การชุมนุมของกลุ่มแนวร่วมปฏิวัติประชาชนปกป้องแผ่นดิน หรือ นปผ. นำโดย “กำนันมะโน” นายมะโน เครือแก้ว กำนันตำบลกระบี่น้อย จ.กระบี่ ที่ปักหลักบริเวณหน้าทำเนียบรัฐบาล
เป็นอีกหนึ่งโจทย์ร้อนที่รัฐบาลอนุทินต้องเร่งรับมือ เพราะสัญญาณหลายด้านชี้ว่าการชุมนุมอาจไม่จบลงในเวลาอันสั้น
ข้อเรียกร้องกลุ่มผู้ชุมนุมมี 3 ด้านหลัก ได้แก่ ด้านพลังงาน เรียกร้องให้ลดราคาน้ำมันทุกชนิดลงทันทีลิตรละ 10 บาท พร้อมเปิดเผยโครงสร้างราคาและค่าการกลั่น ด้านเศรษฐกิจและปากท้อง
ต้องการให้แก้ปัญหาค่าครองชีพ สินค้าแพง และราคาพืชผลเกษตรตกต่ำ และด้านสังคมและการเมือง ต้องการให้ปราบปรามยาเสพติด ทุจริตคอร์รัปชั่น การซื้อขายตำแหน่ง และกลุ่มทุนสีเทาอย่างจริงจัง
ปัญหาคือข้อเรียกร้องบางเรื่อง โดยเฉพาะการลดราคาน้ำมัน 10 บาทต่อลิตร เป็นเงื่อนไขที่รัฐบาลทำได้ยากในทันที เพราะกระทบทั้งโครงสร้างราคา ภาษี และกองทุนน้ำมัน เมื่อจุดยืนสองฝ่ายยังห่างกัน โอกาสที่การเจรจาจะจบง่ายๆ จึงมีไม่มาก
ยิ่งไปกว่านั้น การชุมนุมไม่ได้จำกัดอยู่เฉพาะกลุ่มกำนันมะโน แต่เริ่มมีเครือข่ายผู้เดือดร้อนจากหลายพื้นที่เข้ามาสมทบ ทั้งกลุ่มคัดค้านเหมืองแร่โพแทช กลุ่มคนจันท์ไม่เอาเขื่อน และเครือข่ายทวงคืนพืชสวนโลก จ.นครราชสีมา ทำให้เวทีหน้าทำเนียบมีโอกาสกลายเป็นจุดรวมของสารพัดปัญหาที่ประชาชนไม่พอใจนโยบายรัฐ
การประสานเครือข่ายกับนักเคลื่อนไหวและบุคคลทางการเมือง รวมถึงการกำหนดกรอบชุมนุมตั้งแต่ 8 พ.ย.ถึง 7 ธ.ค.
ยังสะท้อนว่าผู้จัดการชุมนุมวางเป้าหมายเคลื่อนไหวระยะยาว โดยให้ช่วงเวลาสอดคล้องกับกระแสการอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐบาลในสภา
ฝ่ายรัฐบาลยืนยันพร้อมรับฟังและไม่ขัดขวางการชุมนุมโดยสงบและถูกกฎหมาย ขณะที่ตำรวจวางมาตรการรักษาความปลอดภัยรอบทำเนียบ ดังนั้น แม้แนวโน้มการชุมนุมอาจยืดเยื้อ แต่โอกาสจะยกระดับขับไล่รัฐบาลมีไม่มาก ข้อเรียกร้องส่วนใหญ่ยังเปิดช่องให้เจรจากันได้
แต่ที่ต้องระวังคือความเหนื่อยล้าของผู้ชุมนุม การกระทบกระทั่งกับเจ้าหน้าที่ การเข้ามาของกลุ่มการเมืองหรือมือที่สาม ตลอดจนผลกระทบต่อการจราจรและการทำมาหากินของประชาชน หากสะสมยืดเยื้ออาจกลายเป็นความขัดแย้งใหญ่ได้
รัฐบาลจึงต้องตัดไฟแต่ต้นลม ส่งตัวแทนเข้าหารือกลุ่มผู้ชุมนุมเพื่อลดแรงกดดัน เพราะบทเรียนในอดีตชี้ชัดว่าความรุนแรงไม่ใช่ทางออก เจ้าหน้าที่รัฐและแกนนำผู้ชุมนุมต้องอดทน ไม่สร้างเงื่อนไขให้เกิดการปะทะ
ทุกฝ่ายควรมีข้อสรุปจากบทเรียนในอดีตว่า การใช้ความรุนแรง นอกจากประชาชนจะได้รับผลกระทบ ยังทำให้ข้อเรียกร้องที่มีเหตุผลสูญเสียความชอบธรรมในสายตาสังคมอีกด้วย
