ปฏิบัติการของ นายดวงฤทธิ์ บุนนาค เป็น “งานศิลปะ” ที่มีลักษณะทาง “การเมือง”
เห็นได้จากคำประกาศที่ว่า เป็นเหมือน“เล็ตเตอร์ ทู ฟรีด้อม” เป็น “จดหมายสู่อิสรภาพ” นั่นก็คือ “ฟรีด้อม ทู บี”นั่นก็คือ“ฟรีด้อม ทู แอ็กต์”
เพื่อแสดง “ความรับผิดชอบ” ต่อ “คำพูด” ของตนเอง
อันได้แก่การเคยเปล่งคำประกาศว่า “ถ้าพรรคเพื่อไทยจับมือกับพรรคพลังประชารัฐ ผมจะยอมให้เอาขี้ปาหัว”
ซึ่งในวันที่ 2 กันยายน ก็ “ปฏิบัติ” ตาม “คำประกาศ”
จากนี้จึงเห็นอย่างเด่นชัดว่า “ปฏิบัติการ” ของ นายดวงฤทธิ์ บุนนาค ดำรงอยู่เช่นใด
มองมุมหนึ่งก็คล้ายกับเป็นเรื่องของปัจเจก เป็นเรื่องส่วนตัว แต่ขณะเดียวกัน การประกาศของ นายดวงฤทธิ์ บุนนาค ก็มีลักษณะยึดโยงเกี่ยวเนื่อง
เนื่องจากเป็นคำประกาศผ่านรายการ “คลับเฮาส์”
ทั้งยังเป็นคลับเฮาส์ที่ แคร์ คิด เคลื่อน ไทย เป็นเจ้าของพื้นที่ และ นายดวงฤทธิ์ บุนนาค ยังเป็นพิธีกรและเป็นแกนนำของ แคร์ คิด เคลื่อน ไทย
นี่จึงเป็น “งานศิลปะ” ที่มีพื้นฐานแห่ง “การเมือง”
ไม่ว่าเป็นงาน “ศิลปะ” ไม่ว่าเป็นเรื่อง“การเมือง” ย่อมสัมพันธ์กับสังคม สาธารณะ
เมื่อปรากฏอยู่ในที่ “สาธารณะ” ก็ยากเป็นอย่างยิ่งต่อการควบคุม ไม่ว่าองค์ประกอบของผู้เข้าร่วม ไม่ว่าผลกระจายที่ขยายออกไป
ยิ่งเครื่องมือแห่งปฏิบัติการมี “กลิ่น” ก็ย่อมมีความฟุ้ง
เป็นความฟุ้งไปโดยรอบตัวตนของ นายดวงฤทธิ์ บุนนาค เป็นการกระจายไปยังองค์กร แคร์ คิด เคลื่อน ไทย ที่ นายดวงฤทธิ์ บุนนาค สังกัดอยู่
รวมถึงพรรคเพื่อไทย รวมถึงพรรคพลังประชารัฐ
ความละเอียดอ่อนอย่างยิ่งมิได้มีพื้นฐานมาจาก “กลิ่น” แห่ง “สัญลักษณ์”
ตรงกันข้าม ในเมื่อ “คำประกาศ” ในเนื้อหาเดียวกันนี้มิได้มาจากปากของ นายดวงฤทธิ์ บุนนาค เพียงปากเดียว หากแต่กึกก้องมาจากหลายปาก
“กลิ่น” ที่ฟุ้งกระจายก็ย่อมจะ “แปดเปื้อน” ไปด้วย
