กลุ่มลดความเหลื่อมล้ำทางเพศ มธ. ร้อง กมธ.กิจการเด็กฯ ยกเลิกภาษีผ้าอนามัย ชี้สร้างความเหลื่อมล้ำระหว่างเพศ เพราะเพศชายไม่ต้องเสีย
เกาะติดข่าว กดติดตามไลน์ ข่าวสด
เมื่อเวลา 13.00 น. วันที่ 24 มี.ค. ที่รัฐสภา กลุ่มลดความเหลื่อมล้ำทางเพศ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ นำโดย นายปภาณษิณ ปิ่นแก้ว หัวหน้ากลุ่มยื่นหนังสือถึงคณะกรรมาธิการ (กมธ.) กิจการเด็ก เยาวชน สตรี ผู้สูงอายุ ผู้พิการ กลุ่มชาติพันธุ์และผู้มีความหลากหลายทางเพศ ผ่านนายธัญวัจน์ กมลวงศ์วัฒน์ ส.ส.บัญชีรายชื่อ พรรคก้าวไกล โฆษก กมธ.ขอให้พิจารณายกเลิกภาษีมูลค่าเพิ่มผ้าอนามัย
นายปภาณษิณ กล่าวว่า ผ้าอนามัยเป็นสินค้าควบคุม แต่ที่ต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่ม 7% ตนมองว่าไม่เป็นธรรม หากผู้หญิงเป็นประจำเดือนจำเป็นต้องใช้ เลือกที่จะไม่ใช้ไม่ได้ ส่วนนี้จึงเป็นการเสียภาษีประเภทเลือกเสียภาษีแบบทางเพศ ซึ่งเสียเฉพาะเพศหญิง ส่วนเพศชายไม่จำเป็นต้องเสีย จึงเกิดเป็นความเหลื่อมล้ำขึ้นมา
นายปภาณษิณ กล่าวด้วยว่า ในหลายประเทศ เช่น สหราชอาณาจักรเพิ่งยกเลิกภาษีมูลค่าเพิ่มผ้าอนามัยเมื่อต้นปี เมื่อนำการเสียภาษีผ้าอนามัยมาคำนวณเป็นเงิน หากตีตามอายุเฉลี่ย 70 ปี จะตกอยู่ที่ 10,000-20,000 บาท ซึ่งค่อนข้างเยอะ และไม่สอดคล้องกับสิ่งที่รัฐควรดูแลเกี่ยวกับสุขภาพของเพศหญิง ในสถานการณ์ภาวะเศรษฐกิจโควิด-19 การเก็บภาษีเหมือนเป็นการกดทับเพศหญิงหากยกเลิกภาษีผ้าอนามัย สภาพความเป็นอยู่ของเพศหญิงต้องดีขึ้นแน่นอน
ตนมีข้อเรียกร้องต่อกรรมาธิการฯ คือ ขอให้ยกเลิกภาษีมูลค่าเพิ่มสินค้าผ้าอนามัย ทั้งแบบธรรมดา แบบสอด แบบผ้าอ้อม และต้องจัดหาหรือแจกผ้าอนามัยในสถานศึกษาระดับโรงเรียนตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ถึงระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 เนื่องจากเป็นวัยที่ยังไม่มีรายได้ ที่สำคัญคือการเพิ่มความเท่าเทียมทางเพศ อยู่ในกฎข้อที่ 5 ของเอสดีจีที่ออกโดยสหประชาชาติ ว่าด้วยเรื่องความเท่าเทียมทางเพศ
ด้าน นายธัญวัจน์ กล่าวว่า กรรมาธิการฯ ตระหนักถึงปัญหา มีหลายองค์กรของผู้หญิงทั่วโลกพูดถึงความไม่เป็นธรรมของค่าใช้จ่ายภาษีผ้าอนามัย ซึ่งเป็นความเหลื่อมล้ำในการเข้าถึงสุขภาวะที่ดีของผู้หญิง อย่างไรก็ตาม กรรมาธิการฯ จะนำข้อเสนอของกลุ่มลดความเหลื่อมล้ำทางเพศเข้าสู่การพิจารณาอย่างรอบด้านตามกรอบอำนาจหน้าที่
เมื่อถามถึงกรณีที่สังคมมองว่าเป็นเรื่องสิทธิส่วนบุคคล นายธัญวัจน์ กล่าวว่า เรื่องผ้าอนามัยเป็นหนึ่งความเหลื่อมล้ำในร่มใหญ่ของคำว่าต้นทุนเพศ ทุกเพศมีต้นทุนของตนเองไม่ว่าต้นทุนร่างกายและต้นทุนเรื่องบทบาทที่สังคมมอบให้ ผู้หญิงมีต้นทุนเพศในเรื่องผ้าอนามัย ต้นทุนเรื่องบทบาททางเพศที่ต้องเป็นภรรยาและแม่ ซึ่งสังคมมองว่าเป็นหน้าที่ แต่ความจริงเป็นงานที่ผู้หญิงต้องลาออกจากงานที่ทำแล้วได้เงิน เพื่อมาทำงานที่ทำแล้วไม่ได้เงิน โดยรัฐไม่ได้รวมมูลค่าตรงนี้สู่จีดีพีด้วย นี่เป็นหนึ่งในเรื่องความเหลื่อมล้ำที่ทำให้อัตราการเกิดลดลง ฉะนั้น จึงต้องให้ความสำคัญเกี่ยวกับเรื่องความเหลื่อมล้ำต้นทุนเพศ
