ใบตองแห้ง : สู่ ‘เกลียดรัฐเกลียดทุน’

26 พ.ย. 2564 - 08:26 น.

คอลัมน์ ใบตองแห้ง

เกาะติดข่าว กดติดตาม ข่าวสด

สู่ ‘เกลียดรัฐเกลียดทุน’

True ควบรวม Dtac เจ้าสัวจะมีอำนาจเหนือตลาด? รัฐมนตรีบอกเป็นเรื่องธุรกิจ ไม่เห็นผูกขาดตรงไหน บางประเทศ (เช่นเกาหลีเหนือ) มีผู้ให้บริการรายเดียวด้วยซ้ำไป กขค. (กรรมการแข่งขันการค้า) ก็ขวางคอไม่ได้ ปัดเป็นอำนาจ กสทช. ซึ่งอ้างว่าคุมได้แต่บริษัทลูก บริษัทแม่เจรจากันห้ามไม่ได้

สุดท้ายคงซ้ำรอยแม็คโครควบโลตัส กขค.อ้างยังมีบิ๊กซี ไม่ถือว่าผูกขาด นี่ถ้า AIS ยังเป็นของทักษิณ แล้วจะซื้อ Dtac ม็อบสีธงชาติคงลุกฮือปิดเมืองไล่ “ทุนสามานย์” แต่พอเป็นยุคตู่ ม็อบคนดีที่แท้ทรู กลายเป็นธรรมะธัมโมเข้าวัดสวัสดีวันจันทร์

กระนั้น คนรุ่นใหม่ในโลกโซเชี่ยลปะทุอารมณ์คุคั่ง ถึงขั้นเรียกร้องให้ชูนิ้วที่ 4 ปฏิรูประบอบทุนผูกขาด เป็นอีกหนึ่งเป้าหมายของขบวนต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย ส่งเสริมการแข่งขันที่เป็นธรรม

“คนรุ่นใหม่เกลียดทุน (ใหญ่)” เป็นปรากฏการณ์ที่เกิดพร้อมม็อบสามนิ้ว เห็นได้จาก #NoCPTPP 1.3 ล้านทวีต ตอนมีข่าวจะเสนอเข้า ครม.เป็นวาระลับ ฟังเหมือนกับคนรุ่นใหม่ต่อต้านทุนนิยม แต่ไม่ใช่ ที่เรียกร้องคือประชาธิปไตยทุนนิยม แม้บางคนสนใจสังคมนิยมประชาธิปไตยแบบยุโรป แต่จำนวนมากก็ลงทุนบิตคอยน์

คนรุ่นใหม่เรียกร้องประชาธิปไตย ด้วยจิตสำนึกไม่พอใจความเหลื่อมล้ำไม่เป็นธรรม อำนาจผูกขาด ทั้งโดยรัฐโดยทุน ที่ต่อต้าน CPTPP เพราะเกรงเกษตรกรตกเป็นทาสถูกผูกขาดสายพันธุ์พืช รวมทั้งพืช GMO ซึ่งมีผลต่อสุขภาพ คุณภาพชีวิต เหมือนที่ต้านพาราควอต

จำได้ไหม มูลนิธิชีววิถีเคยเปรียบเทียบ กล้วยหอมไทยในร้านสะดวกซื้อใบละ 9 บาท เกษตรกรได้ใบละ 50 สตางค์ กล้วยหอมยุโรปใบละ 11 บาทแต่ค่าแรงต่างกันเกือบสิบเท่า นั่นแหละที่คนรุ่นใหม่สะเทือนใจ

พูดอย่างนี้เดี๋ยวจะว่าไม่เป็นธรรมกับเจ้าสัว แต่ไม่ใช่เรื่องของบริษัทหนึ่งบริษัทใด มันเป็นปัญหาเชิงระบบ ของเศรษฐกิจในยุค Disruption ซึ่งเศรษฐกิจแบบเก่าพังทลาย โลกอนาคตไม่มีความมั่นคงอีกต่อไป ไม่เหมือนคนรุ่นพ่อรุ่นแม่ที่เป็นพนักงานแบงก์ พนักงานบริษัท ไปจนเกษียณ

คนรุ่นใหม่ต้องต่อสู้แข่งขัน ต้องปรับตัวอยู่เสมอ สิ่งที่เขาเรียกร้องต้องการ จึงได้แก่การแข่งขันเป็นธรรม โอกาสที่เท่าเทียม ไม่ถูกกีดกันโดยอำนาจผูกขาดหรืออภิสิทธิ์ชน มีรัฐสวัสดิการรองรับ ซึ่งไม่ได้หมายความถึงรัฐต้องจ่ายเงินเลี้ยงดูอย่างที่บิดเบือน แต่หมายถึงบริการสาธารณะที่มีคุณภาพ มีหลักประกันบางด้าน เช่นคุณภาพการศึกษาสาธารณสุข

แต่คนรุ่นใหม่กำลังรู้สึกว่า โอกาสของคนรุ่นเขาตีบตัน ถูกปิดกั้น ภายใต้รัฐที่ใหญ่โต เทอะทะ ไร้ประสิทธิภาพ สิ้นเปลือง “ภาษีกู” เอื้ออภิสิทธิ์ กฎระเบียบจุกจิก วางอำนาจ แล้วทุนเก่าก็ผูกขาดจนแทบไม่เหลือตลาดแข่งขัน

ดราม่าซื้อไอโฟนแจกข้าราชการทำเนียบจึงพุ่งปรี๊ดมาพร้อมกัน เป็นอารมณ์ “เกลียดทุน (ผูกขาด) เกลียดรัฐ” เหมือนที่ไม่พอใจงบลับ งบกองทัพ งบปิดทองหลังพระ

ความรู้สึกตีบตันไม่ใช่แค่เมืองไทย จีนแผ่นดินใหญ่ก็เกิดปรากฏการณ์ “หนุ่มสาวจีนหมดไฟ” ทำงานหนักแค่ไหนไม่ประสบความสำเร็จ ไม่เหมือนคนรุ่นพ่อรุ่นแม่ที่สร้างตัวจากศูนย์ เพราะมาทีหลังโอกาสปิดเกือบหมด ทำร้านอาหารก็หมดตัว คนรวยคือแฟรนไชส์หรือธุรกิจแพลตฟอร์ม

พลังที่ระเบิดทางการเมืองจึงสะท้อนความรู้สึก “มองไม่เห็นอนาคต” เพราะโอกาสทางเศรษฐกิจถูกปิดกั้น เพราะรัฐล้มเหลว ผู้นำ ง. เป็นตัวแทน elite ปรสิต

ว่าตามความเป็นจริง คนที่ตีบตันตอนนี้ ไม่ใช่แค่คนรุ่นใหม่ แต่รวมถึงคนรุ่นกลาง ผู้ประกอบอาชีพอิสระ ธุรกิจรายย่อย Freelance พูดอีกทีคือ “คนชั้นกลางในเมือง” นั่นแหละ ตีบตันขึ้นทุกที ยกเว้นคนมีเส้นสายอภิสิทธิ์ หรือคนอยู่ในระบบราชการ ที่ไม่ดือดร้อนอะไร

ตลกร้ายนะ เพราะคนชั้นกลางนกหวีดไม่ใช่หรือ ทำให้มีวันนี้ ไล่ “ทุนสามานย์ เผด็จการรัฐสภา นักการเมืองเลว ประชานิยม” ย้อนเข้าตัวหมดเลย พรรคไหนนะจะแจกบัตรเครดิตเกษตรกรครอบครัวละ 50,000 ตำบลละ 20 ล้าน

พูดอย่างนี้ไม่ใช่คนจนคนชนบทไม่เดือดร้อน แต่จากเดิมที่คนชั้นกลางเคยมีพลัง มีอำนาจต่อรอง มีพื้นที่ทางเศรษฐกิจการเมือง ทุกวันนี้กลับมีน้อยลงๆ “สองนคราประชาธิปไตย” กลายเป็นรัฐประหารสืบทอดอำนาจฮุบการเมืองเก่าระบบอุปถัมภ์ ใช้นักการเมือง “บ้านใหญ่” และอำนาจรัฐ ชิงคะแนนเสียงชนบท

ระบบเลือกตั้งบัตร 2 ใบ แม้ดีกว่าระบบมีชัย แต่ ส.ส.เขต 400 ปาร์ตี้ลิสต์ 100 ก็ “ด้อยคะแนน” พรรคทางเลือก พรรคที่ยากที่จะชนะ ส.ส.เขต (ซึ่ง 70% คือ “บ้านใหญ่”) พูดอีกอย่างคือปิดกั้นพรรคการเมืองของคนชั้นกลาง ไม่ว่าจะเป็นลิเบอรัลอย่างก้าวไกล เสรีรวมไทย หรือคอนเซอร์เวทีฟแบบพรรคกำนัน

แต่คนชั้นกลางคลองโอ่งอ่างไม่สนใจ เพราะพรรคของคนชั้นกลางเก่าที่แท้จริง คือพรรคราชการ คุมอำนาจผลประโยชน์โดยไม่ต้องมาจากเลือกตั้ง ด่านักการเมืองซื้อเสียงโกงเลือกตั้ง แต่พวกตัวโกงอำนาจ แต่งตั้งมาโหวตกันเอง

รัฐจารีตต้องการคุมประเทศให้สงบ โดยใช้พรรคราชการ ใช้การเมืองอุปถัมภ์ระบอบ “บ้านใหญ่” กุมอำนาจจัดผลประโยชน์ให้ทุนใหญ่ อัดประชานิยมให้คนระดับล่าง

แต่ทำลายอำนาจต่อรองของคนชั้นกลางทั้งทางเศรษฐกิจการเมือง

 

ติดตามข่าวสด

ข่าวเด่นประจำวัน












ภาพที่



อัลบั้มภาพ ใบตองแห้ง : สู่ ‘เกลียดรัฐเกลียดทุน’
ข่าวที่เกี่ยวข้อง