ป.ป.ช. ตีตกข้อกล่าวหา อดีตรองผู้ว่าฯ ระยอง พร้อมชี้มูลเจ้าหน้าที่พัสดุ-เอกชน 3 ราย ปมจัดจ้าง 15 โครงการกองทุนไฟฟ้ามาบตาพุด
เมื่อวันที่ 9 พ.ย.2569 สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (ป.ป.ช.) โดยพล.ต.ต.อรุณ อมรวิริยะกุล รองเลขาธิการคณะกรรมการ ป.ป.ช. ภาค 2 ในฐานะโฆษกสำนักงาน ป.ป.ช. ภาค 2 แถลงว่า
คณะกรรมการ ป.ป.ช. มีมติชี้มูลความผิด กรณีคณะกรรมการ ป.ป.ช. มีมติให้ดำเนินการไต่สวนเบื้องต้น นาย ก เมื่อครั้งดำรงตำแหน่งรองผู้ว่าราชการจังหวัดระยอง ในฐานะรองประธานกรรมการพัฒนาชุมชนในพื้นที่รอบโรงไฟฟ้ากองทุนพัฒนาไฟฟ้าเขตนิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด จ.ระยอง กับพวกรวม 6 คน ทุจริตโครงการก่อสร้างของกองทุนพัฒนาไฟฟ้าเขตนิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด จ.ระยอง ช่วงปี 2559 ถึง 2560 จำนวน 15 โครงการ
แบ่งเป็น 2 คดี กรณีวงเงินจ้างไม่เกิน 1 ล้านบาท จำนวน 9 โครงการ และกรณีวงเงินจ้างเกิน 1 ล้านบาท จำนวน 6 โครงการ
จากการไต่สวนเบื้องต้นรับฟังได้ว่า โครงการก่อสร้างทั้ง 15 โครงการ มีนาย ก ผู้ถูกกล่าวหาที่ 1 เป็นผู้มีอำนาจอนุมัติจัดจ้างและอนุมัติเบิกจ่ายเงิน มีนาย ง ผู้ถูกกล่าวหาที่ 4 ในฐานะเจ้าหน้าที่พัสดุโครงการ สำนักงานกองทุนพัฒนาไฟฟ้าฯ เป็นผู้จัดทำเอกหลักฐานการจัดจ้างพร้อมเอกสารประกอบที่เกี่ยวข้องทั้งหมด เสนอผู้ถูกกล่าวหาที่ 1
โดยเสนอเรื่องไปยังนาย ค ผู้ถูกกล่าวหาที่ 3 ในฐานะผู้ช่วยผู้จัดการสำนักงานกองทุนพัฒนาไฟฟ้าฯ (ด้านปฏิบัติการ) และนาย ข ผู้ถูกกล่าวหาที่ 2 ในฐานะผู้จัดการสำนักงานกองทุนพัฒนาไฟฟ้าฯ เป็นผู้พิจารณาตรวจความถูกต้องก่อนเสนอ
และมีบริษัทก่อสร้างแห่งหนึ่ง (สิ้นสภาพนิติบุคคล) เป็นผู้รับจ้าง มีนางสาว จ ผู้ถูกกล่าวหาที่ 5 และนางสาว ฉ ผู้ถูกกล่าวหาที่ 6 (มารดาของผู้ถูกกล่าวหาที่ 5) ในฐานะกรรมการผู้มีอำนาจของบริษัทเป็นผู้เสนอราคา เป็นผู้วางหลักประกันซอง เป็นผู้วางหลักประกันสัญญา เป็นกรรมการผู้มีอำนาจลงนามสัญญาจ้าง รวมทั้งเป็นผู้ส่งมอบงาน และรับเงินค่าจ้างในกระบวนการดำเนินการจัดจ้างนั้น
ผู้ถูกกล่าวหาที่ 4 เป็นผู้รับผิดชอบและจัดเก็บและดูแลรักษาเอกสารหลักฐานที่เกี่ยวข้องกับการจัดจ้างทั้ง 15 โครงการ แต่กลับปรากฏว่านาย ธ (เสียชีวิต) ในฐานะรองประธานกรรมการพัฒนาชุมชนในพื้นที่รอบโรงไฟฟ้า กองทุนพัฒนาไฟฟ้าเขตนิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุดคนที่ 2 ซึ่งอยู่กินกันฉันสามีภริยากับผู้ถูกกล่าวหาที่ 6 และเป็นเจ้าบ้านที่บริษัทก่อสร้างดังกล่าว จดทะเบียนจัดตั้งนิติบุคคล
โดยผู้ถูกกล่าวหาที่ 5 เป็นผู้นำเอกสารดำเนินการจัดจ้างทั้ง 15 โครงการไปให้คณะกรรมการดำเนินการ ซึ่งเป็นชาวบ้านในพื้นที่ลงลายมือชื่อ และมีบางส่วนที่ผู้ถูกกล่าวหาที่ 4 เป็นผู้นำเอกสารดำเนินการจัดจ้างไปให้ลงลายมือชื่อที่สำนักงานกองทุนพัฒนาไฟฟ้าเขตนิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุดจังหวัดระยอง
และจากการไต่สวนปรากฏว่า คณะกรรมการดำเนินการจัดจ้าง ไม่เคยรับทราบคำสั่งแต่งตั้ง ไม่ได้รับการฝึกอบรมเกี่ยวกับการปฏิบัติหน้าที่ และไม่ทราบว่าการเป็นคณะกรรมการดำเนินการจัดจ้างต้องดำเนินการอย่างไร
ในขั้นตอนการพิจารณาอนุมัติจัดจ้างนั้น ผู้ถูกกล่าวหาที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 และที่ 4 ละเว้นไม่ทำการตรวจสอบความถูกต้องของคุณสมบัติ และเอกสารหลักฐานของผู้เสนอราคาว่า ผู้เสนอราคามีคุณสมบัติด้านผลงานไม่เป็นไปตามประกาศเชิญชวนทั่วไป และไม่พิจารณายกเลิกแต่อย่างใด
อีกทั้ง บริษัทก่อสร้างดังกล่าว ยังมีพฤติการณ์ส่งมอบงานล่าช้าและมีค่าปรับจำนวน 14 โครงการ แต่กลับยังคงมีการอนุมัติจัดจ้างทั้ง 15 โครงการ
นอกจากนี้ ยังตรวจพบความสัมพันธ์เส้นทางการเงินหลังจากที่บริษัทก่อสร้างดังกล่าว โดยผู้ถูกกล่าวหาที่ 5 และที่ 6 กรรมการผู้มีอำนาจ ได้รับเงินค่าจ้างทั้ง 15 โครงการไปยังนาย ธ พฤติการณ์ของกลุ่มผู้ถูกกล่าวหาดังกล่าวข้างต้นนั้น ได้กระทำการอย่างเป็นกระบวนการโดยมีเจตนาเพื่อให้บริษัทก่อสร้างเป็นผู้รับจ้าง
ส่งผลให้การดำเนินการและการพิจารณาอนุมัติจัดจ้างโครงการตามเรื่องกล่าวหา จำนวน 15 โครงการ ไม่ชอบด้วยระเบียบคณะกรรมการกำกับกิจการพลังงานว่าด้วยการพัสดุของกองทุนพัฒนาไฟฟ้า เพื่อการพัฒนาหรือฟื้นฟูท้องถิ่นที่ได้รับผลกระทบจากการดำเนินงานของโรงไฟฟ้า พ.ศ.2555
คณะกรรมการ ป.ป.ช. ในการประชุมครั้งที่ 34/2569 เมื่อวันที่ 20 เม.ย. 2569 แก้ไขเพิ่มเติมในการประชุมครั้งที่ 48/2569 เมื่อวันที่ 26 พ.ค. 2569 ทั้งสองคดี มีมติ ดังนี้
การกระทำของนาย ธ ที่ประชุมพิจารณาแล้วว่า มีมูลความผิดทางอาญา ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 152 และมาตรา 157 ประกอบมาตรา 91 ตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ. 2542
และที่แก้ไขเพิ่มเติม มาตรา 123/1 (ปัจจุบันเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ. 2561 มาตรา 172) ประกอบประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 เฉพาะแต่กรณีที่ได้รับแต่งตั้งให้เป็นประธานกรรมการตรวจรับพัสดุ จำนวน 8 โครงการ
ทั้งนี้ นาย ธ ได้ถึงแก่ความตาย เมื่อวันที่ 7 พ.ค. 2568 สิทธินำคดีอาญามาฟ้องย่อมระงับไป ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 39 (1) จึงให้จำหน่ายคดีออกจากสารบบ
การกระทำของนาย ก ผู้ถูกกล่าวหาที่ 1 นาย ข ผู้ถูกกล่าวหาที่ 2 และนาย ค ผู้ถูกกล่าวหาที่ 3 ที่ประชุมพิจารณาแล้ว จากการไต่สวนเบื้องต้น ไม่ปรากฏข้อเท็จจริงและพยานหลักฐานที่จะฟังได้ว่าได้กระทำความผิดตามที่กล่าวหา ข้อกล่าวหาไม่มีมูล ให้ข้อกล่าวหาตกไป
การกระทำของนาย ง ผู้ถูกกล่าวหาที่ 4 ที่ประชุมพิจารณาแล้วว่า มีมูลความผิดทางอาญา ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 152 และมาตรา 157 ประกอบมาตรา 86 ตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ. 2542
และที่แก้ไขเพิ่มเติม มาตรา 123/1 (ปัจจุบันเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ. 2561 มาตรา 172) ประกอบประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 และตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดเกี่ยวกับการเสนอราคาต่อหน่วยงานของรัฐ พ.ศ. 2542 มาตรา 10 และมาตรา 12 ประกอบประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91
การกระทำของนางสาว จ ผู้ถูกกล่าวหาที่ 5 และนางสาว ฉ ผู้ถูกกล่าวหาที่ 6 ที่ประชุมพิจารณาแล้วว่า มีมูลความผิดทางอาญา ตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม มาตรา 123/1 (ปัจจุบันเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ. 2561 มาตรา 172) ประกอบประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 86 และมาตรา 91
และตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดเกี่ยวกับการเสนอราคาต่อหน่วยงานของรัฐ พ.ศ. 2542 มาตรา 10 และมาตรา 12 ประกอบประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 86 และมาตรา 91
