คอลัมน์ บทบรรณาธิการ
คณะอนุกรรมการประชาสัมพันธ์ของ คณะกรรมการเตรียมการสร้างความสามัคคีปรองดอง เพิ่งสรุปผลการรับฟังความเห็นของประชาชนในการสร้างความสามัคคีปรองดอง ผ่านเวทีที่ฝ่ายรัฐจัดขึ้น ว่ามุ่งเน้นไปเรื่องเศรษฐกิจ
ย้ำว่าเรื่องปากท้องเป็นเรื่องที่ประชาชน ส่วนใหญ่ให้ความสำคัญและกล่าวถึงมาก หากไม่ได้รับการดูแลหรือปรับปรุงให้เท่าเทียม เป็นธรรม จะเป็นสาเหตุหนึ่งที่นำไปสู่การแบ่งฝ่ายและความขัดแย้งในอนาคต
ข้อสรุปนี้แม้เป็นเรื่องที่ทราบกันโดยทั่วไป แต่ถือว่ายังคงน่าสนใจและน่าใส่ใจในการค้นหาทางออก
ประเด็นสำคัญในข้อสรุปนี้อยู่ที่ความ เหลื่อมล้ำในการกระจายรายได้ การจัดสาธารณูปโภคขั้นพื้นฐานจากภาครัฐ ปรากฏชัดระหว่างสังคมเมืองกับสังคมชนบท ผ่านสภาพความเป็นอยู่และคุณภาพชีวิตของกลุ่มผู้ด้อยโอกาสกว่า
ประชาชนมีความเห็นร่วมกันว่า การรวมศูนย์อำนาจในการบริหารจัดการไว้ที่ส่วนกลางมากเกินไป ทำให้บางนโยบายไม่สอดคล้องกับวิถีชีวิตของชุมชน
ดังนั้น รัฐจำเป็นต้องส่งเสริมความรู้และกระจายรายได้สู่ชนบท ด้วยการส่งเสริมการเกษตรอุตสาหกรรม และพัฒนาการแข่งขันผ่านนวัตกรรมมากขึ้น รวมไปถึงความช่วยเหลือต่างๆ
แต่สิ่งที่ขาดหายไปในข้อสรุปนี้คือการเมือง
หนทางของการคลี่คลายปัญหาความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจของนานาประเทศที่ถอดบทเรียนออกมาแล้วล้วนต้องพึ่งพากลไกทางการเมือง
โดยเฉพาะประเทศที่มีความเหลื่อมล้ำต่ำ มีความโปร่งใสในโครงสร้างทางเศรษฐกิจสูง ล้วนมีกลไกทางการเมืองที่เป็นประชาธิปไตย
มีสังคมที่เคารพกติกาเสียงส่วนมากในระบอบประชาธิปไตย และให้โอกาสเสียงส่วนน้อยในการทำหน้าที่ตรวจสอบ ติติง และชี้จุดอ่อนของนโยบายต่างๆ
หากการปรองดองจะต้องเริ่มต้นด้วยการลดความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจและสังคม หนทางสำคัญคือต้องกระจายอำนาจทางการเมืองก่อนด้วยระบอบที่อำนาจอยู่ในมือประชาชน
