FootNote:เอกสาร “ลับ” เอกสาร “ราชการ” ในกำมือ นักการเมือง “ก้าวไกล”
ไม่ว่าการอ้างอิง “เอกสาร” ของนายรังสิมันต์ โรม ไม่ว่าการอ้างอิง “เอกสาร” ของ นายจิรัฏฐ์ ทองสุวรรณ จากพรรคก้าวไกล ในห้วงแห่งการอภิปราย “นโยบายรัฐบาล”
ล้วนมีความสำคัญ และเป็นดัชนีสะท้อนถึงสภาพ “ภายใน” ของ “ราชการ” อย่างเด่นชัด
ส่วนหนึ่งเป็น “คลิปเสียง” ส่วนหนึ่งเป็น “จดหมาย” ลับ
ที่เป็นคลิปเสียงเป็นการสนทนาในเชิงธุรกิจระหว่างนักการเมือง ซึ่งเป็น “สมาชิกรัฐสภา” กับอีกคนหนึ่ง ซึ่งพำนักอยู่ในสถานที่อันลี้ลับ
เกี่ยวเนื่องกับกระบวนการ “ค้ายาเสพติด” สัมพันธ์กับการใช้สาธารณูปโภคเพื่ออำนวยความสะดวกในเชิงธุรกิจ อันเป็นบ่อนคาสิโนและยึดโยงอยู่กับการค้ายาเสพติด
ที่เป็นจดหมายแสดงให้เห็นถึงการติดต่อยื่นซองประกวด เพื่อดำเนินโครงการกู้เรือหลวงสุโขทัยที่จมในท่ามกลางพายุอย่างมีเงื่อนงำ และกลายเป็นคำถามในทางสังคม
ความสำคัญมิได้อยู่ที่ไม่ว่าคลิป ไม่ว่าจดหมาย มีความเป็นจริงที่เป็นจริงมากน้อยพียงใด
หากยังอยู่ที่ว่า “เอกสาร” เหล่านั้น “หลุด” มาได้อย่างไร
จากกรณีหนังสือคำสั่งกระทรวงกลาโหมที่มีชื่อ นายสุทิน คลังแสง ในฐานะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม อาจพิสูจน์ได้ว่าเป็นหนังสือปลอม เมื่อคำสั่งตัวจริงออกมา
แต่กล่าวสำหรับ “เอกสาร” อันอยู่ในมือ นายรังสิมันต์ โรม และอยู่ในมือ นายจิรัฏฐ์ ทองสุวรรณ ยังไม่ได้มีการพิสูจน์
ไม่ว่าจะจากนายกรัฐมนตรี ไม่ว่าจะจากกระทรวงมหาดไทย ไม่ว่าจะจากกระทรวงยุติธรรม ไม่ว่าจะจากสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ไม่ว่าจะจากกองทัพเรือ
ทั้งหมดนี้จะไม่เป็นปัญหาเลยหากเป็นเอกสาร “ปลอม” คนรับผิดชอบที่จะต้อง “หน้าแตก” เองย่อมเป็น นายรังสิมันต์ โรม ย่อมเป็น นายจิรัฏฐ์ ทองสุวรรณ จากพรรคก้าวไกล
การปล่อยให้ทุกอย่างดำรงอยู่และดำเนินไปอย่างคลุมเครือ ไม่มีคำตอบจึงสะท้อน “จุดอ่อน” ของรัฐบาล ของหน่วยราชการ
สภาพการณ์อันเกิดขึ้นในระหว่างการประชุมรัฐสภา เพื่อพิจารณาและอภิปราย “คำแถลงนโยบายรัฐบาล” จึงเสมอเป็นเพียงการอุ่นเครื่องในทางการเมือง
หากถึง “งบประมาณ” หากถึง “ไม่ไว้วางใจ” จะร้อนแรง
การอุ่นเครื่องโดยเอกสาร “ลับ” อันหลุดมาอยู่ในมือของ นายรังสิมันต์ โรม และมาอยู่ในมือของ นายจิรัฏฐ์ ทองสุวรรณ จึงเป็นเพียง “กรณีตัวอย่าง” เพื่อทดสอบและหยั่งเชิง
ขณะเดียวกันก็ดำรงอยู่ในลักษณะอันเท่ากับเป็น “แม่เหล็ก” แท่งมหึมาในทางการเมือง
