กรณี “กำนันนก” จะมีทิศทางในการยกระดับไปสู่ “บทสรุป” ใดในทาง “การเมือง”
ความพยายามของ พล.ต.อ.สุรเชษฐ์ หักพาล ในฐานะ “รองผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ” กำลังถูกตั้ง “คำถาม” และต้องการเห็น “คำตอบ”
มิได้เป็นคำถามไปยัง “สำนักงานตำรวจแห่งชาติ” เท่านั้น
หากแต่ที่สำคัญยังเป็นคำถามไปยัง “รัฐบาล” ไม่ว่าจะเป็น “นายกรัฐมนตรี” ไม่ว่าจะเป็น “รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย” ไม่ว่าจะเป็น “กระทรวงยุติธรรม”
เพราะว่า “กรณีกำนันนก” คือการปรากฏของ “แพนดอรา”
ถามว่าสถานะของ “กำนันนก” ดำรงอยู่ในระดับที่อาจเรียกได้ว่าเป็น “บ้านใหญ่” หรือไม่
หากวัดจาก “ท่าที” ของแต่ละคนก็จะจับได้ถึง “ความนัย” แห่งความรู้สึกว่าเกิดขึ้นและดำรงอยู่อย่างไรในความเป็นจริง
ไม่ว่าจะมาจาก “เจ๊เจี๊ยบ นครปฐม” ไม่ว่าจะมาจาก “เฮียชาดา”
ทุกคนยอมรับว่า “กรณีกำนันนก” ฉายให้เห็นแผลอันเหวอะหวะจริง แต่ก็ไม่แน่ใจว่า “กำนันนก” จะเป็น “บ้านใหญ่” อย่างเป็นจริงหรือไม่
แม้ไม่ได้เป็น “บ้านใหญ่” แต่ฉายสะท้อนให้เห็น “บ้านใหญ่”
มีคนจำนวนไม่น้อยเกิดนัยประหวัดไปยังบทบาท นายอานันท์ ปันยารชุน
ไม่ว่าจะเป็นบทบาทเรื่อง “ท่อส่งน้ำมัน” จากเมียนมา ไม่ว่าจะเป็นบทบาทในเรื่องสถานการณ์ใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้
นั่นคือ บทบาทในฐานะ “คนกลาง” ในการ “แก้ไขปัญหา”
แม้กระทั่งหลังสถานการณ์สลายการชุมนุมเดือนเมษายน พฤษภาคม 2553 ก็ยังมีการจัดตั้ง “คณะกรรมการ” ในรูปแบบลักษณะเดียวกันนั้นขึ้น
เป็น “คณะกรรมการอิสระ” ดำรงอยู่อย่างเที่ยงธรรมเพื่อ “ตรวจสอบ”
ความจริง “กรณีกำนันนก” น่าจะเป็นโอกาสอันดียิ่งต่อรัฐบาล นายเศรษฐา ทวีสิน
ไม่เพียงเป็นโอกาสในการใช้เป็น “กระดานหก” ในการค้นหาความจริง และเป็นจุดเริ่มต้นใน “การพัฒนา” กิจการของตำรวจให้ “รับใช้ประชาชน”
หากทำสำเร็จก็จะสร้าง “คะแนนนิยม” ได้โดยฉับพลัน
