ทำไมต้องโคมเขียว มีไว้ทำไม ส่องฉาก “ย่านโสเภณี” ในละคร “คุณพี่เจ้าขาดิฉันเป็นห่านมิใช่หงส์” ในอดีตมีอยู่จริง เปิดเหตุผลที่ต้องแขวนโคมเขียว
เมื่อวันที่ 25 มกราคม 2568 เปิดตัวอีพีแรกก็มาแรงแบบสุด ๆ สำหรับละคร “คุณพี่เจ้าขาดิฉันเป็นห่านมิใช่หงส์” ที่ได้ ผู้จัด-ผู้กำกับฯ ป้าแจ๋ว ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์ มานั่งแท่นเสิร์ฟความฮาให้คุณผู้ชมเต็มอิ่มกันแบบจุใจ
แถมยังได้นางเอกอารมณ์ดี โบว์-เมลดา สุศรี ที่รับบทเป็น บุญตา ตัวเอกของเรื่องที่ได้ย้อนอดีตมาเป็นนางคณิกา งานนี้นางเอกของเราจัดเต็มทุกฉาก อัดแน่นทุกซีน ชีเสิร์ฟทั้งความฮา น่ารัก น่าเอ็นดู กลายเป็นมีมไวรัลทั่วโลกออนไลน์
พร้อมประกบคู่กับพระเอกมาดเข้ม ภณ-ณวัสน์ ภู่พันธัชสีห์ จับมือกัน พาเรตติ้งพุ่งกระฉูด
ภาพประกอบ
นอกจากทัพนักแสดงที่ขนกันมาแบบอัดแน่นจัดเต็มแล้ว งานภาพ งานแสง สี เสียง รวมไปถึงคอสตูมในละคร “คุณพี่เจ้าขาดิฉันเป็นห่านมิใช่หงส์” ก็ใส่ไม่มีกั๊ก สวยงามอลังการทุกจุด พร้อมทั้งยังสอดแทรกเรื่องราวในประวัติศาสตร์ให้ได้ศึกษากันด้วย
โดยในฉากหนึ่งของเรื่อง “คุณพี่เจ้าขาดิฉันเป็นห่านมิใช่หงส์” มีการเปิดเผยภาพย่านโสเภณี ที่มีการแขวน “โคมเขียว” เอาไว้ด้วย แล้วโคมเขียวคืออะไร มีความเกี่ยวข้องกับโสเภณีในอดีตอย่างไร ทำไมต้องแขวนไว้หน้าสำนักโสเภณี วันนี้ ข่าวสดออนไลน์ รวบรวมข้อมูลมาให้ทุกท่านแล้ว
ภาพประกอบ
ทำไมต้องแขวนโคมเขียวที่สำนักโสเภณี?
สำหรับการแขวน โคมเขียว ของสำนักโสเภณี เกิดขึ้นเมื่อมีประกาศพระราชบัญญัติป้องกันสัญจรโรค ร.ศ.127 เมื่อ พ.ศ. 2452 สำนักโสเภณีทุกแห่งต้องแขวนโคมเขียวเพื่อแสดงว่าจดทะเบียนและเสียภาษีเรียบร้อยแล้ว ส่วนโสเภณีที่ไม่ได้เสียภาษีก็ต้องแอบยืนขายบริการตามพื้นที่บันเทิงในเมือง เช่น โรงบ่อนและโรงหวย
ข้อมูลจากการสืบค้นระบุว่า โรงโสเภณีชั้นดีจะปรนนิบัติผู้ใช้บริการอย่างพิถีพิถัน มีที่หลับนอนหมอนมุ้งสะอาดเรียบร้อย หญิงโสเภณีก็อ่อนหวาน ไม่ลักทรัพย์ลูกค้าเนื่องจากมีนายโรงดูแลอย่างดี
ส่วนโสเภณีอีกระดับชั้นที่ด้อยกว่า จะบริการลักษณะนั่งม้านั่งหน้าสำนัก ส่งเสียงร้องดึงดูดลูกค้า และยังฉุดลากผู้ผ่านทางเข้าไปในสำนัก
หลังทศวรรษ 2460 กิจการโสเภณียิ่งเติบโตมากขึ้นเช่นเดียวกับโสเภณีเถื่อน หลังจากนั้นกิจการค้าบริการในกรุงเทพฯ เริ่มเปลี่ยนแปลงไปเป็นลักษณะแอบแฝงในสถานที่บันเทิงยามค่ำคืนในเมืองสมัยใหม่ เช่น โรงหนัง,โรงแรม, สถานบันเทิง กลายมาเป็นสภาพเมืองกลางคืนในอีกยุคหนึ่ง
ทศวรรษที่ 2460-2480 เปลี่ยนรูปแบบออกมาสู่ตามท้องถนนและพื้นที่สาธารณะปะปนกับกลุ่มคนที่ท่องเที่ยวราตรี
ขอบคุณที่มา : ศิลปวัฒนธรรม
