บทบาทของ นายวิโรจน์ ลักขณาอดิศร กำลังกลายเป็น “ปรากฏการณ์” แหลมคม
ไม่เพียงเพราะที่ริเริ่มผ่าน #ส่วยทางหลวง ได้ขยายเข้าไปสู่พรมแดนของ #ส่วยล็อตเตอรี่ และเริ่มเห็นเค้าลางผ่าน #ส่วยรถโรงเรียน
หากที่สำคัญคือ ก่อผลสะเทือน สร้างความเปลี่ยนแปลง
เหมือนกับการเปลี่ยนแปลงในตำแหน่งผู้บังคับการตำรวจทางหลวงจะเป็นรูปธรรม แต่ในความเป็นจริงมีการเปลี่ยนแปลงมากมายตามมา
นั่นก็คือ เกิด “คำถาม” ในทาง “ความคิด”
ความแหลมคมอย่างยิ่งคือ คำถามไปยัง “บทบาท” การดำรงอยู่ของ “ส.ส.”
ลักษณะการแสดงออกในแบบของพรรคก้าวไกล โดยมีท่วงทำนองของ นายวิโรจน์ ลักขณาอดิศร เป็นตัวแทนอันร้อนแรงเร่งเร้า
ถือว่าเป็น “ของใหม่” ดำรงอยู่อย่างเป็น “ของแปลก”
ก็เหมือนกับเสียงท้วงติงต่อการเคลื่อนไหวของ นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ ว่าทำไมต้องมีการทำ MOU ทำไมต้องมีการเดินสายไปในแต่ละพื้นที่
อยู่เฉยๆ รอคำรับรองจาก กกต. รอวัน “เปิดสภา” มิได้หรือ
คำถามเกิดขึ้นเพราะว่าสะท้อนความแตกต่างไปจากขนบเดิม ความเคยชินเดิม
ภาพการประชุมสรุปผลงานของ ส.ส.และผู้สมัครรับเลือกตั้งพรรคก้าวไกลที่พัทยา ชลบุรี ก็เป็นเรื่องแปลก เป็นเรื่องใหม่ในทางการเมือง
บทบาทการแก้ปัญหาของ ส.ส.ไอซ์ รักชนก ก็เป็นเรื่องแปลก
ยิ่งการขับเคลื่อนทั้งระดับพรรค ทั้งระดับตัวบุคคล แต่ละเขต แต่ละพื้นที่ ก็มิได้ทำอย่างเงียบๆ ตรงกันข้าม เปิดเผยต่อสาธารณะ
มองจากสายตาเดิมๆ ย่อมไม่คุ้น ย่อมเป็นเรื่องแปลก
ถามว่าเป้าหมายของพรรคก้าวไกล เป้าหมายของ ส.ส.พรรคก้าวไกลคืออะไร
ตอบได้เลยว่าคือการทำงาน คือการเข้าไปรับใช้ประชาชน คือการสมานบทบาทของ ส.ส. ของ ส.ก.ให้เป็นเนื้อเดียวกับมวลชนในพื้นที่ของตน
คำถามก็คือ มีผลต่อ “การเลือกตั้ง” ข้างหน้า หรือไม่
