีจุดเริ่มมาจากกองพลทหารราบที่ 2 มหาดเล็กรักษาพระองค์
จากนั้นก็เติบใหญ่พัฒนาไปยังตำแหน่งแม่ทัพภาคที่ 1 ตำแหน่ง 5 เสือในสำนักผู้บังคับบัญชากองทัพบก และที่สุดก็คือ ผู้บัญชาการทหารบก
แม้ว่า พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ จะหยั่งเชิงเข้ามายังแวดวงการเมืองผ่านตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมในรัฐบาล นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ
แต่อย่างมากก็เพียงอยู่ที่ตำแหน่ง “รองนายกรัฐมนตรี”
เมื่อผ่านรัฐประหารในเดือนพฤษภาคม 2557 และพล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ทะยานจากตำแหน่งหัวหน้าคสช.เป็น “นายกรัฐมนตรี”
พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ ก็เป็นรองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
ขณะที่ พล.อ.อนุพงษ์ เผ่าจินดา ปักหลักอยู่ที่ตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย เป็นฐานในทางฝ่ายปกครองให้กับหัวหน้ารัฐบาล
นี่คือจุดที่ ประวิตร+อนุพงษ์ ดำรง
จึงเป็นอันเด่นชัดว่าสถานะแห่งความเป็น “นักการเมือง” ของ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา คือ การเป็นหัวหน้าคสช.และการเป็นนายกรัฐมนตรี
ขณะที่อีก 2 คนไม่ใช่ “นักการเมือง”
เพราะ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ เป็นรองนายกรัฐมนตรี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ขณะที่ พล.อ.อนุพงษ์ เผ่าจินดา เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
จุดต่างของเป็นหรือไม่เป็น “นักการเมือง” อยู่ตรงนี้
จึงทั้งแจ่มชัด และเหลื่อมซ้อนในขณะเดียวกัน
