ในที่สุด “พี่เต้น” นายณัฐวุฒิ ใสยเกื้อ ก็มี “ที่ยืน” ใหม่อันแข็งแกร่ง และมั่นคง
นั่นก็คือ การอำลาจากตำแหน่ง “ผู้อำนวยการ” ครอบครัวเพื่อไทย แล้วปักหลักอยู่ที่ร้านอาหาร “เยี่ยมใต้” ในย่านนนทบุรี ไม่ห่างกรุงเทพฯ เท่าใดนัก
ดำรงอยู่ในสถานะ “พนักงานเสิร์ฟ” อันมากด้วยความตื่นตัว เร่าร้อน
เพราะว่าเจ้าของอย่างแท้จริงเป็นของ “ภรรยา” และต้องการประกอบธุรกิจเพื่อเป็นแหล่งเสริมเติมรายได้ให้กับครอบครัว
ท่ามกลางสถานะที่ “ไม่แน่นอน” ในทางการเมือง
เหมือนกับการได้เป็นรัฐบาลของพรรคเพื่อไทยจะกลายเป็น “หลักประกัน” แข็งแกร่ง
เพราะว่าก่อนการเลือกตั้งในเดือนพฤษภาคม นายณัฐวุฒิ ใสยเกื้อ ยืนระยะในตำแหน่ง “ผู้อำนวยการ” ครอบครัวเพื่อไทย และ “ผู้ช่วยหาเสียง”
แต่ก็ต้องยอมรับว่าการประกอบส่วนของ “รัฐบาล” มี “คำถาม”
เป็นคำถามที่ภายในพรรคเพื่อไทยอาจยอมรับใน “ความเป็นจริง” ที่ดำรงอยู่เบื้องหน้า แต่ดูเหมือนว่า “พี่เต้น” นายณัฐวุฒิ ใสยเกื้อ จะไม่สุกงอม
ไม่สุกงอมเพราะมี “พรรคการเมือง” ของ “ลุงลุง” ร่วมอยู่
กระนั้น โดยความยืดหยุ่นของ “พี่เต้น” นายณัฐวุฒิ ใสยเกื้อ จึงมีการพลิกแพลง
เป็นการพลิกแพลงสภาพที่เรียกว่า “วิกฤต” ให้กลายเป็น “โอกาส” ในทางการเมือง แปร “เยี่ยมใต้” ให้กลายเป็นร้านอาหาร “ยอดนิยม”
เห็นได้จากกระบวนการทาง “การตลาด” อันแยบยล
ทางหนึ่ง บรรดาแขกรับเชิญต่างทยอยเข้าไปลิ้มชิมอาหาร ทางหนึ่ง ในฐานะพนักงานเสิร์ฟ “พี่เต้น” นายณัฐวุฒิ ใสยเกื้อ สร้างความบันเทิงอย่างสร้างสรรค์
ทำให้กระบวนการ “เยี่ยมใต้” ไหวเคลื่อนอย่างมีกัมมันตะ
มีความแตกต่างระหว่าง “พี่ตู่” นายจตุพร พรหมพันธุ์ กับ “พี่เต้น” นายณัฐวุฒิ ใสยเกื้อ
คนแรก ดำรงอยู่ในสถานะแห่ง “คอมเมนเตเตอร์” ยึดครองพื้นที่ด้านการวิเคราะห์ คนหลังมีความสุขกับการรีวิวอาหารอย่างพิสดาร ชวนชิม
คนหนึ่งยังเป็น “การเมือง” แต่อีกคนหนึ่ง “ไม่” การเมือง
