อาจเพราะถูกกลบด้วยสถานการณ์ “เปรี้ยว-เปรี้ยว” อาจถูกกลบด้วยภาพการขนอาวุธที่ตราด
ทำให้กรณี”ห้องวงษ์สุวรรณ”เงียบ
ความสงสัยอยู่ที่ว่าเป็นความเงียบเพราะสถานการณ์แวดล้อม เนื่องจากมีกรณีอื่นอึกทึกครึกโครมกว่า
หรือเงียบเพราะอยากให้เงียบ
ความอยากให้เงียบมิได้เป็นความอยากอันดำรงอยู่ภายในสำนักงานตำรวจแห่งชาติแน่นอน
หากแต่มาจากระดับที่”ใหญ่”กว่า
มีข่าวกระเส็นกระสายออกมาในทางลับว่าคนที่จะพูดเรื่องระเบิด”ห้องวงษ์สุวรรณ”ได้มี 2 คนเท่านั้น
เป็น 2 คนระดับพล.อ. และระดับ พล.ต.อ.
ไม่ว่าคำสั่ง”ลับ”ที่ปรากฏในลักษณะของรายงานจาก”แหล่งข่าว”ระดับสูงจะต้องการอะไร
แต่ที่อยากให้”เงียบ” กลับกลายเป็น”ไม่เงียบ”
ข่าวอันเกี่ยวกับระเบิดไม่ว่าจะเป็นเมื่อวันที่ 5 เมษายน ไม่ว่าจะเป็นเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม ไม่ว่าจะเป็นเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม
จึงหายไปจาก”หน้า 1″ ของ”สื่อ”
พล.ต.อ.ศรีวราห์ รังสิพราหมณกุล มีเรื่องเอ็ม 67 ทางพัสดุภัณฑ์ ขยายผลไป 15 จังหวัดทั่วประเทศ
ตามมาด้วยแลนด์ครุยเซอร์ที่เขาหัวล้าน ตราด
พล.ต.อ.จักรทิพย์ ชัยจินดา ก็นั่งแถลงข่าวโดยมี”เปรี้ยว”อยู่ไม่ห่างออกไป
“ห้องวงษ์สุวรรณ”จึงหายไปจาก”วงจร”
ยิ่งต้องการให้เงียบ แต่ในความเป็นจริงกลับอึกทึกครึกโครมและมากด้วยสีสันพรรณราย
หากแต่เป็นไปในเชิง”ข่าวลือ”
มีคำถามว่าเจ้าของแจกันใน”ห้องวงษ์สุวรรณ”เป็นใคร มีคำถามว่าทำไมกล้องวงจรปิดจึงมีปัญหา
โยงเข้าไปยังบางคำพูดจาก “คนโต”
นั่นก็คือ คำพูดที่ว่าระเบิดมาจาก”คนใกล้ๆ” ไม่ได้มาจาก”คนไกล”
“ความเงียบ” จึงกลายเป็น “อุปกรณ์”สำคัญ
