จากการที่ “เมสซี่เจ” ชนาธิป สรงกระสินธ์ เพลย์เมกเกอร์ทีมชาติไทย กำลังจะกลายเป็นนักเตะใหม่ของ คอนซาโดเล่ ซัปโปโร น้องใหม่ของศึกเจ ลีก หรือ ลีกสูงสุดของญี่ปุ่น อย่างเต็มตัวในเดือน ก.ค. นี้ ทำให้ลีกลูกหนังแดนปลาดิบเริ่มได้รับความสนใจจากคอบอลบ้านเรามากขึ้น แต่สิ่งหนึ่งที่เป็นปัญหาสำหรับการติดตามข่าวสารของ เจ ลีก คือเรื่องภาษาที่พวกเขามักจะใช้แค่ภาษาญี่ปุ่นเท่านั้นบนสื่อต่างๆ และแฟนบอลบ้านเราอาจยังไม่ค่อยรู้จักกับบรรดาสโมสรใน เจ ลีก มากนัก
วันนี้ทางทีมงานจึงนำโลโก้ และ ชื่อทีม รวมถึงเกร็ดข้อมูล ของบรรดาสโมสรสมาชิก เจ ลีก ฤดูกาล 2017 มาให้ทุกคนได้รู้จักกันมากขึ้น
เริ่มต้นที่ทีมแรก คอนซาโดเล่ ซัปโปโร ต้นสังกัดใหม่ของ “ชนาคุง” ชื่อเล่นใหม่ของ ชนาธิป สรงกระสินธ์ ซึ่ง โดเล่ คุง มาสคอตของสโมสรใช้เรียกมิดฟิลด์ชาวไทยของเรา
คอนซาโดเล่ ซัปโปโร หรือ ฮอกไกโด คอนซาโดเล่ ซัปโปโร เป็นสโมสรที่อยู่ในเมืองซัปโปโร บนเกาะฮอกไกโด ซึ่งตั้งอยู่ทางตอนเหนือของญี่ปุ่น โดยสนามเหย้าของพวกเขาคือ ซัปโปโร โดม อย่างไรก็ตามสนามแห่งนี้ถูกใช้สำหรับเบสบอลของทีม ฮอกไกโด นิปปอน-แฮม ไฟเตอร์ส ด้วย ซึ่งหากกีฬาทั้งสองชนิดแข่งวันเดียวกัน คอนซาโดเล่ จะย้ายไปเล่นที่สนามอัตซึเบตซึ ปาร์ก สเตเดี้ยม แทน
ถัดมาเป็น คาชิม่า แอนท์เลอร์ส ทีมแชมป์เก่า เจ ลีก เมื่อฤดูกาลที่ผ่านมา สโมสรแห่งนี้ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 1947 โดยสนามเหย้าของพวกเขาคือ คาชิม่า ซอคเกอร์ สเตเดี้ยม เมืองคาชิม่า จังหวัดอิบารากิ นอกจากนี้พวกเขายังเป็นทีมที่แข็งแกร่งถึงขนาดไม่เคยตกชั้นมาก่อน
อุราวะ เรด ไดมอนด์ส อีกหนึ่งสโมสรชื่อดังของญี่ปุ่น หรือ เรียกสั้นๆว่า อุราวะ เรดส์ ซึ่งสโมสรนี้ถือเป็นทีมที่มีสถิติแฟนบอลเข้าชมเกมมากที่สุดในลีกซามูไร ถึง 14 จาก 20 ฤดูกาล ของ เจ ลีก โดยเฉพาะ เมื่อปี 2012 ที่พวกเขามีสถิติแฟนบอลเข้าชมเกมมากที่สุดเฉลี่ย 36,000 คนต่อนัด ทั้งนี้สนามเหย้าของ อุราวะ เรดส์ คือ ไซตามะ สเตเดี้ยม ซึ่งเป็นสนามเดียวกับที่ทีมชาติญี่ปุ่นใช้เป็นสนามเหย้า โดยสนามแห่งนี้สามารถจุแฟนบอลได้สูงสุด 63,700 คน
คาวาซากิ ฟรอนตาเล่ มีสีประจำสโมสรคือฟ้าและดำ ซึ่งเป็นสีเดียวกับสโมสรเกรมิโอ ทีมดังในลีกบราซิล เนื่องจากทั้งสองทีมเป็นพันธมิตรกันมาตั้งแต่ปี 1997 สำหรับ ฟรอนตาเล่ ใช้สนามแข่งขันที่สนามกีฬาโทโดโรกิ ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของกรุงโตเกียว
กัมบะ โอซาก้า ทีมดังจากฝั่งคันไซ ซึ่งสโมสรแห่งนี้เคยเป็นทีมเก่าที่ “เฮงซัง” วิทยา เลาหกุล อดีตแข้งทีมชาติไทยเคยไปค้าแข้งด้วยมาแล้ว ในสมัยที่ยังใช้ชื่อทีมว่า มัตซึชิตะ
โอมิยะ อาร์ดิย่า ถือเป็นอีกหนึ่งสโมสรที่ตั้งอยู่ในไซตามะ เช่นเดียวกับ อุราวะ เรดส์ และแม้ว่า อาร์ดิย่า อาจไม่ได้รับความนิยมจากแฟนบอลมากเท่ากับอุราวะ แต่ผลงานของพวกเขาถือว่าไม่ธรรมดา เพราะนับตั้งแต่เลื่อนชั้นสู่ เจ 1 หนแรก เมื่อปี 2005 พวกเขาสามารถยืนหยัดอยู่บนลีกสูงสุดได้จนถึงปี 2014 ก่อนจะตกชั้นไปเล่นในเจทู เมื่อปี 2015 แต่ก็สามารถเลื่อนชั้นกลับมาได้ทันทีในปีเดียว
ซานเฟรซเช่ ฮิโรชิม่า สโมสรที่มากับเสื้อแข้งชุดเหย้าสีม่วง และโลโก้ ธนู 3 ดอก ซึ่งมาจากคำสอนของโชกุน ประจำเมือง ใช้สอนลูกชายทั้ง 3 คน ให้รู้จักสามัคคีกันเหมือนกับ ลูกธนูที่เหมือนนำมารวมกัน 3 ดอก ก็ยากที่จะหักลงได้ หากเทียบกับลูกธนูเพียงดอกเดียว
วิสเซล โกเบ แน่นอนว่าถ้าพูดถึงเมืองโกเบ หลายคนอาจนึกถึงเนื้อวัวชั้นเยี่ยม ของขึ้นชื่อประจำเมือง อย่างไรก็ตามสโมสรประจำเมืองของพวกเขาไม่ได้อ่อนนุ่มเหมือนกับรสชาติของเนื้อวัว แต่ถือเป็นอีกทีมที่แข็งแกร่ง ของเจ ลีก โดยฤดูกาลที่ผ่านมา เลอันโดร หัวหอกเลือดแซมบ้าของทีม ครองตำแหน่งดาวซัลโวลีก ด้วยสถิติ 19 ประตู
โยโกฮาม่า เอฟ มารินอส ถือเป็น 1 ใน 2 สโมสร ที่ยืนหยัดอยู่บนลีกสูงสุดของญี่ปุ่นแบบไม่เคยตกชั้นแม้แต่หนเดียวร่วมกับคาชิม่า แอนท์เลอร์ส แต่น่าเสียดายที่ฤดูกาล 2017 พวกเขาได้แยกทางกับ ชุนสุเกะ นากามูระ จอมปั่นฟรีคิก วัย 38 ปี ที่ย้ายไปเล่นให้ จูบิโล่ อิวาตะ
คาชิว่า เรย์โซล เจ้าของแชมป์เจ ลีก 2 สมัย เมื่อปี 1965 และ 2011 รวมถึงแชมป์เอ็มเพอเรอร์ส คัพ 3 สมัย เดิมทีพวกเขามีเกมดาร์บี้แมตช์กับ เจฟ ยูไนเต็ด ชิบะ ซึ่งตั้งอยู่ในเมืองเดียวกัน แต่ช่วงหลังผลงานของเจฟ ไม่ดีเหมือนก่อน และยังไม่สามารถเลื่อนชั้นกลับมาได้นับตั้งแต่ปี 2010
ซากัน โทสุ แฟนบอลลีกไทยหลายคนอาจเคยได้ยินชื่อทีมนี้มาก่อน เพราะพวกเขาเคยมาเยือนแดนสยามแล้วในการดวลบีอีซี เทโรฯ ในศึกโตโยต้า พรีเมียร์ คัพ 2014 แต่ครั้งนั้นเป็นทัพมังกรไฟ ที่ชนะจุดโทษ 4-3 หลังเสมอกันในเวลา 0-0
เวกัลตะ เซนได สโมสรของพวกเขาเพิ่งมีอายุแค่ 29 ปี หลังก่อตั้งเมื่อปี 1988 แต่ก็เคยผ่านเหตุการณ์อันยากลำบากมาแล้ว จากเหตุแผ่นดินไหว และ ซึนามิ ที่เมืองเซนได เมื่อปี 2011 อย่างไรก็ตามแม้ต้องเจอกับภัยธรรมชาติ แต่ฤดูกาลนั้นพวกเขาสามาถคว้าอันดับ 4 มาครองได้สำเร็จ
จูบิโล่ อิวาตะ ถือเป็นอีกหนึ่งสโมสรที่เคยสร้างยิ่งใหญ่ในช่วงแรกของศึก เจ ลีก โดยพวกเขาคว้าแชมป์ 3 สมัย เมื่อปี 1997, 1999 และ 2002 แต่ช่วงหลังผลงานของพวกเขาไม่ดีนัก กระทั่งตกชั้นไปเล่นในเจทู เมื่อฤดูกาล 2014 และ 15 ก่อนจะคืนสังเวียนลีกสูงสุดเมื่อฤดูกาลที่แล้ว
วองต์โฟเร็ต โกฟุ ทีมที่มีชื่อค่อนข้างแปลก แต่เปี่ยมไปด้วยความหมายที่ลึกซึ่ง โดยชื่อทีมของพวกเขามีที่มาจาก ฟุรินกะซัง ซึ่งเป็นชื่อธงออกศึกของ ทาเคดะ ชินเก็น ไดเมียวผู้ยิ่งใหญ่ในแถบโกฟุ โดยคำว่า “ฟุรินกะซัน” เขียนด้วยตัวคันจิหรืออักษรจีน 4 ตัวบนธง มีความหมายว่า “ลม-ป่า-ไฟ-ภูผา” สื่อถึงหลักการกองทัพของทาเคดะที่ว่า “รวดเร็วปานสายลม สงบนิ่งดั่งป่า ดุดันเร่าร้อนเหมือนเปลวเพลิง และหนักแน่นดังภูผา”
อัลบิเร็กซ์ นิงาตะ ถือเป็นทีมที่มีจำนวนแฟนบอลคคับคั่ง โดยพวกเขาเคยมีสถิติแฟนบอลเฉลี่ย 30,000 คนต่อนัด ตั้งแต่สมัยอยู่เจทู ก่อนจะเพิ่มยอดเป็น 38,000 คน ตอนเลื่อนชั้นสู่เจลีก เมื่อปี 2004 จากนั้นกลายเป็นทีมแรกในญี่ปุ่นที่มีสถิติแฟนบอลเข้าชมเกมเฉลี่ยน 40,000 คน เมื่อปี 2005
ชิมิสุ เอสพัลส์ ถือเป็นอีกทีมที่โด่งดังมาตั้งแต่ช่วงเริ่มก่อตั้งของเจ ลีก แต่มาพลาดตกชั้นไปเล่นเจทู เมื่อฤดูกาลที่ผ่านมา แต่พวกเขาก็ใช้เวลาแค่ปีเดียว และกลับมาเป็นสมาชิกของลีกสูงสุดแดนปลาดิบอีกครั้ง สำหรับฤดูกาล 2017 ในฐานะทีมรองแชมป์ เจทู
เซเรโซ่ โอซาก้า ทีมที่มีชุดแข่งสีชมพู ซึ่งเป็นอีกสโมสรที่แฟนบอลชาวไทยอาจคุ้นตาเป็นอย่างดี เพราะพวกเขาถือเป็นทีมพันธิมิตรของทัพ “กระต่ายแก้ว” บางกอกกล๊าส เอฟซี แห่งศึกไทย ลีก โดยสโมสรแห่งนี้เคยมีนักเตะชื่อดังอย่าง ดีเอโก้ ฟอร์ลัน ย้ายมาค้าแข้งด้วยมาแล้ว
มาถึงทีมสุดท้าย นั่นคือ เอฟซี โตเกียว สโมสรแห่งนี้เดิมทีใช้ชื่อว่า โตเกียว แก๊ส เอฟซี ก่อนจะเปลี่ยนเป็น โตเกียว เอฟซี เมื่อปี 1999 และหากผู้ถึงชื่อทีมนี้ อาจถือเป็นฝันร้ายของทีม “ฉลามชล” ชลบุรี เอฟซี ที่เคยบุกไปพ่าย เอฟซี โตเกียว ถึงถิ่นอายิโนะโมโตะ สเตเดี้ยม ด้วยสกอร์สุดช็่อก 0-9 ในศึกเอเอฟซี แชมเปี้ยนส์ ลีก รอบคัดเลือก เมื่อฤดูกาลที่ผ่านมา
