FootNote : ข้อโจมตี พิธา ลิ้มเจริญรัตน์ กับ ชัยชนะ ในมือ “ก้าวไกล”
ไม่ว่าการสกัดขัดขวางเส้นทางไปสู่ตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของ นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ ไม่ว่าการสกัดขัดขวางเส้นทางไปสู่ตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของ นายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ ดำเนินไปเหมือนกับที่เคยเกิดขึ้นกับ นายทักษิณ ชินวัตร ราวกับเป็น “พิมพ์” เดียวกัน
ทั้ง “ก่อน” การเลือกตั้ง และรุนแรงยิ่งขึ้น “หลัง” การเลือกตั้ง
นายทักษิณ ชินวัตร ถูกยกเอาปมแห่ง “ซุกหุ้น” มาบรรเลงอย่างมากด้วยสีสัน นายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ เน้นอย่างหนักไปยังการถือครอง “หุ้นสื่อ”
ยิ่งกว่านั้น ในแต่ละก้าวย่างต่อกรณีของ นายทักษิณ ชินวัตร ก็ขยายปมไปยังความหมิ่นเหม่ต่อ “เบื้องสูง” โดยขยายปมในเรื่องทำบุญที่วัดพระศรีรัตนศาสดาราม
ขณะที่กล่าวทั้ง นายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ และ นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ มีการนำเอาประมวลกฎหมายอาญามาตรา 112 มาเป็นอาวุธ ประกอบเข้ากับการโหมประโคมเรื่องแบ่งแยกดินแดน
ความน่าสนใจเป็นอย่างยิ่งมิได้อยู่ที่ “ข้อกล่าวหา” หากแต่อยู่ที่ผลสะเทือนจากข้อกล่าวหาผ่าน “การเลือกตั้ง”
ผลการเลือกตั้งที่ตามมาต่างหาก ซึ่งสร้างความตื่นตระหนก
ยอมรับเถิดว่าทุกข้อกล่าวหา ไม่ว่ากับ นายทักษิณ ชินวัตร ไม่ว่ากับ นายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ ไม่ว่ากับ นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ นั้น มีความร้ายแรงอย่างที่สุด
ร้ายแรงถึงขนาดมิอาจอยู่ร่วมแผ่นดินกับ นายทักษิณ ชินวัตร นายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์
แต่พรรคไทยรักไทยในเดือนกุมภาพันธ์ 2548 ก็ได้รับเลือกมาเป็นอันดับ 1 พรรคพลังประชาชนในเดือนธันวาคม 2550 ก็ได้มาเป็นอันดับ 1
ยิ่งพรรคเพื่อไทย ซึ่งพันธมิตร “คนเสื้อแดง” เพิ่งถูกล้อมปราบใจกลางเมืองในปี 2553 แต่เมื่อเข้าสู่การเลือกตั้งในปี 2554 ก็ได้รับเลือกเข้ามาเป็นอันดับ 1
น่าสนใจก็ตรงที่ความสนใจต่อพรรคอนาคตใหม่ พรรคก้าวไกล ผ่านการเลือกตั้งก็ไม่แตกต่างไปจากพรรคไทยรักไทย
การเลือกตั้งในเดือนพฤษภาคม 2566 มีความแจ่มชัดว่าพรรคก้าวไกลได้รับความเชื่อมั่น ได้รับความไว้วางใจจากประชาชนเป็นอันดับ 1
เหนือกว่าพรรครวมไทยสร้างชาติ พรรคพลังประชารัฐ
เหนือกว่าทุกพรรคการเมืองในรัฐบาล พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ที่มีส่วนในการตั้งข้อรังเกียจ ร่วมส่วนในการกล่าวหาและโจมตีพรรคก้าวไกลมาอย่างหนักหน่วงรุนแรง
ชัยชนะนี้ไม่เพียงเป็นความเชื่อมั่นต่อพรรคก้าวไกล หากยังเป็นความเชื่อมั่นต่อ นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์
